บทที่ 133

“ชี่แท้ชั้นสิบ ชี่แท้ชั้นสิบจากไหนเนี่ย?”

“เจ้านั่นมันเป็นใครกันแน่?”

“สำนักหลิงอู่มีคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่ใช่ว่ามีมาแค่ยอดสิบสำนักในเท่านั้นเหรอ?”

ในหุบเขา มู่อี้และคนอื่นอุทานด้วยความตกใจ เห็นได้ชัดว่าแม้แต่พวกเขาก็มองการปิดบังของอีกฝ่ายไม่ออก ส่วนหลินเสวี่ยกับซูเมิ่งเหยาก็ทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ อีกฝ่ายปิดบังมาโดยตลอด ตอนนี้มีสร้างปัญหาอย่างกะทันหัน ทุกคนจึงเป็นห่วงจื่อเฉินมาก

จื่อเฉินถูกโจมตีใส่ที่หน้าอก ตกลงไปที่ทะเลสาบพอเห็นว่ากำลังจะตกลงไปในน้ำ งูเหลือมยักษ์ก็แหวกไหว้แล้วรับจื่อเฉินไว้ได้ก่อน จื่อเฉินตกลงไปที่หลังของมัน

สัตว์ประหลาดแดนฟ้ากำหนดมีสติปัญญาที่สูงส่ง และฉลาดมาก มันรู้ว่าในบรรดามนุษย์ทั้งหมดมีเพียงจื่อเฉินคนเดียวที่ไม่อยากฆ่ามัน ดังนั้นตอนนี้จึงให้การช่วยเหลือจื่อเฉินบ้าง

“หึ! สู้กับข้า เจ้ายังอ่อนหัด” ชายหนุ่มค่อยๆ ลงพื้น ขำออกมาอย่างไม่ชอบใจ แล้วเก็บดอกสุ่ยหลิงไปต่อหน้าต่อตาจื่อเฉิน

“ทำไม ไม่พอใจ? กินหมัดข้าไป ตอนนี้เจ้ายังเหลือพลังอีกเท่าไหร่?” ชายหนุ่มพูดเย้ย

จื่อเฉินไม่พูดไม่จา ถ้าการโจมตีนี้โดนจุดอื่น ไม่มีการป้องกันใดๆ บางทีจื่อเฉินอาจจะเจ็บหนักแล้ว แต่มันโจมตีไปที่หัวใจ มีหัวใจลึกลับอยู่ จื่อเฉินแค่บาดเจ็บเล็กน้อย การที่กระอักเลือดออกมาก็แค่เลือดลมแปรปรวนเท่านั้น

“พ่อหนุ่ม ช่างอ่อนหัดจริงๆ มีดีแค่นี้ก็ทำเป็นเก่ง รนหาที่ตายชัดๆ ฆ่ายอดสิบสำนักใน เจ้าช่างใจกล้าจริงๆ รอกลับไปรับโทษเถอะ ข้าเชื่อว่าศิษย์พี่เฉินเฟิงต้องถูกใจเรื่องที่เจ้าฆ่าศิษย์สำนักเดียวกันแน่” ชายหนุ่มเยาะเย้ย พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูถูก ราวกับผู้ใหญ่ที่กำลังสั่งสอนคนที่เด็กกว่า

หลังจากที่หายใจไปหลายครั้ง บาดแผลทั้งหมดของจื่อเฉินก็หายเป็นปลิดทิ้ง มองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่ไม่ชอบใจ แล้วพูดไปว่า “ผายลมเสร็จรึยัง?”

“เจ้าว่าไงนะ?” สีหน้าที่เยาะเย้ยของชายหนุ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเคร่งขรึมทันที

“พูดจาใหญ่โตไม่อายปาก” ชายหนุ่มเดือดดาล “แน่จริงก็มาแย่สิ”

“จัดไป!” จื่อเฉินถีบขา ราวกับธนูที่ออกจากคัน พุ่งไปข้างหน้า รวดเร็วอย่างมาก ไม่ได้บาดเจ็บแม้แต่น้อย

“อะไรกัน นี่เจ้าไม่ได้บาดเจ็บงั้นเหรอ?” ชายหนุ่มหน้าเปลี่ยน

ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของจื่อเฉิน ก่อนหน้านี้เขาก็เคยเห็นแล้ว ไม่ได้ด้อยไปกว่าเขา ก่อนหน้านี้ลอบโจมตีจื่อเฉินจนบาดเจ็บ เขาถึงกล้าโอ้อวดแบบนี้ แต่นึกไม่ถึงว่าร่างกายของจื่อเฉินจะแข็งแกร่งขนาดนี้ หัวใจถูกโจมตีอย่างแรงแต่กลับไม่บาดเจ็บแม้แต่น้อย

“เก่งดีนี่ ข้าประเมินเจ้าต่ำไป นึกไม่ถึงว่าร่างกายของเจ้าจะแข็งแกร่งขนาดนี้” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม ชี่แท้ชั้นสิบปะทุออกมา นี่คือชี่แท้ชั้นสิบคนที่สิบเอ็ดที่มาจากสำนักหลิงอู่ แต่ปิดบังตัวตนมาโดยตลอด และด้วยเส้นสายของเฉินเฟิง ผู้แข็งแกร่งชี่แท้ชั้นสิบที่สามารถเข้าสวนยาวิเศษก็มีไม่มาก คนที่มาก็มีแต่พวกของเฉินเฟิงทั้งนั้น

“เรื่องที่เจ้านึกไม่ถึงยังมีอีกเยอะ” จื่อเฉินได้กระโดดลงมาที่โขดหินแล้ว มือขวากำหมัด แล้วชกไปข้างหน้า