ตอนที่ 266 รักษาความบริสุทธิ์ของร่างกายเพื่อฮ่อฉวนสือ？

หัวใจของสือฮว่ากระตุกอย่างลึกลับ และเขามองไปที่ ฮ่อหมิง อย่างไม่เห็นด้วย

ไม่น่าแปลกใจเลยครั้งก่อนที่เห็นหมิ่นซา หมิ่นซาปฏิบัติต่อเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ในลักษณะเดียวกัน แน่นอนว่าเขามีเจ้านายแบบไหน ผู้ติดตามก็เป็นแบบนั้น

เสียงร้องไห้ที่ด้านนอกประตูหายไป และเด็กหญิงที่ชื่อมูดคงจะจากไปแล้ว

สือฮว่าดึงผ้าห่มและจ้องไปที่ชายคนนั้นที่ยังอยู่ในห้องด้วยความระมัดระวัง

ฮ่อหมิงลุกขึ้นและสวมเสื้อผ้าข้างๆเขา

สือฮว่ายังคงจ้องมองที่เขาและสังเกตเห็นรอยแผลเป็นบนหลังของเขา ซึ่งเป็นร่องรอยของแผลไฟไหม้

เมื่อก่อนที่ฮ่อฉวนสืออุ้มเธอออกมาทางหน้าต่างที่แตกสลาย และหลังของเธอถูกไฟไหม้ เธอจำฉากนั้นได้เสมอ

แต่ตอนนี้ ฮ่อหมิงก็มีรอยแผลเป็นที่หลังของเขาเช่นกัน นี้จะอธิบายได้อย่างไร?

"บาดแผนที่หลังของคุณมาจากไหน"

เมื่อเธอถามประโยคนี้ เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย มีเหงื่ออยู่ในมือที่ประหม่า

ฮ่อหมิงเหลือบมองที่หลังของเขาอย่างไม่ใส่ใจ คิ้วของเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง "อาการบาดเจ็บของฉันเป็นเรื่องธรรมดา ฉันต้องอธิบายให้คุณฟังด้วยเหรอ"

ดูเหมือนเขาจะอารมณ์เสียอีกแล้ว เขาเปิดประตูให้คนเข้ามาทำความสะอาดห้อง

เมื่อกี้เขาเพิ่งจะอารมณ์เสียไป และห้องก็รกมาก

คนรับใช้ที่เข้ามาทำความสะอาดไม่กล้าพูดอะไร และมองดูสือฮว่า จากมุมตาเป็นครั้งคราว

ผู้หญิงคนนี้สวยมากจริงๆ เย็นชาและสวย แตกต่างไปจากนิสัยของ คุรหนูหมิงอย่างสิ้นเชิง แต่คุรหนูหมิง ก็เป็นสาวงามที่มีชื่อเสียงด้วย และไม่รู้ว่าท่านประธานจะเลือกใครในท้ายที่สุด

พวกเขาเก็บข้าวของและรีบก้มศีรษะและจากไป

"เฮ้ เฮ้ พวกคุณเคยได้ยินเรื่องในอดีตไหม"

ผู้รับใช้เหล่านี้ไม่ติดตามฮ่อหมิง ตั้งแต่แรก เนื่องจากฮ่อหมิงได้รับประสบอุบัติเหตุเมื่อสองสามปีก่อน ผู้คนรอบๆ ตัวเขาจึงเกือบจะเปลี่ยนไปหมด

ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นในปีนั้น แต่รู้เพียงคร่าวๆ ว่าท่านประธานได้ฆ่าตระกูลหนึ่งโดยตรงเพื่อซื้อสัตว์เลี้ยง

"คุณบอกว่าท่านประธานฆ่าตระกูลนั้น? ฉันได้ยินมาว่าดูเหมือนว่านายน้อยของคตระกูลนั้นบังเอิญจี้สัตว์เลี้ยงของท่านประธานไป"

"เพียงสัตว์เลี้ยงตัวเดียวเหรอ ไม่น่ามั้ง"

"ใช่ ท่านประธานดูไม่เหมือนคนที่สามารถเลี้ยงสัตว์ได้ และสัตว์เลี้ยงนั้นถูกกล่าวว่าถูกจองจำในสวนจื่อ ในเวลานั้น ไม่มีใครเห็นยกเว้นประท่านธานเอง"

"พวกคุณคิดว่าสัตว์เลี้ยงตัวนั้นเป็นผู้หญิงหรือไม่"

ทุกคนก้มศีรษะและพูดคุยกันอย่างเอร็ดอร่อย จากนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้ามาจากด้านหลัง

พวกเขาหันศีรษะและพบว่าเป็นยวี๋ป๋ายเยี่ยนด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

ทุกคนสั่นสะท้าน นายน้อยคนนี้มักจะยิ้ม แต่วิธีการของเขานั้นน่ากลัวมาก

"ที่นี่ไม่ต้องการคนที่พูดมาก เข้าใจไหม"

น้ำเสียงของเขาไม่เคืองและทำให้ผมตั้งตรง และคนใช้หลายคนรีบก้มหัวขอโทษและจากไปอย่างตกใจ

ยวี๋ป๋ายเยี่ยน เยาะเย้ยหยิบบุหรี่ออกมาแล้วเหลือบมองไปที่ห้องที่ปิดอยู่ชั้นบน

สิ่งที่พวกเขาคาดเดานั้นถูกต้อง สัตว์เลี้ยงตัวนั้นเป็นผู้หญิง

ตำแหน่งของ ฮ่อหมิง ในตระกูลฮฺ่อนั้นไม่คงที่ในขณะนั้นมันเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดที่สุดสำหรับตำแหน่งผู้นำตระกูล มีคนใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้เพื่อขโมย สือฮว่าและบังคับให้เขาสละตำแหน่ง ผู้นำตระกูล

อีกฝ่ายไม่คิดว่าฮ่อหมิง จะเป็นประธานของสมาคมรับจ้าง เขาคิดว่าเขาเป็นนายน้อยที่ป่วยซึ่งไม่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลฮ่อยกเว้นมีฝีมือหน่อย เขาไม่ได้คาดหวัง ฮ่อหมิงเปิดเผยประธานสมาคมหยุงปิงของตัวเอง ไปรับคนในตอนกลางคืนฆ่าตระกูลนั้นในกองเลือด

และวิธีการที่โหดร้ายและนองเลือดของเขาไม่ได้ทำให้หัวใจของ สือฮว่า แต่ผลักดันผู้หญิงคนนั้นให้ไกลขึ้นเรื่อยๆ

สือฮว่าเป็นเด็กที่เติบโตในครอบครัวธรรมดา ไม่ต้องพูดถึงเด็กที่เติบโตในสภาพแวดล้อมแบบชนบท และเคารพกฎหมายทางศีลธรรมในใจของเธอ ไม่เช่นนั้นเธอจะไม่เลือกอาชีพทางกฎหมาย