บทที่ 127

งูเหลือมยักษ์กินสิ่งมีชีวิตเข้าไปเป็นประจำ ดังนั้นครั้งนี้จึงไม่ได้ใส่ใจ แถมงูเหลือมที่ใหญ่ยักษ์แบบนี้ ตัวยาวหลายร้อยเมตร กลืนจื่อเฉินที่ตัวเล็กจ้อยเข้าไป ไม่ใช่ปัญหาอะไรเลย แถมยังไม่ทำให้อิ่ม เป็นได้แค่ของเซ่นเท่านั้น

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เมื่อจื่อเฉินลงไปถึงท้องของงูยักษ์ ก็ต้องตายอยู่ดี

แต่ปัญหาทั้งหมดมันอยู่ที่กระบี่สีดำในมือของจื่อเฉิน มันเป็นอาวุธชั้นเลิศ การโจมตีใส่งูเหลือมยักษ์แดนฟ้ากำหนดนั้นไม่สามารถทำลายการป้องกันได้ แต่ตอนนี้จื่อเฉินกลับอยู่ในท้องของงูยักษ์ ที่นี่เป็นจุดที่งูยักษ์บอบบางที่สุด ไม่มีการป้องกันอะไรเลย

ชี่แท้ไหลเวียนอยู่รอบตัวจื่อเฉิน กระบี่สีดำปลดปล่อยลำแสงสีเงินออกมา

หลังจากที่ลำแสงบนกระบี่กะพริบ เสียงฉึกก็ได้ดังขึ้น กระบี่ดำได้แทงลึกเข้าไปในตัวงูเหลือมยักษ์ เหลือแค่ด้ามจับที่ยังอยู่ข้างนอก

งูเหลือมยักษ์เจ็บปวด ส่งเสียงครวญคราง ก่อให้เกิดคลื่นใหญ่มากมาย แล้วเริ่มกลืนน้ำอย่างหนัก เกิดแรงดูดอันรุนแรงขึ้นในท้อง เพื่อดูดจื่อเฉินเข้าไป

สองมือของจื่อเฉินกำด้ามจับไว้แน่น ไม่ขยับเขยื้อน แล้วปล่อยให้แรงดูดนี้ดูดจื่อเฉินพร้อมกระบี่ลงท้องไป แต่ทุกที่ที่ผ่าน กลับทิ้งรอยแผลลึกๆ เอาไว้

เลือดสดๆ พุ่งออกมาจากปากแผล ราวกับแม่น้ำขนาดเล็ก พุ่งทะลักออกมา

มันเป็นที่พึ่งเดียวของจื่อเฉิน จะรอดหรือไม่ ก็อยู่ที่ตอนนี้ ในท้องของงูเหลือมยักษ์เลือดพุ่งกระฉูด……

“ซี๊ด!”

โลกภายนอก งูยักษ์กำลังพลิกตัวไปมาอย่างหนัก มันไม่สามารถทนต่อความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในท้องได้ ทำได้เพียงดีดดิ้นอย่างต่อเนื่อง ใช้ร่างกายกระแทกผิวน้ำ

ตัวงูบิดงอไปมา แรงดูดที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิมปรากฏขึ้น เพื่อดูดจื่อเฉินเข้าท้องไปให้ได้ ในเวลาเดียวกัน งูเหลือมยักษ์ได้อ้าปากขนาดมหึมาข้น แล้วเริ่มกลืนน้ำในทะเลสาบเข้าไป

ราวกับมังกรคลั่งดูดน้ำ น้ำในทะเลสาบมากมายถูกดูดเข้าท้อง ยิ่งใส่ตัวของจื่อเฉิน บนตัวของจื่อเฉินปรากฏลำแสงสีเงินออกมามากมาย กำด้ามกระบี่ไม่ยอมปล่อย ปล่อยกระบี่ให้แทงทะลุร่างกายของงูยักษ์ไป และค่อยๆ ไหลลงท้องของงูยักษ์

งูเหลือมยักษ์มีขนาดที่ใหญ่มาก กระบี่ยาวแทงมิดลงไป กลับยังแทงทะลุตัวงูไม่ได้ ความเจ็บปวดจากการถูกทิ่มแทงทำให้งูเหลือมยักษ์เกิดคลั่ง โผล่หัวพ้นน้ำไปกว่าสามสิบเมตร จากนั้นก็พุ่งลงน้ำ จนเกิดเสียงป๊าบดังขึ้น คลื่นกระแทกไปรอบทิศ ผิวน้ำสั่นสะเทือน

จื่อเฉินยังคงไหลลงไป แรงดูดในท้องของูก็แรงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาทรมานอย่างมาก ราวกับถูกไฟเผา ร่างกายที่แข็งแกร่งของเขาเริ่มมีรอยสึกหรอแล้ว

“แย่แล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปข้าต้องถูกดูดเข้าไปในท้องของงูแล้วถูกย่อยแน่” จื่อเฉินหน้าเปลี่ยนสี ลำแสงสีเงินปรากฏขึ้นในมือเป็นจุดๆ แล้วจิ้มไปที่ตัวของงูยักษ์

พริบตาเดียว สายฟ้าลูกหนึ่งปรากฏขึ้น ระเบิดอยู่ในร่างของงูเหลือมยักษ์ เกิดเสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง

ร่างกายของงูเหลือมยักษ์กระตุก ร่างกายพุ่งสูง แล้วลงมาอีกครั้ง เกิดมามันทำเป็นแค่กลืนกิน สำลอกไม่เป็น สิ่งที่เกิดขึ้นในท้องตอนนี้ มันทำอะไรไม่ได้เลย

มือข้างหนึ่งของจื่อเฉินจับกระบี่แน่น มืออีกข้างโจมตีอย่างต่อเนื่อง หวังที่จะฆ่างูเหลือมยักษ์จากภายใน

“ซี๊ด!”

งูเหลือมยักษ์โอดครวญออกมาด้วยความเจ็บปวด ทั้งหัวทั้งตัวพุ่งขึ้นกลางอากาศสูงนับสิบเมตร จากนั้นก็ตกลงมา สะบัดผืนน้ำไม่ยอมหยุด เกิดคลื่นยักษ์สูงหลายสิบเมตร โหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง