ตอนที่ 334 ความรักจะทำให้เธอตาบอด

ฮ่อฉวนสือนั่งลงเบา ๆ แล้ววางชามไว้ข้างหน้าสือฮว่าอย่างครุ่นคิด "ไม่ได้กินองุ่นก็บอกว่าองุ่นมีรสเปรี้ยว"

แน่นอนองุ่นที่ซิ่วหยูกินไม่ได้คือตันเวย

เมื่อพูดถึงตันเวย ความหนาวเย็นของคิ้วส่วนใหญ่หายไป จ้องมองไปที่จานที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างว่างเปล่า

ตันเวย คือยาพิษของ ซิ่วหยู่ และการกรรมของเขา

นายน้อยที่จะเอาอะไรก้ได้อะไรในตั้งแต่เด็ก เพิ่งเจอทางตันครั้งแรก

เขาจุดบุหรี่ขึ้นใหม่และจิบเล็กน้อย "ตันเวยกลับไปเรียนอีกครั้งและผู้หญิงคนนั้นก็ใจร้ายมาก เธอไม่เคยโทรหาฉันเลย"

เมื่อเขาพูดเช่นนี้ หน้าอกของเขาก็สั่นด้วยความโกรธ

สือฮว่า หลับตาลง และเมื่อเขาต้องการเอาตะเกียบคีบอาหาร ฮ่อฉวนสือ ก็คีบมาใส่จานลงในชามของเธอ

เธอหันศีรษะไปมองเขาและพบว่าแม้เขาจะพูดกับซิ่วหยู่ แต่หางตาของเขาคอยมองดูเธออยู่เสมอ และเธอก็รู้ดีว่าเธอต้องการกินอาหารอะไร

หัวใจของสือฮว่า ดูเหมือนจะถูกแมลงกัด เธอมีภาพลวงตาว่าชายคนนี้ดูเหมือนจะฉกฉวยทุกโอกาสและเจาะลึกเข้าไปในหัวใจของเธออย่างสิ้นหวังเพื่อทำให้หัวใจของเธอไม่เสียหาย ทั้งหมดเป็นของเขา

เขาเป็นคนอ่อนโยนและโยกเยกเป็นครั้งคราวและความยืดหยุ่นก็ถูกต้อง

ดูเหมือนเขาจะรู้แน่ชัดว่าเมื่อใดที่ผู้หญิงจะใจเต้นเขากำลังจัดเกม นำเธอเข้าสู่กับดักในเกม

เธอขมวดคิ้ว และตะเกียบของเธอก็สั่นเล็กน้อย

ไม่รู้ว่าเธอคิดมากเกินไปหรือเปล่า ตั้งแต่เธอเริ่มสอบปากคำพ่อและลูกสาวคู่นั้น การกระทำของ ฮ่อฉวนสือ ก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

สือฮว่าเป็นผู้หญิงที่ฉลาด แม้ว่าเหตุการณ์จะเกิดขึ้นเพียงสองวันสั้น ๆ แต่เธอก็เห็นการเปลี่ยนแปลงของฮ่อฉวนสือ ในสายตาของเธอ

เขามีคำบอกรักมากกว่าเดิม และพฤติกรรมของเขาเป็นห่วงเธอมากกว่าเดิม

เธอทนกับดักที่อ่อนโยนเช่นนี้ไม่ได้ ยิ่งไปกว่านี้ชายผู้นี้คือฮ่อฉวนสือ และเธอไม่สามารถทนได้มากกว่านี้

เธอกัดริมฝีปากและก้มศีรษะลงเพื่อทำอาหารในชามให้เสร็จ

อาจเป็นเพราะว่าเธอหมกมุ่นอยู่กับบางสิ่งในใจ เธอจึงกินเพียงชามใบเล็ก และอิ่มแล้วจึงวางตะเกียบลง

ทันทีที่เธอปล่อยมือฮ่อฉวนสือก็ก็จับมือเธอไว้

ด้วยมีผ้าปูโต๊ะคลุมอยู่ ซิ่วหยู่ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ หลังจากพูดถึง ตันเวย เขาก็กำลังวิเคราะห์เหตุการณ์ล่าสุดในจิงตูกับฮ่อฉวนสือ

ใบหน้าของฮ่อฉวนสือเต็มไปด้วยความชิว แต่มือของเขาลูบปลายนิ้วของเธอทีละเล็กทีละน้อย และวาดวงกลมบางๆ บนฝ่ามือของเธอเป็นครั้งคราว

ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที และเขาต้องการที่จะหลุดพ้น แต่เขาก็จับไว้แน่นขึ้น

เธอเงยหน้าขึ้นและเหลือบมองเขา และพบว่าท่าทางของเขายังคงสงบและอ่อนโยน หากไม่ใช่เพราะมือที่บังเอิญนี้ เธอคิดว่าเขาไม่ได้อยู่ในท่าทีความชิวจริงๆแล้วสักอีก

หลังจากพูด ซิ่วหยูก็เช็ดก้นบุหรี่ "ช่วงที่คุณไม่อยู่ สือฮว่าได้ดูแลตี้เซิ่งเป็นอย่างดี แต่ตัวตนของคุณในฐานะตระกูลฮ่อก็รั่วไหลออกไปแล้ว ผู้คนถึงกับทำการทดสอบdmnเลย วิธีนี้โหดเหี้ยมพอ "

ปลายนิ้วที่เย็นชาของฮ่อฉวนสือลูบฝ่ามือของเธอ แต่คำพูดที่ออกจากปากของเธอนั้นแผ่วเบา "ฮ่อซือหนานมีแผนจะกลับมาที่จิงตูหรือไม่"

ซิ่วหยูเอนหลัง "เขาให้คนไปหยุดคุณ ถือว่าเป็นการฉีกหน้ากับคุณอย่างจริงจังแล้ว จิงตูเป็นดินแดนของคุณ แม้ว่าเขาต้องการกลับมา เขาก็จะไม่กลับไปที่บ้านตระกูลฮ่อ ฮ่อซือหนานซ่อนอยู่ลึกมาก ขุดคนที่อยู่เบื้องหลังเขาไม่ได้เลย"

"ยังไงก็เป็นเพียงคนในสำนักงานใหญ่ ไม่ช้าก็เร็ว จะมีการเผชิญหน้ากันอยู่ดี"

ใบหน้าของ สือฮว่ากลายเป็นสีแดง คิ้วของเธอขมวดและเล็บของเธอก็ขุดที่หลังมือของเขา

จากนั้น ฮ่อฉวนสือ ก็เอามือกลับและดวงตาของ สือฮว่า ก็เห็นรอยสีแดงสามจุดบนหลังมือของเขาซึ่งส่องแสงเป็นประกาย

ซิ่วหยูก็เห็นอย่างเป็นธรรมชาติเช่นกัน เลิกคิ้วและเยาะเย้ย "ฉันคิดว่าใจของคุณไม่ได้อยู่ที่นี่ ให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวที่สำนักงานใหญ่มากขึ้นหน่อย เพื่อไม่ให้สูญเสียโดนเอาเปรียบและทำให้ไม่สามารถปกป้องผู้หญิงของคุณได้"

เมื่อ สือฮว่า รอให้เขาจากไป เขาก็มอง ฮ่อฉวนสือ อย่างขมขื่น

ฮ่อฉวนสือ มองลงไปที่อาการบาดเจ็บที่หลังมือของเขา "คุณนี้ก็ทำได้ลงเหมือนกันนี้"