ตอนที่ 258 ฮ่อฉวนสือ คุณรักฉันไหม?

ใบหน้าของสือฮว่านิ่งขึ้นทันที

ฮ่อฉวนสือมองไปข้างหลังก็สังเกตเห็นว่าปากของเธองอเมื่อเธอกลับมา

เหมือนกับภูเขาน้ำแข็งที่ละลาย อุณหภูมิก็สูงขึ้นจนทำให้ผู้หญิงรอบๆ ตัวเขาอยากจะกรีดร้อง

ฮ่อฉวนสือไม่ได้สนใจแล้วเดินไปทางสือฮว่า"ตั๋วล่ะ?"

สือฮว่าจับมือของเขาและเดินห่างออกมา ไม่อยากจะเถียงกับผู้หญิงพวกนั้น

"อยู่ในกระเป๋าฉันน่ะ ใกล้จะฉายแล้ว ไปกันเถอะ"

พวกผู้หญิงหลายคนที่เห็นสือฮว่า ถึงจะไม่พอใจแต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรและจากไปอย่างสิ้นหวัง

พอผ่านร้านขายป๊อปคอร์น ฮ่อฉวนสือก็หยุด "ฮว่าเอ๋อร์ เธอเอานี่ไหม?"

สือฮว่าที่โกรธในตอนแรก พอได้ยินเขาเรียก "ฮว่าเอ๋อร์" ความโกรธก็เหมือนระบายออกไป

ฮ่อฉวนสือเห็นเธอเงียบก็คิดว่าเธอจะเอา เลยเดินไปที่ปลายแถวเพื่อเข้าแถว

เมื่อถึงตาของเขา เขาจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจ่าย แต่จำได้ว่าโทรศัพท์มือถือถูกเขาโยนทิ้งลงชั้นล่างไปเมื่อคืนนี้

เขาเลยทำได้แค่เอาบัตรออกมาแล้ววางบนเคาน์เตอร์กระจก

พนักงานขายป๊อปคอร์นหน้าเปลี่ยนสี และคืนการ์ดอย่างสั่นๆ "ขออภัยค่ะคุณลูกค้า ทางเราเรารูดบัตรไม่ได้ครับ"

ไม่เคยเห็นใครที่ซื้อป๊อปคอร์นด้วยบัตร แถมยังเป็นแบล็คการ์ดด้วย เหงื่อไหลซึมตามหน้าผากเธอออกมา "คุณลูกค้า ป๊อปคอร์นนี่ฟรีสำหรับคุณแล้วกันนะคะ"

สือฮว่าที่ไม่รู้เรื่อง เห็นเขากลับมาพร้อมกับถังป๊อปคอร์นก็ค่อนข้างตลก

เธอจับมือเขาและไปโรงหนังที่ทั้งสองคนเลือก

อันที่จริง เธอไม่ชอบกินอาหารกรุบกรอบพวกนี้ แต่พอเธอเห็นเขาถือป๊อปคอร์นก็รับมากิน

ในโรงหนังมีคนเยอะมาก ส่วนใหญ่เป็นคู่รัก

ทันทีที่เธอนั่งลง ก็เอนศีรษะลงบนไหล่ของฮ่อฉวนสือ

ฮ่อฉวนสือหันหน้ามองเธอ อดไม่ได้ที่จะก้มหน้าลงไปกดจูบ

จนกระทั่งหนังฉายไปห้านาที การจูบนี้ถึงสิ้นสุดลง

โชคดีที่สือฮว่าเลือกหนังรักวรรณกรรม ถึงพลาดช่วงแรกไปก็ยังเข้าใจได้

เธอก้มหน้าลงกินป๊อปคอร์น จากนั้นก็เอาป๊อปคอร์นเข้าปากเขา "คุณชิมดูสิ"

ฮ่อฉวนสือหลุบสายตาลง ดวงตาของเขาดูซับซ้อน หลังจากนั้นก็ก้มหน้ากินป๊อปคอร์น

สือฮว่ารู้สึกอบอุ่นตรงปลายนิ้ว อุณหภูมิบนใบหน้าของเธอก็สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เธอมองไปที่ชายคนนั้นด้วยความโกรธ ยังไม่ปล่อยอีกนะ!

ฮ่อฉวนสือหัวเราะ มุมปากยกขึ้น

อันที่จริง พวกเขารู้ดี พวกเขาล้วนนิ่ง เมื่อกี้ฮ่อฉวนสือลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เป็นวินาทีที่สามารถเรื่องอะไรได้มากมาย

หรือจิตใต้สำนึกเขาคิดว่านี่เป็นพิษครั้งที่สามของสือฮว่า

หัวใจสือฮว่าเจ็บแปลบ ถังป๊อปคอร์นโดนเธอบีบจนผิดรูปไปเล็กน้อย

แต่เธอปฏิเสธไม่ได้ว่าผิวของฮ่อฉวนสือสวยมาก และตอนนี้เขาดูเหมือนลูกชายผู้สูงศักดิ์ กลับมาดูดปลายนิ้วของเธอจนเธอรู้สึกเหมือนทุกเซลล์ในร่างกายมันจะระเบิด

หนังกำลังฉายอะไรอยู่เธอเองก็ไม่รู้ ในหัวของเธอวุ่นวายไปหมด

ทั้งคู่ไม่มีกะจิตกะใจดูหนัง สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าใครเริ่มก่อนและจูบกันอีก

สือฮว่าคว้ามือของเขาและลากอีกคนออกจากโรงหนัง ยังจะดูอะไรอีก ไปโรงแรมเลยดีกว่า!

ออกจากโรงหนัง เธอก็เดินอย่างรีบร้อนจนเกือบสะดุดล้ม

ฮ่อฉวนสือพยุงเธอไว้พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงกังวล "ทำไมไม่ดูแล้วล่ะ?"

หนังฉายยังไม่ถึงครึ่งเลย ทำไมถึงออกมาล่ะ?

สือฮว่ามองเขานิ่ง ยังมีหน้ามาถามอีก?

เธอกำลังจะดุเขาแต่ความรู้สึกปวดที่เท้าแส่นขึ้นมาจนหน้าเธอซีด

ยังไม่ทันตอบสนองอะไร ฮ่อฉวนสือก็นั่งยองๆ ลงตรงหน้าเธอ "ขึ้นมาสิ"

สือฮว่ามองหลังเขาและมองออกไปอย่างเขินอาย "ตอนนี้คุณยังป่วนอยู่นะ"

ฮ่อฉวนสือดึงมือของเธอและแบกเธอไว้บนหลัง

สือฮว่าฟุบลงบนหลังเขา มองจากมุมนี้ก็เห็นใบหน้าเขาได้พอดี