บทที่ 142

“หลิงหยุน นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?” ผู้อาวุโสเก๋อก็หันไปมองหลิงหยุนที่หน้าเสียอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้ผู้อาวุโสไม่รู้เรื่องเลย

“รายงานผู้อาวุโส เรื่องเป็นอย่างไรกันแน่ข้าก็ไม่แน่ชัด แต่เรื่องนี้มีจุดที่น่าสงสัยมากมาย กำลังรอตรวจสอบให้ชัดเจน......” หลิงหยุนพูดออกไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ

“เหอะ！” ผู้อาวุโสเก๋อส่งเสียงไม่พอใจ “กลับไปจะคิดบัญชีกับเจ้า”

ผู้อาวุโสจางของสำนักเสวียนอู่ก็เอ่ยปากขึ้นว่า “ในเมื่อเป็นแบบนี้ พวกเราก็กลับไปไต่สวนให้ชัดเจน ผิดหรือถูกอย่างไรก็ต้องมีคำอธิบาย ใครผิดใครถูกก็ห้ามปล่อยไว้ ส่วนตอนนี้ ดูกันก่อนดีกว่าพวกเขาได้อะไรกลับออกมากันบ้าง”

ผู้อาวุโสจางพูดเสียงนิ่งๆ น้ำเสียงกลับเย็นชา แฝงไปด้วยความตั้งมั่น ว่าศิษย์ของตนเองเหล่านี้ไม่ควรตายไปฟรีๆ

ศิษย์3สำนักแยกออกจากกัน แล้วหยิบยาวิเศษออกมา มันเอามาไว้แลกแต้มบริจาค และตัดสินกันว่าใน3สำนัก สำนักไหนได้เยอะที่สุด สำนักนั้นก็จะชนะไป

ใน3สำนักนี้ ศิษย์ของสำนักจ้านอู่น้อยที่สุด มียาวิเศษของศิษย์หลายคนถูกแย่งชิงไป ถึงแม้จะมีคนเก่งโดดเด่นหลายคน หยิบยาวิเศษจำนวนไม่น้อยออกมาให้คนตาโตได้ แต่เมื่อเทียบกับอีกสองสำนักแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคุณภาพหรือปริมาณก็ต่างกันมาก

ยิบๆ ย่อยๆ จำนวนของยาวิเศษก็เกิน100ต้น

หนึ่งในนี้ ต้นที่มีอายุ500ปีขึ้นไป มี20ต้น ทำให้คนตาลุกวาว

จากนั้นก็เป็นสำนักหลิงอู่ ยาวิเศษของฝั่งนี้ แทบจะรวมอยู่ที่ฝั่งจื่อเฉิน เมี่ยวคง หลินเสวี่ย ซูเมิ่งเหยา จื่อเฉินก็หยิบยาวิเศษ500ปีขึ้นไปออกมาคนละ5ต้นขึ้นไป พลังทิพย์ที่เข้มข้นกับแสงของยาวิเศษที่เป็นประกายระยิบระยับ ทำให้ทุกคนตาลุกวาว ยาวิเศษเรียงเป็นแถวอยู่ตรงนั้น มีทั้งหมด20กว่าต้น

จากนั้นศิษย์คนอื่นๆ ก็หยิบของตนเองออกมา ในนั้นก็มียาวิเศษอายุ500ปีด้วย จำนวนทั้งหมดเกินกว่า200ต้น มียาวิเศษที่มีอายุ500ปีขึ้นไปกว่า50ต้น

ผู้อาวุโสใหญ่เห็นแล้วก็พอใจมาก เฉินเฟิงที่สีหน้านิ่งขรึม ก็แอบพยักหน้า สีหน้าก็ผ่อนคลายลงไม่น้อย

“พวกเจ้าแพ้แล้ว” เฉินเฟิงมั่นจาก หลิงหยุนก็มีสีหน้าดูไม่จืดเลย สำนักจ้านอู่ของพวกเขาแพ้แล้วแน่นอน ส่วนอู๋หงก็นิ่งมาก แถมใบหน้ายังยิ้มๆ อีกด้วย เพราะว่ามีคนแอบมากระซิบบอกเขาว่าฝั่งตนเองชนะแน่นอน

จากนั้นก็คือฝั่งศิษย์ของสำนักเสวียนอู่ มู่อี้ยื่นออกมา เป็นแสงสว่างออกมา หยิบยาวิเศษ500ปีออกมา10กว่าต้น จากนั้นพวกเหลียงกวง ลฺหวี่เผิง ก็ไม่แพ้กัน ศิษย์ชั้น10ที่เหลือ ก็หยิบยาวิเศษออกมาไม่น้อยเหมือนกัน

พวกศิษย์ที่สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับจื่อเฉิน ก็ได้อะไรมามากเหมือนกัน ครั้งนี้ก็หยิบออกมาไม่ธรรมดาเหมือนกัน แค่ไม่กี่คนก็หยิบยาวิเศษ500ปีขึ้นไปออกมาสู้กับสำนักหลิงอู่ได้แล้ว

สีหน้าของเฉินเฟิงเปลี่ยนกลับไปนิ่งขรึมอีกครั้ง สีหน้าของผู้อาวุโสใหญ่ก็ดูไม่จืด จากนั้นทางฝั่งสำนักเสวียนอู่ก็หยิบยาวิเศษออกมาจนหมด แล้วก็นับ

ยาวิเศษของสำนักเสวียนอู่ ก็มี200กว่าต้นเหมือนกัน ยาวิเศษ500ปีเยอะกว่าของฝั่งสำนักหลิงอู่เกือบ10ต้น

การเดินทางในสวนยาวิเศษครั้งนี้ สำนักเสวียนอู่ได้ชัยชนะไป