ตอนที่ 268 ฉันอยากฆ่าเขา ฉันอยากฆ่าจนใจจะขาด

รหัสผ่านห้องอ่านหนังสือของฮ่อหมิง คือวันเกิดของเธอ? ?

การรับรู้นี้ไม่ได้ทำให้สือฮว่ามีความสุข

เธอเปิดประตู เดินเข้ามา และค้นด้านในทันที

การเคลื่อนไหวของเธอมีขนาดเล็กมากและพยายามไม่ทิ้งร่องรอย

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่เธอเข้ามาในห้องนี้ ภาพการเฝ้าติดตามทั้งหมดก็อยู่ตรงหน้าฮ่อหมิง

ฮ่อหมิงเหลือบมองคอมพิวเตอร์อย่างแผ่วเบา ขมวดคิ้ว "เธอรู้รหัสผ่านห้องอ่านหนังสือของฉันได้อย่างไร"

ใครเป็นคนเปิดเผย?

มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้รหัสผ่านห้องอ่านหนังสือ แม้แต่หวีร่ป๋ายเยี่ยนก็ไม่รู้ หมิ่นซายิ่งไม่มีทาง

แก้วไวน์ในมือของ ยวี่ป๋ายเยี่ยน พร้อมรอยยิ้มในดวงตาของเขา "อย่าพูดถึงรหัสผ่านห้องอ่านหนังสือเลย มันเป็นรหัสผ่านห้องโถงของคุณ เธอก็รู้ ไม่เพียงแต่เธอรู้ เธอยังเข้าไปอยู่สักพัก

ฮ่อหมิง รู้ว่า ยวี่ป๋ายเยี่ยน ไม่สามารถเล่นตลกกับเขาได้ ถ้าเขาพูดแบบนี้ก็แบบว่าเคยเกิดขึ้นจริง

"ฉันเคยเลี้ยงเธอมาก่อนเหรอ"

เขายังคงใช้คำว่า "เลี้ยง" และนอกจากคำนี้แล้ว เขายังคิดคำอื่น ๆ มาบรรยายไม่ได้

"ลืมไปเถอะ เคยเลี้ยงมาระยะหนึ่งแล้ว คุณไปจิงตูเพื่อทำภารกิจ คุณล้มป่วยกลางงานเผยแผ่ แล้วคุณก็ไปรับผู้หญิงคนหนึ่ง จากนั้นเสียการควบคุม ไม่ฟังใครเลย ต้องการพาคนกลับมาด้วย"

เมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด จิตใจของ ฮ่อหมิง ก็นึกถึงความฝันนั้นทันที

เขาก้มศีรษะลงและเหลือบมองที่ฝ่ามือดูเหมือนว่าอุณหภูมิของถ้วยชานมยังคงอยู่และอุณหภูมินั้นก็จับแน่นอยู่ในฝ่ามือของเขา

"แล้วต่อมาทำไมไม่เลี้ยงแล้วล่ะ"

แม้ว่าเขาไม่ต้องการที่จะยอมรับมัน แต่ครั้งแรกที่เขาเห็นสือฮว่า เขาชอบดวงตาของเธอและชอบความรู้สึกที่ถูกจ้องมองโดยเธอ

เขาต้องการที่จะควักดวงตาของเธอออกและเก็บรักษาไว้อย่างดี

แล้วได้พบกันอีกครั้ง เขาพบว่าเขาดูเหมือนเขาจะชอบร่างกายของเธอมาก อยากเล่นกับมันอย่างป่าเถื่อน และอยากฟังเสียงกรีดร้องของเธอ

"อาหมิง ฉันออกงานข้างนอกบ่อย แล้วนายก็เก็บคนไว้ในสวนจื่อ ไม่มีใครมองเห็น ฉันก็เลยไม่รู้อะไรมาก รู้แค่ว่านายรักสือฮว่า ตอนนั้นเธอโทรหาฉัน บอกว่านายรักเธอมาก นี้เป็นครั้งแรกที่คุณรักใครซักคนมากๆ อยากให้เธอเป็นของนายคนเดียวในโลก ไม่มีใครนอกจากคุณ คุณจึงกักคนไว้ ให้เธออยู่รอบตัวคุณ แต่ฉันดูจากอารมณ์ของสือฮว่าแล้วเหมือนพวกคุณจะไม่ค่อยดีกันสักเท่าไหร่"

คนหนึ่งเคารพธรรม คนหนึ่งเหยียบย่ำธรรมบัญญัติตั้งแต่เกิด คนสองคนนี้จะเข้ากันได้ดีได้อย่างไร

ฮ่อหมิงมองไปที่คอมพิวเตอร์ที่อยู่ข้างหน้าเขาและพบว่าสือฮว่ายังคงค้นหาอยู่ข้างใน เขาโยนคอมพิวเตอร์ทิ้ง "ป๋ายเยี่ยน คุณว่าผู้หญิงคนนี้กำลังมองหาความตายอยู่หรือไม่"

เธอต้องการติดต่อฮ่อฉวนสือ เขารู้

หวี่ป๋ายเยี่ยนเลิกคิ้วขึ้นแล้ววางแก้วไวน์ไว้ข้างหน้าเขา "ยัไงแล้วเขากับน้องชายคุณก็เป็นสามีภรรยากัน และเป็นเรื่องปกติที่จะต้องการติดต่อเขา แต่คุณอาหมิง คุณคิดอย่างไร? ด้วยพลังของพวกเรา พวกเราต้องการฆ่ามันไม่ยากเลยที่จะฆ่าฮ่อฉวนสือ คุณได้รับการสนับสนุนจากทหารรับจ้าง ทำไมคุณถึงไม่ฆ่าคนตั้งแต่แรก แต่จัดการกับพวกเขามานาน? "

"ฉันอยากฆ่าเขา ฉันอยากฆ่าจนใจจะขาด"

และกุญแจสำคัญในการประณามนี้คือ สือฮว่า

เขาต้องการใช้สือฮว่า เพื่อฆ่าฮ่อฉวนสือ

ยวี่ป๋ายเยี่ยน ไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

"ในเมื่อคุณต้องการใช้ สือฮว่า นั้นก็ต้องรับผลที่ตามมา ฉันได้ยินมาว่าคุณเสียใจกับคนอื่นมากแล้ว หากคุณเพิ่มเหตุการณ์นี้เข้าไปอีก ฉันเกรงว่าเธอจะเกลียดคุณอย่างที่สุด ท้ายที่สุดคุณต้องการฆ่านั้นเป็นสามีในนามของเธอ"

มุมปากของ ฮ่อหมิง กระตุก "นี่ถึงจะมันส์สิ"

หวี่ป๋ายเยี่ยนกลอกตาและตบไหล่เขา "รีบกลับบ้านหลังจากดื่มเสร็จ บางทีสือฮว่าอาจติดต่อกับฮ่อฉวนสือได้แล้วก็ได้"

ทันทีที่เขาพูดจบ ใบหน้าของ ฮ่อหมิงก็ทรุดลง ลุกขึ้นและก้าวออกไป

สือฮว่าไม่ทราบว่าการกระทำทั้งหมดของเธออยู่ภายใต้การดูแลของผู้อื่น มีคอมพิวเตอร์เพียงเครื่องเดียวในห้องอ่านหนังสือ เธอลองแล้ว คอมพิวเตอร์เครื่องนี้สนับสนุนเฉพาะการเข้าสู่ระบบบัญชีของ ฮ่อหมิง

เธอพยายามอยู่นาน แต่เธอก็ยังไม่รู้ว่าบัญชีของอีกฝ่ายคืออะไร

เธอลุกขึ้นและเดินออกจากห้องอ่านหนังสือค่อนข้างท้อแท้

เนื่องจากฮ่อหมิงกักเธอไว้ที่นี่ จึงต้องไม่มีเครื่องมือใด ๆ ในการสื่อสารกับโลกภายนอกได้

เธอต้องการติดต่อฮ่อฉวนสือ และสามารถพึ่งพาฮ่อหมิง ได้เท่านั้น