บทที่ 120

“ปัง !” “ปัง !”

รอยพิมพ์หมัดลดระดับลง สายฟ้าสลายไป หมัดครองฟ้าถูกสวนกลับ ทั้งจื่อเฉินและจางเฮ่าเทียน การโจมตีประสานของสองอัจฉริยะถูกทำลายลงทันที ในขณะเดียวกันกับที่ร่างของทั้งสองลอยกระเด็นออกไป

ภาพตรงหน้าช่างน่าตกตะลึง จื่อเฉินที่ปล่อยสายฟ้าออกไปนับว่าน่ากลัวมากแล้ว เมื่อรวมกับหมัดครองฟ้าอันรุนแรงของจางเฮ่าเทียน การโจมตีประสานของทั้งสอง ต่อให้เป็นมู่อี้หรือคนอื่น ๆ ก็ต้องพ่ายแพ้ ทว่าเมื่อต้องพบเจอกับแดนฟ้ากำหนดอย่างสวีเหยียน กลับถูกโจมตีจนลอยกระเด็นออกไปแทน พลังอันแข็งแกร่งเข้าโหมทำลาย กระแสลมพัดเส้นผมของสวีเหยียนจนสยายออก เผยให้เห็นดวงตาแดงก่ำอันโหดเหี้ยม ภายในแววตาไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะ เหลือเพียงจิตสังหารอันรุนแรงเท่านั้น

จื่อเฉินถูกโจมตีจนลอยออกไป สายตาของสวีเหยียนมองเห็นหลินเสวี่ยและซูเมิ่งเหยา หากเป็นตอนที่เขายังมีสติ เขาคงกลัวซูเมิ่งเหยาอยู่บ้างบางส่วน แต่ทว่าในตอนนี้ ครึ่งหนึ่งของเขาเป็นมนุษย์อีกครึ่งหนึ่งคล้ายอสูร จึงไร้ซึ่งวี่แววความหวาดกลัว พุ่งเข้าจู่โจมคนทั้งสองทันที

“ไสหัวไป !”

ซูเมิ่งเหยาตะโกนออกมาอย่างแผ่วเบา ชี้แท้ชั้นเก้าไหลเวียน ทักษะการต่อสู้ฟ้ากำหนดงูทิพย์ปรากฏขึ้น ราวกับงูทิพย์สีขาวพุ่งเข้าหาสวีเหยียน

“ป้าบ !”

สวีเหยียนไม่หลบ ใช้หลังมือปัดออกไป ภายใต้ลมปราณอันแข็งแกร่ง งูทิพย์สีขาวม้วนกลับ พุ่งเข้ากระแทกหน้าอกของซูเมิ่งเหยาจนตีลังกากระเด็นออกไป

ในตอนนั้นหลินเสวี่ยเพิ่งจะเริ่มจู่โจม ปรากฏฝ่ามือนับพันบนอากาศ แต่ทว่าการโจมตีนั้นไม่รวดเร็วเท่าฝ่ามือของสวีเหยียน

ฝ่ามือของสวีเหยียนเข้ากระแทกหลินเสวี่ยจนกระเด็น เลือดพุ่งกลางอากาศ

พลังของนางอ่อนแอที่สุด หลินเสวี่ยได้รับบาดเจ็บสาหัส

สวีเหยียนบ้าคลั่ง สาวงามทั้งสองในสายตาของเขานั้น เหลือเพียงความเกลียดชังที่ไร้ขีดจำกัดเท่านั้น ร่างของเขาเคลื่อนไหว พุ่งเข้าไปหาหลินเสวี่ย

“สวีเหยียน ไสหัวไปซะ !”

จื่อเฉินที่กระเด็นออกไป รีบกระโดดตามมา ตะโกนออกเสียงดัง ทั่วทั้งร่างของเขาปรากฏแสงสีเงิน ราวกับลูกปืนใหญ่ พุ่งเข้าหาสวีเหยียน

“ปัง !”

ทั้งสองเข้าปะทะกันจนเกิดเสียงดังตูมตาม จากนั้นแสงสีเงินที่อยู่บนร่างของจื่อเฉินก็ถูกทำลาย ทั้งร่างรู้สึกราวกับว่ากำลังชนเข้ากับภูเขาลูกหนึ่ง จนกระเด็นออกไป จื่อเฉินได้รับบาดเจ็บ เลือดสาดกระเด็นกลางอากาศ

“อั่ก !”

จางเฮ่าเทียนควงดาบยาวในมือ ฟาดลงมาด้วยความรุนแรง ประกายดาบวูบวาบ พุ่งตรงเข้ายังกลางศีรษะของสวีเหยียน

สวียเหยียนแหงนมองขึ้น กำหมัดขวาแน่น จากนั้นต่อยสวนเงาดาบออกไป

“แกร๊ง !” เงาดาบสลาย ดาบยาวแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ

ขณะนั้นเอง เมี่ยวคงก็ได้เข้ามายังด้านหลังของสวีเหยียนอย่างเงียบเชียบ จากนั้นเตะเข้าไปยังก้นของสวีเหยียน แต่ในวินาทีนั้น สวีเหยียนก็ระเบิดลมปราณออกมาทั่วร่าง ทันทีที่เมี่ยวคงโจมตี ไม่เพียงแค่ไม่สามารถสร้างอาการบาดเจ็บให้เขาได้แล้ว กลับกันตัวเอายังถูกกระแทกถอยออกไปแทน

หนึ่งต่อห้า สวีเหยียนได้รับชัยชนะ