บทที่ 123

จู่ๆ ดวงตาของจื่อเฉินก็แดงฉาน แต่ในตอนนี้ เขามีใจแต่กลับไร้ซึ่งเรี่ยวแรง ร่างกายเจ็บหนัก พลังสีเงินที่อยู่ในตัวทำการฟื้นฟูร่างกายที่เจ็บหนักของเขาอย่างต่อเนื่อง แต่มันก็ยังช้าเกินไป ไม่สามารถคงสภาพในการต่อสู้ของจื่อเฉินเอาไว้ได้

เสื้อผ้าของหลินเสวี่ยไม่อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์อีกต่อไป พร้อมที่จะถูกกรงเล็บของปีศาจทำร้ายทุกเมื่อ ระหว่างนั้นก็มีลูกศิษย์บางคนที่เจ็บหนักโซเซไปข้างหน้า แต่ก็ถูกซัดจนกระเด็น

ในตอนนี้ ความสนใจของทุกคนต่างอยู่ที่สนามต่อสู้ รวมถึงหลิงเฟยกับเซ่ชิวที่อยู่บนยอดเขาด้วย

“ดูให้ดีๆ นี่จะกลายเป็นการต่อสู้ระยะประชิดที่น่าสนใจครั้งหนึ่งเลย” หลิงเฉินยิ้มออกมาเล็กน้อย ค่อนข้างผ่อนคลาย เซ่ชิวพยักหน้า เป็นการเห็นด้วย

ความสนใจของทุกคนต่างอยู่ในสนามรบ ไม่มีใครสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้นในทะเลสาบ น้ำในทะเลสาบหมุนเป็นวงกลม ค่อยๆ ก่อตัวเป็นน้ำวน

“ฮ่าฮ่า จื่อเฉิน วันนี้จะทำให้แกได้รับรู้ว่าอะไรคือความสิ้นหวัง” สวีเหยียนเดี๋ยวมีสติเดี๋ยวก็บ้าคลั่ง ตอนนี้มีสติ จึงได้ข่วนกรงเล็บปีศาจไปที่หลินเสวี่ย

ในตอนนี้ ทุกคนต่างรู้สึกสิ้นหวัง

“ซี๊ด!”

ทันใดนั้นก็ได้มีเสียงคำรามดังขึ้น จากนั้นกลางทะเลสาบก็มีการเคลื่อนไหว คลื่นสูงเสียดฟ้า ซัดใส่ผิวน้ำ น้ำวนขนาดหลายสิบเมตรได้ปะทุขึ้น ในเวลาเดียวกัน ได้มีสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่โผล่หัวออกมาจากน้ำวน มันเป็นหัวทรงสามเหลี่ยมที่มีขนาดใหญ่เท่าบ้าน ดูน่ากลัวมาก บนหัวบนตัวเต็มไปด้วยเกล็ดขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือ เกล็ดเหล่านั้นส่องแสงสีเขียวออกมา ตัวตาสามเหลี่ยมที่เยือกเย็น จ้องเขม็งมาที่สวีเหยียน

รังสีฟ้ากำหนดอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมาจากตัวสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ตัวนี้ มันเป็นสัตว์อสูรฟ้ากำหนด

คำรามไปครั้งหนึ่ง เกิดคลื่นอากาศขึ้นเป็นลูกๆ มันเป็นงูเหลือมยักษ์ หัวใหญ่เท่าบ้าน ลำตัวที่โผล่ออกมาจากน้ำยาวเป็นสิบเมตร และจุดที่ห่างออกไปร้อยกว่าเมตร ยังมีคลื่นที่ขยับอย่างต่อเนื่อง เหมือนหางกำลังเคลื่อนไหวอยู่ใต้น้ำ

ศพที่ตกลงไปในทะเลสาบ กลิ่นเลือดที่เหม็นหึ่ง และรังสีแดนฟ้ากำหนดจากสวีเหยียน ได้ดึงดูดอีกฝ่ายเข้า

งูเหลือมยักษ์ตั้งตัวตรง พร้อมกับน้ำวนอันไม่มีทางสิ้นสุด หลังจากที่ปรากฏตัวออกมาก็ทำให้เกิดเงาขนาดใหญ่ขึ้นกลางหุบเขา หลังจากที่โผล่หัวออกมา งูเหลือมยักษ์ก็ฉกไปที่สวีเหยียนอย่างกะทันหัน

ทุกที่ที่งูเหลือมยักษ์ผ่านจะก่อให้เกิดพายุหมุนอันรุนแรง พัดเอาทุกคนถึงกับถอยหลัง การปรากฏตัวของงูเหลือมยักษ์ทำให้ทุกคนแตกตื่นมาก

เกิดปรากฏการณ์ประหลาดขึ้น งูเหลือมยักษ์พุ่งตรงไปที่สวีเหยียน ส่วนสวีเหยียนที่สัมผัสได้ก็หมุนตัวอย่างรวดเร็ว แล้วเห็นงูเหลือมยักษ์ที่มาถึงตรงหน้าพอดี อ้าปากขนาดใหญ่ที่โชกไปด้วยเลือดกัดมาที่สวีเหยียน

สีหน้าของสวีเหยียนเปลี่ยนไปอย่างบ้าคลั่ง ถีบขาแล้วพุ่งไปข้างหลัง แต่มันก็ยังช้าไปอยู่ดี ตามด้วยเสียง “แคร็ก!” ดังขึ้น ฟันซี่หนึ่งของงูเหลือมยักษ์แทงไหล่ของสวีเหยียนจนทะลุ ชี่แท้ของฟ้ากำหนดถูกทำลายลงทันที

งูเหลือมยักษ์กัดร่างของสวีเหยียนจนทะลุ จากนั้นหัวขนาดใหญ่ก็รีบถอยหลังไปทันที เหมือนต้องการลากสวีเหยียนกับทะเลสาบไปด้วย ที่นั่นเป็นถิ่นของมัน

“อ้า ไปตายซะ” แรงกดดันที่มากับงูเหลือมยักษ์ทำให้สวีเหยียนได้สติคืนมาอย่างสมบูรณ์ ตะคอกออกมา มือขวาก็ได้ปลดปล่อยลำแสงที่เจิดจ้าออกมา กำหมัดแน่นๆ บวกกับพลังระดับฟ้ากำหนด ชกใส่ฟันของงูเหลือมยักษ์อย่างแรง

“แคร็ก!”

เกิดเสียงดังสนั่นขึ้น เขี้ยวพิษซี่หนึ่งของงูเหลือมยักษ์ก็ได้หักลง ในเวลาเดียวกัน ร่างกายของสวีเหยียนก็ได้ตกลงไปในทะเลสาบด้วย พร้อมกับเสียงจู๋มที่ดังขึ้น