บทที่ 3[ตอนต้น]:นางร้ายขอหย่า

หลินเยี่ยนมองไปรอบ ๆ เรือน ไม่รู้เหตุใดจึงรู้สึกคุ้นเคยทุกซอกทุกมุมอย่างน่าประหลาด ราวกับเคยอยู่ที่นี่มาก่อน

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ยอมรับว่าตนเองกลายเป็นจ้าวเหมย นางร้ายในนิยายออนไลน์ที่เพิ่งอ่าน ในเมื่อสวรรค์เล่นตลก ส่งตนมาในโลกนิยาย ก็อย่าหวังว่าเส้นเรื่องจะเหมือนเดิมเลย

จ้าวเหมยคนใหม่ลุกออกจากเตียง ปลีกตัวไปชำระกาย ทำกิจวัตรประจำวัน และเลือกเสื้อผ้าสีแดงขึ้นมาสวมใส่ ซึ่งมีเพียงตัวเดียว เพราะนางร้ายคนเดิมชอบชุดสีอ่อน ไม่ว่าจะเป็นสีเหลือง สีเขียวอ่อน และสีชมพู

พอส่องกระจก ภาพในนั้นก็สะท้อนหญิงสาวสะคราญโฉม สวยขนาดนี้ ไม่ต้องง้อผัวเก่าหรอก พระเอกธงแดงจะไม่มีทางได้เห็นน้ำตานางร้ายอีก

“เจ้าเก็บชุดสีอ่อนให้หมด ข้าจะนำไปขายมือสอง” สั่งสาวรับใช้เพราะอยากเปลี่ยนแปลงรูปโฉมให้นางร้ายใหม่

“พระชายา หากไม่อยากใส่แล้วก็เก็บไว้ก่อนก็ได้เจ้าค่ะ ไยต้องขายด้วย” จูหงเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจนัก

นิสัยผู้เป็นนายเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือได้ในชั่วค่ำคืน เพราะเรื่องคุณชายโจวแท้ ๆ จูหงอดทอดถอนใจไม่ได้

“ของเก่า ๆ ไม่ควรเก็บไว้” จ้าวเหมยยิ้มมุมปากร้ายกาจ

“เจ้าค่ะพระชายา” จูหงรับคำแล้วปลีกตัวไปเก็บอาภรณ์เก่าทั้งหมดแยกออกไว้ แม้ว่านางยังไม่เข้าใจ เหตุใดต้องขาย ทว่าคำสั่งผู้เป็นนายคือสิ่งสำคัญอันดับหนึ่ง

“พระชายา ท่านกินโจ๊กสองชามแล้วนะเจ้าคะ ยังอยากได้อีกหรือ” จูหงตาโตหลังพระชายาโจวอ๋องสั่งให้นำโจ๊กมาเพิ่ม ปกติผู้เป็นนายกินน้อยมาก ยิ่งเพิ่งผ่านความเสียใจมา ข้าวสักคำหรือแม้แต่น้ำก็แทบกินไม่ลง

แต่วันนี้เปลี่ยนไปทั้งหมด และดูเหมือนจะเจริญอาหารขึ้นกว่าเดิม

จ้าวเหมยวางช้อนลง พลางใช้ผ้าเช็ดปากเชื่องช้าอ่อนช้อย พยายามรักษากิริยาสตรียุคโบราณ “อีกไม่นานพระเอกธงแดงก็จะมา นางร้ายเช่นข้าต้องต่อปากต่อคำกับเขา”

“อะไรนะเจ้าคะ” จูหงทวนคำเสียงสูง

ทว่าจ้าวเหมยไม่ทันได้ตอบ เสียงฝีเท้าหนักก็ดังขึ้นที่หน้าประตู ตามมาด้วยร่างสูงใหญ่ของโจวเหล่ย พระเอกธงแดงที่จ้าวเหม่ยด่าสาปส่ง ใบหน้าคมคายมองมายังนางถมึงทึง อีกฝ่ายก้าวเข้ามาพร้อมไอสังหาร

แต่เมื่อเห็นจ้าวเหมยในอาภรณ์สีแดงแปลกตา โจวเหล่ยก็อดมองไม่ได้

วันนี้นางแต่งแต้มเครื่องประทินโฉม ริมฝีปากนุ่มแต้มชาดสีแดง ดูโดดเด่นจนเขาเผลอมองอย่างสำรวจ

ส่วนจูหงค่อย ๆ ปลีกตัวออกไปนอกห้อง สาวใช้คาดว่าท่านอ๋องอยากใช้เวลากับพระชายาตามลำพัง

“ท่านอ๋องจะแต่งน้องสาวข้าเข้าจวนวันไหนเจ้าคะ ข้าจะได้ช่วยเตรียมงาน” คำทักทายแรกของหญิงสาวมิใช่การตัดพ้อ ทว่าสนับสนุนเขาให้แต่งน้องสาวซึ่งเป็นนางเอกนิยายตัวจริงเข้าจวน

โจวเหล่ยชะงัก อากัปกิริยาที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วของจ้าวเหมยทำให้เขาสับสน เมื่อวานนางยังร้องไห้ฟูมฟายตลอดคืน กว่าจะนอนก็เกือบฟ้าสาง เหตุใดพอเช้ามากลับไม่หลงเหลือความโศกเศร้าแล้ว