บทที่ 1066 ชั่วร้าย วางแผนการโดยยึดมั่นในความเป็นธรรม

องค์ชายสามเก่งการคำนวณมาก เขามอบชายที่อยู่ในมือของเขาให้กับเสด็จอาเก้า ความแข็งแกร่งของเสด็จอาเก้าเพิ่มขึ้นอย่างมาก แม้ว่าเขาจะไม่ได้ดำเนินการกับจักรพรรดิ จักรพรรดิก็จะไม่สามารถทนเขาได้อีกต่อไป

ความขัดแย้งระหว่างเสด็จอาเก้าและจักรพรรดินั้นเข้ากันไม่ได้ สิ่งที่เขาต้องทำคือเพิ่มไฟให้มากขึ้นเพื่อให้ความขัดแย้งระหว่างเสด็จอาเก้าและจักรพรรดิทวีความรุนแรงขึ้น

สำหรับหลานจิ่วชิงที่ขโมยแผนที่จิ่วโจวของเขา?

องค์ชายสามเย้ยหยันหลานจิ่วชิงว่ามีส่วนอย่างมากในความสามารถของตงหลิงจิ่วในการค้นพบที่ซ่อนของเขาอย่างรวดเร็ว องค์ชายสามไม่เคยใจอ่อนกับคนที่ทรยศเขา และความลับของเขาก็เกี่ยวข้องกับหลานจิ่วชิง

ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายกับคนรับใช้ ความเป็นพี่น้องกัน หรือความสัมพันธ์ระหว่างชายและหญิง ไม่มีความสัมพันธ์ใดที่ไม่อาจแตกหักได้ในโลกนี้ เมื่อเผชิญกับความสนใจที่มากพอ ไม่ว่าคนจะสนิทกันแค่ไหน พวกเขาก็สามารถหักหลังกันได้

แม้ว่าจะมีสายสัมพันธ์ระหว่างเสด็จอาเก้าและหลานจิ่วชิง องค์ชายสามก็มั่นใจว่าจะทำให้พวกเขากลายเป็นศัตรู...

“น้องเก้า เจ้ารู้จักแผนที่จิ่วโจงหรือไม่” องค์ชายสามแสร้งทำอย่างลึกซึ้ง และหน้าผากที่ยกขึ้นเล็กน้อยก็แสดงความพึงพอใจในเวลานี้

เสด็จอาเก้าตกใจและพยักหน้า "ข้าเคยได้ยินเรื่องนี้ แต่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน" อย่าเผยไพ่ของเจ้าให้ศัตรูรู้ แม้ว่าศัตรูตัวนั้นกำลังจะตายก็ตาม

มันดีถ้าเจ้าไม่เคยเห็นมาก่อน เจ้าต้องดูว่าข้ารู้สึกเหนือกว่าอย่างไร

องค์ชายสามพูดอย่างภาคภูมิใจว่า "แผนที่จิ่วโจวเป็นสมบัติลับของราชวงศ์ในอดีต เป็นเรื่องปกติที่น้องชายคนที่เก้าจะไม่เคยเห็น มันบังเอิญเท่านั้นที่ข้าได้เรียนรู้ถึงการมีอยู่ของแผนที่จิ่วโจว ว่ากันว่าแผนที่จิ่วโจวนั้นเหมือนกับแผนที่เหลือไว้โดยราชวงศ์ก่อน ๆ การอนุรักษ์ชุดหนึ่งเกี่ยวข้องกัน ถ้าน้องเก้าได้รับชุดสะสมนี้ อาจกล่าวได้ว่ามีพลังมากกว่าตงหลิงเพียงลำพัง แม้ว่าแผ่นดินใหญ่ของจิ่วโจวจะเป็นปึกแผ่น มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างยุครุ่งเรืองของตระกูลหลานขึ้นมาใหม่"

คำพูดขององค์ชายสามดึงดูดคนทะเยอทะยานมาก ความมั่งคั่ง ที่สะสมโดยราชวงศ์ก่อนหน้านี้นับพันปีและหลายร้อยชั่วอายุคนไม่ควรมองข้าม

นี่ทำให้รู้ว่าการรวบรวมแผนที่จิ่วโจวนั้นยากแต่ก็ยังมีคนสะสมอยู่ตราบใดที่พวกเขาได้รับคอลเลคชันเหล่านั้นพวกเขาจะสามารถควบคุมโลกที่อยู่รอบมุมได้

"แม้ว่าแผนที่จิ่วโจวจะดี แต่ก็น่าเสียดายที่ข้าไม่รู้ว่าจะหาได้ที่ไหน" เสด็จอาเก้าขยับเล็กน้อยแล้วถอนหายใจอย่างเสียใจ

องค์ชายสามเบือนพระพักตร์ไปทางอื่นและแสดงอาการเย้ยหยัน ไม่ว่าเขาจะเย่อหยิ่ง เย็นชา และหวาดผวาเพียงใด หัวใจของเขาก็ไม่เหมือนเดิม

เงินสัมผัสใจคนได้ นี่เป็นเรื่องจริง

ความดูถูกเหยียดหยามบนพื้นผิว องค์ชายสามยังคงมองดูเสด็จอาเก้าและปลอบเขาด้วยเสียงอันดัง "น้องเก้า อย่าท้อใจไป เนื่องจากท่านพี่จักรพรรดิพูดเช่นนั้นก็หมายความว่า ท่านพี่จักรพรรดิรู้ที่อยู่ของแผนที่จิ่วโจว "

“อ้าว ท่านพี่องค์ชายสาม ถ้าเขารู้ทำไมไม่เอาไปเองล่ะ” เสด็จอาเก้าถามกลับ ถ้าไม่ใช่เพราะการเคลื่อนไหวสั้น ๆ ก่อนหน้านี้ องค์ชายสามคงจะสงสัยว่าเสด็จอาเก้าไม่ได้เคลื่อนไหวเลย

แน่นอนว่าสอดคล้องกับความประทับใจของเสด็จอาเก้าในความคิดขององค์ชายสาม

องค์ชายสามยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์และพูดอย่างจริงจัง "น้องเก้า เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าไม่ได้ตามหาจักรพรรดิ? น้องเก้า เจ้าไม่รู้ว่ามีแผนที่จิ่วโจวเก้าแผ่น แม้ว่าข้าจะมี ท่านพี่จักรพรรดิสืบเสาะไปทุกที่ ข้าพบเพียงสามแผนที่ "ที่อยู่"

“สาม? ท่านพี่จักรพรรดิมีความสามารถจริงๆ และเขาสามารถหาพวกเขาได้สามคน สามแผนที่ที่ข้าไม่รู้อยู่ที่ไหน?” แม้ว่าเสด็จอาเก้าจะต้องการทราบ แต่เขาก็ไม่ได้แสดงมันบนใบหน้าของเขา และน้ำเสียงของเขาก็เฉยเมยไม่มีความผันผวน

ในเมื่อองค์ชายสามพูดแล้ว เขาก็จะพูดออกมาโดยที่เขาไม่ต้องถาม

เจ้าเล่ห์ องค์ชายสามคิดในใจ