บทที่ 539 เสด็จอาเก้าเหี้ยมโหด

หลังจากพบวิธีแก้ปัญหา ตาของซีหลิงเทียนเหล่ยสว่างขึ้นทันทีและเขาก็ก้าวไปข้างหน้า เขากำลังให้คนพาเฟิ่งชิงเฉินมา แต่ไม่คิดว่าเดินไปเพียงหนึ่งก้าว องครักษ์ก็ขัดขวางเขาไว้

ซีหลิงเทียนเหล่ยแอบว่าเสด็จอาเก้าในใจ เขาไม่ได้แสดงออกอะไร แค่พูดว่า "เสด็จอาเก้าหมายความว่าอย่างไร?"

“ถ้างูหลามยักษ์เข้ามาได้ ศัตรูและคนอื่นก็เข้ามาได้ และโรงเลี้ยงสัตว์หลวงก็ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป เพื่อความปลอดภัยขององค์รัชทายาทเหล่ย ขอให้องค์รัชทายาทอยู่ที่นี่ชั่วคราว อย่าเดินไปไหน” เสด็จอาเก้าโบกมือและส่งสัญญาณไปยังองครักษ์

ซีหลิงเทียนเหล่ยเป็นคนฉลาด หากเสด็จอาเก้ามั่นใจเขาจะไม่กดดัน...

ซีหลิงเทียนเหล่ยจะไม่ออกแรงมาก เขารู้ดีว่าเสด็จอาเก้าจะไม่มาที่นี้เพื่อฆ่าพวกเขาต่อหน้าคนมากมาย แต่เขาแค่มาขอความร่วมมือ

องค์รัชทายาทแห่งซีหลิงผู้สง่างาม ถูกท่านอ๋องแห่งตงหลิงกดดัน ในฐานะนักโทษที่เป็นผู้ใหญ่ เขาจะกู้หน้าได้อย่างไร "เสด็จอาเก้าจะกักขังพวกข้าหรือ?"

ซีหลิงเทียนเหล่ยรู้ว่าองค์รัชทายาทและตงหลิงจื่อลั่วจะสร้างความไม่ขัดแย้งต่อเสด็จอาเก้า พวกเขายังคงมีความหวังเล็กน้อยที่จะลากทั้งสองเข้ามา

“องค์รัชทายาทเหล่ยจิตใจดีเกินไป ข้ากำลังปกป้องเจ้า องค์รัชทายาทและลั่วอ๋องมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง?” ซีหลิง เทียนเหล่ยดึงองค์รัชทายาทและตงหลิงจื่อลั่วเข้ามา

“เสด็จอาเก้าตัดสินใจเช่นไรก็แล้วแต่” องค์รัชทายาทและตงหลิงจื่อลั่วจะพูดอะไรได้ เป็นไปไม่ได้ที่ทั้งสองจะเป็นพันธมิตรกับซีหลิงเทียนเหล่ย

เสด็จอาเก้าพยักหน้า “นั่งลง ไม่รู้ว่าจะตรวจสอบเสร็จตอนไหน?”

ความหมายคือ ถ้าหาสาเหตุไม่เจอก็อย่าคิดว่าจะได้ออกจากที่นี่ ซีหลิงเทียนเหล่ย ตงหลิงจื่อลั่วกับองค์รัชทายาทไม่กล้าพูด นั่งลงอย่างเชื่อฟัง ตอนนี้พวกเขาขอร้องได้เพียงแค่จักรพรรดิเท่านั้น มีเพียงจักรพรรดิที่จะช่วยพวกเขาได้

ทันทีที่ทั้งสามนั่งลง พวกเขาก็ได้ยินคนตะโกนจากข้างนอกว่า “ฝ่าบาท ฝ่าบาทต้องตัดสินใจแทนพวกเรา”

“แย่แล้ว แย่แล้ว ฝ่าบาท ช่วยด้วย!”

...

“ไปดูซิ เกิดอะไรขึ้น” เสด็จอาเก้าสั่ง ผู้คุมที่อยู่ข้างหลังก็ออกไปทันที และหลังจากนั้นไม่นานก็กลับมาอย่างรวดเร็ว “ทูลเสด็จอาเก้าว่า ข้าคือหมอหลวงแห่งสำนักหมอหลวงพระราชวัง ทูลฝ่าบาทว่าข้าต้องไปเอายาที่นายน้อยเย่ต้องใช้ ข้าถูกขัดขวางไม่ให้ออกไป และต้องขอพระราชอนุญาตให้องค์รัชทายาทให้ความเป็นธรรมแก่ข้า"

“โอ้...” เสด็จอาเก้ามองไปที่องค์รัชทายาท องค์รัชทายาทรีบเบือนหน้าหนี “เสด็จอาเก้า เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า ข้าไม่รู้จริงๆ”

องค์รัชทายาทดูจริงใจ ดูเหมือนว่าตราบใดที่เขาทำเช่นนี้ เขาจะสามารถรักษาความสัมพันธ์ของเขากับเสด็จอาเก้าได้

เสด็จอาเก้าตอบ "พวกเขามาหาองค์รัชทายาทเพื่อขอองค์รัชทายาทให้ความยุติธรรม ดังนั้นให้พวกเขาเข้ามา"

"ขอบพระทัย"

“เจ้าเล่ห์” ซีหลิงเทียนเหล่ยหันหน้าหนี ขี้เกียจเกินกว่าจะมองดูใบหน้าเจ้าเล่ห์ของเสด็จอาเก้า แต่เมื่อเขาหันศีรษะ มันก็บังเอิญไปเจอหัวของงู ตกใจมากจนแทบจะอาเจียนออกมาอีกครั้ง

หมอหลวงห้าคนถูกทหารผลักเข้ามา ทุกคนกระสับกระส่าย และอับอาย บางคนแทบสวมรองเท้ากลับไม่ทัน

เมื่อหมอหลวงทั้งห้าเข้ามา พวกเขาไม่เห็นเสด็จอาเก้า และพวกเขาเห็นเพียงองค์รัชทายาท ลั่วอ๋องและซีหลิงเทียนเหล่ย