บทที่ 136

“ฆ่า！”

จื่อเฉินตะโกนดัง แล้วก็บุกขึ้นหน้าไปก่อน กำกระบี่ดำในมือไว้แน่น สองข้างของเขาก็มีซูเมิ่งเหยากับหลินเสวี่ย สามคนยืนกันเป็นรูปสามเหลี่ยม แล้วบุกเข้าไปด้านหน้าอย่างดุดัน

“ฟิ้ว！”

กระบี่ดำกวัดแกว่ง แสงสะท้อนออกมา เลือดสาดกระเซ็น หัวคนกระเด็นลอยออกไป

“โครม！”

เสียงฟ้าผ่าดังออกมา นิ้วสายฟ้าถูกใช้ออกไป แฝงไปด้วยพลังสายฟ้าที่น่ากลัว

“ฆ่า！” เรื่องสำคัญเป็นตาย ซูเมิ่งเหยากับหลินเสวี่ยไม่รอรี ทั้งสองคนออกกระบวนท่าที่รุนแรงโจมตีออกไป งูทิพย์เริงระบำกับฝ่ามือพันเงา

“ผัวะ！”

แส้ยาวฟาดผ่าน เสมือนดั่งงูทิพย์เริงระบำ จากนั้นก็ไปอยู่บนลำคอของผู้บำเพ็ญคนหนึ่ง

“สึบ！”

งูทิพย์เริงระบำไป จากนั้นก็แทงทะลุหัวใจของศิษย์คนหนึ่งในพริบตา วันนี้ซูเมิ่งเหยาผิดศีลฆ่าคน แถมยังฆ่าอย่างโหดเหี้ยมด้วย แต่ละกระบวนท่าล้วนปลิดชีวิต แส้งูทิพย์ในมือก็เหมือนมีชีวิตขึ้นมา เยือกเย็นรุนแรง แฝงไปด้วยรังสีอำมหิตที่ไม่มีสิ้นสุด ผู้บำเพ็ญล่วงลงทีละคนๆ

ประมือกันแค่เวลาสั้นๆ ก็มีคนจบชีวิตด้วยเงื้อมมือของหลินเสวี่ยหลายคน ฝ่ามือพันเงาที่บรรลุถึงธาตุแท้แล้ว บวกกับพลังจากชี้แท้ขั้นแปด หลินเสวี่ยก็ไม่ด้อยเหมือนกัน ใบหน้าที่งามหยดย้อยไม่ได้มีดีแค่หน้าตาอย่างเดียว เสื้อผ้าสีขาวปลิวไสว เรือนร่างอ่อนโยนดูดี รอยฝ่ามือพันเงากระแทกอัดใส่ฟ้าดิน ฝ่ามือตกไปที่ใด ผู้บำเพ็ญก็ร่วงลงไปทีละคนๆ

“หมัดครองฟ้า！”

จางเฮ่าเทียนยังคงเย็นชาเหมือนเดิม ทักษะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักจ้านอู่ก็ปรากฏออกมา แฝงไปด้วยพลังของผู้เป็นใหญ่ ทุกครั้งที่ออกกระบวนท่าไป ก็มีศิษย์กระเด็นลอยไปหนึ่งคน

พวกของมู่อี้ ก็ลงมือหนักเหมือนกัน ประชันหน้ากันไม่นาน ก็ฆ่าไปหลายคนแล้ว

นี่มันคือสงครามเป็นตาย การเมตตาต่อศัตรูคือการทรมานตัวเอง ดังนั้นถ้าฆ่าได้ในครั้งเดียวยิ่งดี ทุกคนจะไม่โจมตีรอบสอง

“ฟู่” ลฺหวี่เผิงของออกมาจากอก จากนั้นก็สาดยาผงหนึ่งห่อไปใส่ศัตรูตรงหน้า พริบตา กลิ่นหอมก็โชยออกมา ผู้บำเพ็ญที่ได้กลิ่นนี้ก่อน ก็ส่งเสียงร้องแล้วก็ล้มลงไป

ตุบ ตุบ มีผู้บำเพ็ญร่วงลงไปหลายคร

“ฆ่า！”

ลฺหวี่เผิงไม่รู้ว่าได้กระบี่ยาวมาจากไหนหนึ่งเล่ม แล้วก็เข้าไปฟันพวกผู้บำเพ็ญที่ล้มลงอีกรอบ แสงกระบี่สาดไปมา ผู้บำเพ็ญพวกนั้นก็สิ้นใจ

คนที่นำโดยจื่อเฉิน ล้วนมีฝีมือแข็งแกร่ง เข่นฆ่าคนระดับเดียวกันได้ในไม่กี่วินาที แต่ตอนนี้ คนที่นี่มีจำนวนมาก ตายไปก็มีคนเข้ามาอีก เป็นเหมือนกับพวกฝูงตั๊กแตนที่ไม่กลัวตายเลย

ผู้บำเพ็ญพวกนี้ฝึกมาดี ไม่เกรงกลัวต่อความตาย แถมยังมีจำนวนมากอีก มากกว่าที่จื่อเฉินคาดไว้

และในหุบเขานี้ มีศิษย์ของสามสำนักกว่าร้อนคนรวมตัวกันอยู่ ตอนนี้พวกเขาจ้องมองการต่อสู้ที่ทางเข้าหุบเขาตาปริบๆ รอพวกของจื่อเฉินโจมตีเปิดทาง พวกเขาจะได้ถือโอกาสหนีไป