ตอนที่ 341 สถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน

ซูฉิงพูดกับหัวหน้าหน่วยค้นหากู้ภัยอย่างรวดเร็วและชัดเจน "รบกวนคุณส่งคนอีกสองสามคนไปที่อาคารเรียนกับกับฉันเพื่อช่วยชีวิตคนหน่อยค่ะ ถ้าสายเกินไปจะไม่ทัน!"

"ได้ครับ!" หัวหน้ากู้ภัยปล่อยให้คนดึงอุปกรณ์กู้ภัยออกมา และรีบไป

โชคดีที่อาคารเรียนอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ อาคารเรียนพังทลายลงมาเหลือเพียงกำแพง

ยวี๋น่าไม่สนใจสิ่งสกปรกและความเจ็บปวดเลย เธอวิ่งขึ้นไปที่กองหินและพยายามขุดหินนั่นด้วยมือเปล่า ไม่กี่วินาทีต่อมามือของเธอก็เต็มไปด้วยเลือด

ซูฉิงเข้าไปดึงยวี๋น่าให้ลุกขึ้น "เธอกำลังขวางทางทีมกู้ภัยอยู่ เทียนเหอต้องการความช่วยเหลือจากทีมกู้ภัยมืออาชีพนะ"

"เทียนเหอ... นายต้องอดทนไว้ก่อนนะ!"

ยวี๋น่าพนมไว้บนหน้าอก และอธิษฐานไม่หยุด

"หลบหน่อยครับ!" ทีมกู้ภัยที่อยู่ข้างหลังรีบวิ่งเข้ามาพร้อมกับเครื่องมือและเครื่องจักร

ซูฉิงรีบดึงยวี๋น่าไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ขณะที่บอดี้การ์ดที่แข็งแกร่งกำลังช่วยเหลือทีมกู้ภัย

"เร็วหน่อยสิ ได้โปรดล่ะพวกคุณเร็วๆหน่อย!" หัวใจของยวี๋น่าเหมือนถูกบีบแน่น

ท้องฟ้าใกล้จะมืดแล้ว ถ้ายังไม่พบอู๋เทียนเหอ...

ยวี๋น่าไม่กล้าคิดต่อ

"พี่น่า เราจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อค้นหาแฟนของคุณให้เจอโดยเร็วที่สุด" หลินหนานที่เดินตามหลังยวี๋น่ามาอย่างเงียบๆ กล่าวขึ้น

พลั่วและเครื่องจักรผลัดกันทำงาน ส่วนที่พังทลายของอาคารเรียนค่อยๆ โล่งขึ้นทีละน้อย

ใต้ซากปรักหักพังมีผมสีดำสั้นๆ ปรากฏขึ้นมา

เป็นผู้ชาย!

"เทียนเหอ! ต้องเป็นเทียนเหอแน่ๆ !" ยวี๋น่าจับตามองสมาชิกในทีมกู้ภัยที่กำลังทำความสะอาดซากปรักหักพัง หัวใจของเธอก็แทบจะหลุดออกมาเมื่อเธอเห็นผมสั้นของผู้ชาย เธอก็ตื่นเต้นจนร้องออกมา

"เจอคนแล้ว! ขุดต่อไป!"

ทันทีที่สมาชิกในทีมพูดจบ จู่ๆ พื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงทันที มันคืออาฟเตอร์ช็อก!

ซูฉิงรู้สึกว่าเหมือนโลกหมุนไปครู่หนึ่ง เธอจับยวี๋น่าไว้แน่นก่อนที่ทั้งสองคนจะกลับมายืนได้อย่างมั่นคง

อาฟเตอร์ช็อกรุนแรงมากและเกิดขึ้นอย่างฉับพลันจนสมาชิกในทีมกู้ภัยหลายคนสูญเสียการทรงตัวล้มลงกับพื้น พลั่วที่อยู่ในมือกกดหล่นไปอยู่ข้างๆ

วินาทีถัดมา เสียงก้อนหินและก้อนอิฐก็ดังขึ้นอย่างแรง

ผนังครึ่งที่เหลือของอาคารเรียนก็พังทลายลง และฝังผู้คนไว้ใต้ซากปรักหักพังอีกครั้ง

อาฟเตอร์ช็อกกินเวลาไปหนึ่งหรือสองนาที จากนั้นก็สงบลง แต่ตอนนี้อาคารเรียนได้พังทลายลงมาหมดแล้ว อิฐและปูนของผนังครึ่งหนึ่งที่เพิ่งพังลงมาใหม่ก็กองแน่นอยู่ด้านบน

"เทียนเหอ!"

ครั้งนี้ยวี๋น่าทนไม่ไหวแล้ว น้ำตาของเธอไหลออกมา เธอคลั่งจนอยากจะกระโดดขึ้นไปด้านบนนั้น

ไม่ง่ายเลยที่จะค้นหาอู๋เทียนเหอพบ แต่ใครจะรู้ว่าจะเกิดอาฟเตอร์ช็อกอีกครั้ง!

ถ้าอู๋เทียนเหอตายจริงๆ เธอจะทำอย่างไร?

"เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดการบาดเจ็บสาหัส พวกเราเร่งมือหน่อย!" หลังจากหัวหน้าทีมกู้ภัยพูดอย่างนั้น เหล่านักกู้ภัยก็เริ่มทำงานอีกครั้ง

ซูฉิงมองไปเห็นสีหน้าอันเลื่อนลอยของยวี๋น่า เธอจึงรีบจับไหล่ของเธอและปลอบโยนเธออย่างนุ่มนวล

"ไม่ต้องกลัว เทียนเหอจะต้องไม่เป็นไร..."

"ยก! เร็ว!" หัวหน้ากู้ภัยตะโกน ทุกคนร่วมมือกันยกกำแพงหินออก สองสามคนนั่งคุกเข่าและคลานเข้าไปเพื่อช่วยเหลือ ซูฉิงไม่ยอมให้ยวี๋น่ามอง ปิดตาเธอด้วยมือทั้งสองข้าง จนกระทั่งเสียงที่เต็มไปด้วยความดีใจของหัวหน้ากู้ภัยดังขึ้น "คนยังมีชีวิตอยู่! รถพยาบาล! เปลหาม! เร็วเข้า!"