บทที่ 1034 เข้าคุก ลูกคลื่นขึ้นลงอีกครั้ง

"หยุดนาง!"

“เร็วเข้า หยุดนาง!”

“ปล่อยให้นางตายไม่ได้”

เฟิ่งชิงเฉินจ้องมองที่การเคลื่อนไหวของตระกูลหลูและทันทีที่หญิงชราเคลื่อนไหว นางก็ค้นพบความตั้งใจของหญิงชรา

ในเวลานี้ หญิงชราแห่งตระกูลหลู* ไม่สามารถตายได้ ดังนั้นการแท้งบุตรของหญิงสาวอาจกล่าวได้ว่าเป็นความผิดของนางเอง แต่ถ้าหากต้องการบังคับให้หญิงชราแห่งตระกูลหลู* ตาย แม้แต่เสด็จอาเก้าก็จะถูกลงโทษ

"ตระกูลหลูเต็มใจที่จะใช้ทุนจริงๆ" เสด็จอาเก้าเป็นคนแรกที่ตอบสนอง และโยนผู้พิทักษ์ไปข้างๆเขาด้วยการทรยศ ผู้พิทักษ์ยังเป็นนายที่มีประสบการณ์การต่อสู้มากมาย เกิดอะไรขึ้นหลังจาก ความแข็งแกร่งของเสด็จอาเก้า เขาล้มลงตรงบันไดแล้วกลิ้งลงมา ...

ด้วยเสียง "บูม..." บังเอิญชนกับลูกบอลกับหญิงชราแห่งตระกูลหลู*

"อา" หญิงชราแห่งตระกูลหลู * ทรุดตัวลงนั่งบนที่นั่งแล้วตะโกน และเมื่อรู้ว่านางยังไม่ตาย นางก็รีบวิ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง

วันนี้นางต้องตายต่อหน้าเสด็จอาเก้า เพื่อให้ผู้คนในซานตงได้เห็นว่าเจ้าชายและหลานชายกดขี่ผู้คนและบังคับนางซึ่งเป็นหญิงชราผู้บริสุทธิ์ให้ตายอย่างไร

"ท่านย่า อย่า..." เมื่อเห็นสิ่งนี้ รูม่านตาของหลูซานเซาขยายออกอย่างกะทันหัน และเขาพยายามดิ้นรนที่จะแยกตัวออกจากยามและรีบไปหาแม่นางหลู* จากสายตาของคนภายนอก เขากระตือรือร้นที่จะช่วยท่านย่าของเขา แต่เสด็จอาเก้าและเฟิ่งชิงเฉินไม่ทำ เห็นได้ชัดว่านายน้อยหลูคนที่สามต้องการช่วยแม่นางหลู* และปล่อยให้นางตีเขาอีกครั้ง

ตระกูลหลูนั้นโหดเหี้ยมพอ ดวงตาของเสด็จอาเก้าลุกเป็นไฟด้วยความโกรธ และเขาพูดอย่างเฉียบขาดว่า "พาเขาลงไป"

องครักษ์ของอาของเสด็จอาเก้าไม่ใช่มังสวิรัติแม่นางหลู* เสียโอกาสเมื่อะทะกันไม่สำเร็จ และมันไม่ง่ายเลยที่จะแสวงหาความตาย ผู้คุมพุ่งไปข้างหน้าเหมือนเสือ และสังหารแม่นางหลู* และหลูซานก็ถูกกดลงกับพื้น

คุณชายหลูที่สามคำรามและดิ้นรน แม่นางหลูอายุมากแล้ว ดังนั้นนางจึงสลบไปทันที แต่ชีวิตของนางไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย

เมื่อรู้ว่าแม่นางหลูไม่เป็นอะไร เสด็จอาเก้าก็ลดใบหน้าลงทันที "ตระกูลหลูของเจ้ากล้าหาญมากที่กล้าขู่ข้านี้ด้วยความตาย เจ้าควรทำอย่างไรถ้าเจ้าก่ออาชญากรรมต่อไปนี้?

เสด็จอาเก้าโกรธมากครั้งนี้ กลอุบายของตระกูลหลูนั้นร้ายกาจเกินไป ถ้าแม่นางหลูถูกฆ่าตายที่นี่ในวันนี้ เขาจะไม่สามารถโต้เถียงได้ แม้ว่าจักรพรรดิจะปล่อยเขาไป เจ้าหน้าที่เหล่านั้นก็จะไม่สามารถทำได้

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขาไม่สามารถดำเนินการกับตระกูลหลูได้อีกต่อไป และเขาไม่สามารถยืนหยัดในทางศีลธรรมได้

"อืม ... " ผู้เฒ่าหลูและนายน้อยหลูคนที่สามต่างก็ถูกทหารปิดปากและคนอื่น ๆ ก็ล้มลงกับพื้นทีละคน ญาติผู้หญิงที่เหลือไม่รู้อะไรเลยนอกจากร้องไห้และเดินตามคนธรรมดาสามัญที่ขอทานเมื่อเห็นสิ่งนี้ ข้ารู้สึกหวาดกลัวเช่นกัน และพวกเขาทั้งหมดคุกเข่าบนพื้นอย่างว่างเปล่าโดยไม่รู้จะทำอย่างไร

หากแม่นางหลูเสียชีวิตจากการปะทะกัน ก็ยังอาจกล่าวได้ว่าเสด็จอาเก้าบังคับให้นางตาย แต่เสด็จอาเก้าได้ช่วยชีวิตของแม่นางหลู*

เมื่อมองไปที่เสด็จอาเก้าอีกครั้ง ใบหน้าของเขามืดมนจนน่ากลัว ใครจะกล้าพูดออกมาได้อย่างไร ใครก็ตามที่ฉลาดกว่าย่อมเข้าใจว่าหญิงชราของตระกูลหลู* ขู่ฆ่า และเสด็จอาเก้าจะเป็นผีถ้าไม่โกรธ!

ล้มเหลว!

หลูซานเชาถูกกดลงกับพื้น ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความเกลียดชัง

ก้าวเดียวก็ห่างแค่ก้าวเดียว

ให้ตายเถอะ เฟิ่งชิงเฉินผู้ทำร้ายความดีของพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ควรจะฆ่านางตั้งแต่แรก

“หมอ หมออยู่นี่ หมออยู่นี่ หลีกทาง หลีกทาง” ท่ามกลางเสียงรบกวน เสียงนี้เป็นเสียงของธรรมชาติอย่างไม่ต้องสงสัย และมันได้ช่วยชีวิตทุกคนจากความดันต่ำของเสด็จอาเก้า

"เร็ว เร็ว สิ่งสำคัญคือต้องช่วยชีวิตผู้คน" ผู้คนที่เฝ้าดูต่างก้าวออกไปอย่างเป็นธรรมชาติ ในบางครั้ง บางคนแอบชำเลืองมองที่เสด็จอาเก้าและเห็นว่าเสด็จอาเก้าก็ไม่ได้คัดค้าน คนเหล่านี้จึงสงบใจอย่างเงียบๆ

เสด็จอาเก้ามองตระกูลหลูอย่างเหยียดหยาม เมื่อเห็นความลำบากใจของนายน้อยหลูและความไม่เต็มใจในดวงตาของเขา และหันกลับมาโดยไม่หันกลับมามอง

มันไม่สามารถเปลี่ยนความแตกต่างของสถานะได้ ไม่สำคัญว่าเขาจะหยิ่งยโสและไม่สำคัญว่าเขาจะมีอำนาจเหนือกว่าหรือไม่ ตระกูลหลูทำได้เพียงทนได้

ไม่นานหลังจากที่เสด็จอาเก้าจากไป ผู้ว่าการซานตงก็พาผู้คนมา ด้วยทหารส่วนตัวของเสด็จอาเก้าที่ติดตามเขาไปตลอดทางและคอยอยู่ข้างหลัง ผู้ว่าการซานตงไม่สามารถเล่นพรรคเล่นพวกและทำได้เพียงแสดงท่าทีเป็นกลาง

ตระกูลเฉินและหลูถูกแบ่งออกเป็นชายและหญิงและพวกเขาทั้งหมดถูกขังอยู่ในคุก ภายใต้การดูแลของผู้คุม ตระกูลหลูไม่สามารถสื่อสารกับโลกภายนอกได้เลย

หลังจากที่ตระกูลหลูถูกขัง เสด็จอาเก้าก็เริ่มเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีตระกูลหลู

"ตามข้อมูลที่เจ้าพบก่อนหน้านี้ มากกว่าร้อยละแปดสิบของร้านค้าในซานตงเป็นของตระกูลหลู" เสด็จอาเก้าถาม

“ใช่ ข้ายังมีคนพักอยู่ที่นี่ เจ้าอยากใช้พวกเขาไหม” ก่อนนางจะไป นางขอข้อมูลติดต่อจากถงจือและถงเหยา เพราะกลัวว่าจะต้องใช้พวกเขาที่นี่

ท้ายที่สุดแล้ว ตระกูลหลูนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะรับมือ

"คนเหล่านั้นไม่ต้องการมัน แต่... ถ้าเป็นไปได้ ข้าหวังว่าเจ้าจะเขียนจดหมายถึงหนานหลิงจิ่นสิง" เดิมทีข้าอยากจะรอ แต่เมื่อเห็นว่าตระกูลหลูนั้นซับซ้อนมาก เสด็จอาเก้าก็ไม่ต้องการจัดการกับพวกเขาอีกต่อไป ทำให้ตระกูลหลูมีโอกาสต่อสู้กลับ