บทที่ 117

ปรากฏแรงสั่นสะเทือนอันรุนแรงขึ้น ร่างของจ้าวชงลอยขึ้นไปกลางอากาศ ในครั้งนี้เขากระเด็นไปไกลกว่าร้อนเมตร

ขณะเดียวกัน ร่างของอสูรน้ำก็ร่วงตกลงสู่เบื้องล่าง

“บู้ม !”

แต่ทว่า อสูรน้ำที่เพิ่งจะตกลงไปในน้ำได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง จากนั้นพุ่งเข้าจู่โจมไปยังจ้าวชงที่กำลังร่วงลงมา หลังจากเกิดเสียงดังสนั่นขึ้น เลือดได้สาดกระเด็นขึ้นไปบนท้องฟ้า ร่างของจ้าวชงลอยขึ้นไปบนอากาศอีกครั้ง

แต่ในครั้งนี้ จ้าวชงไม่ได้ลอยออกไปตรง ๆ อีก เขาลอยออกไปข้าง ๆ หลังจากกระเด็นไปไกลราวร้อยเมตร ร่างของเขาร่วงลงสู่พื้นน้ำในจุดที่เกิดน้ำวนก่อนหน้านี้

น้ำวนกระเพื่อม ปรากฏน้ำซัดกระเซ็นขึ้นมา ในขณะเดียวกันก็มีเสียงดังดังแทรกขึ้น ราวกับว่าจ้าวชงกำลังต่อสู้กับอสูรน้ำอยู่

ผ่านไปไม่นานกระแสคลื่นน้ำก็ค่อย ๆ ลดลง จนสุดท้าย ผืนน้ำใสก็เกิดกลุ่มเลือดปรากฏขึ้น ปะปนอยู่กับน้ำในทะเลสาบ ก่อนจะค่อย ๆ สงบนิ่งไป

“อา......!”

ทานด้านสำนักเสวียนอู่ เกิดเสียงถอนหายใจดังขึ้น เห็นชัด ๆ ว่าเขานั้นโชคไม่ดีซะแล้ว ชี้แท้ขั้นสิบคนหนึ่ง กลับต้องมาตายอย่างนี้

สายตาของทุกคนคืนกลับมา ในใจมีแต่ความเคร่งเครียด ไม่พูดอะไรอยู่นาน

ยาวิเศษพันปีอยู่แค่ตรงหน้า แต่กลับไม่มีทางได้มันมา ทุกคนต่างก็อับจนหนทาง ถอดถอนใจด้วยความโศกเศร้า

“พวกเจ้าเห็นอะไรกันบ้าง ?” จากนั้น จื่อเฉินก็เงยขึ้นไปถาม

“น่าจะเป็นอสูรน้ำตัวหนึ่ง พลังอยู่ที่ชี้แท้ชั้นสิบ หรือก็น่าจะเป็นสัตว์อสูรระดับสิบ”

“มันมีเกร็ดอยู่ ดูท่าน่าจะเป็นหนวดของมัน ไม่ก็อาจจะเป็นอสูรน้ำจำพวกปลาหมึกยักษ์”

“เป็นไปได้......”

คนอื่น ๆ ต่างก็คาดเดา แสดงความคิดเห็นกันไปต่าง ๆ นานา

พวกของจื่อเฉินทั้งสามคนไม่พูดอะไร

“เจ้าล่ะ คิดว่ายังไง ?” ซูเมิ่งเหยามองจื่อเฉิน คนอื่น ๆ เองก็หันไปมองจื่อเฉินเช่นกัน

จื่อเฉินเงียบไปสักพัก ก่อนจะพูดขึ้นว่า “ข้าไม่คิดแบบเจ้า เจ้าจ้าวชงนั่นพลังแข็งแกร่งมาก สัตว์อสูรระดับสิบทั่ว ๆ ไปเขาย่อมจัดการได้อยู่แล้ว แต่ว่าพวกเขาไม่ทันได้สังเกต ขณะที่เขาลงมือกับอสูรน้ำครั้งที่สองนั้น ก็กระอักเลือดบาดเจ็บสาหัสแล้ว แสดงว่าอสูรน้ำตัวนี้แข็งแกร่งมาก ข้าว่าน่าจะเป็นแดนฟ้ากำหนดมากกว่า”

“อะไรนะ แดนฟ้ากำหนด มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน ที่นี่จำกัดระดับสูงสุดที่ชี้แท้ชั้นสิบขั้นสูงสุดนี่นา” คนอื่น ๆ ต่างก็ตกตะลึง

“งั้นก็ต้องมาจากคนนอก ใครที่สามารถกำหนดได้ว่าที่นี่ไม่สามารถมีแดนฟ้ากำหนดอยู่ได้ล่ะ” จื่อเฉินพูด คนอื่น ๆ เองก็เงียบไป ถ้าหากมียาวิเศษที่มากพอ เขาเองก็น่าจะทะลุขั้นได้เช่นกัน

“นี่มัน......” ทุกคนต่างก็ตกตะลึง ก่อนจะตกอยู่ในความเงียบ ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังคิดถึงสิ่งที่จื่อเฉินพูด