บทที่ 146

หลังจากนั้นสองวัน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

“ใคร?” จื่อเฉินลืมตาขึ้นมา ฝึกวิชาอยู่ดีๆ ถูกรบกวนเสียได้ เขาไม่พอใจอย่างมาก

“ข้าเอง” เสียงพูดเบาๆ ดังเข้ามา

คือเมี่ยวคงเอง

จื่อเฉินเปิดประตูออก เมี่ยวคงก็รีบเข้าไป

“ของที่เจ้าต้องการ ข้าทำให้เจ้าแล้ว มันไม่ง่ายเลยนะ” เมี่ยวคงเข้ามาก็เดินไปที่โต๊ะไม่เลย แล้วหยิบขวดกังไสออกมาจากอก

“ทำไปนานเท่าไร?” พอเห็นขวดกังไส จื่อเฉินก็ตาเป็นประกาย

วันที่กลับมานั้น เขาไหว้วานให้เมี่ยวคงไปแลกยาชี่แท้ให้เขาหน่อย เพราะตนเองมีปัญหากับหลัวเหมินอยู่ ถึงแม้จะมีแต้มบริจาคเยอะ แต่ก็อาจจะถูกหลัวเหมินหาเรื่องได้ จื่อเฉินไม่สนใจแต้มบริจาค แต่ใส่ใจกับเวลามากกว่า

ตอนนี้เหลือเวลาให้เขาไม่มากแล้ว

“ตอนที่ฉันไปแลก หลัวเหมินจะไม่ให้แลก โชคดีที่ได้ศิษย์พี่ซูเมิ่งเหยามาช่วย นางไปหาเพื่อนๆ มา เลยแลกได้ นางให้ข้ามาบอกเจ้าด้วยว่า ใช้ไปก่อน อีกไม่กี่วันจะมียาชี่แท้มากกว่านี้ให้เจ้า” ขวดกังไสหลายขวดถูกเมี่ยวคงวางลงบนโต๊ะ

จื่อเฉินกวาดสายตาไปมอง ก็รู้จำนวนได้ ว่ามีทั้งหมด20ขวด_

แต่ละขวดมียาชี่แท้10เม็ด 20ขวดก็เท่ากับ200เม็ด นี่มันเป็นจำนวนที่เยอะมาก ถ้าเป็นปีก่อน จื่อเฉินยังแลกไม่ได้เลยสักเม็ดด้วยซ้ำ เพราะยาวิเศษ500ปีแค่ต้นเดียว จ้าวช่านยังหักหลังเขาเสียอีกด้วย

แต่ผ่านไปแค่ปีเดียว จื่อเฉินก็ได้ยาชี่แท้มา200เม็ด ยาวิเศษ500ปีที่กินไป ก็มากกว่า50ต้นแล้ว

“ขอบใจเจ้ามาก” จื่อเฉินพูดขอบใจ พอกินยาวิเศษไปหมดแล้ว ตอนนี้ที่เขาต้องการ คือยาชี่แท้

200เม็ด เยอะพอที่จะให้เขาดูดซับไปได้หลายวัน

“ผู้บำเพ็ญฝึกวิชา จะต้องเป็นไปตามขั้นตอน รีบร้อนจะไม่สำเร็จ เจ้าดูดซับยาวิเศษเร็วมาก แต่ดูดซับจำนวนมากเกิน ระวังพลังจะตีกลับ” ก่อนกลับ เมี่ยวคงเอามือตบไหล่ของจื่อเฉิน

จื่อเฉินพยักหน้า เพื่อบอกว่าเข้าใจแล้ว

“เจ้าต้องระวัง ช่วงนี้ในสำนักลือกันให้ทั่ว ว่าเฉินเฟิงจะเล่นงานเจ้า”

แล้วเมี่ยวคงก็กลับออกไป

“เฉินเฟิง เจ้าหาเรื่องข้าหลายครั้ง สักวันข้าจะทำให้เจ้าเสียใจ” จื่อเฉินก็สายตาเย็นชาอยู่ในห้อง

ที่ข้างหัวเตียงยาชี่แท้20ขวดวางเรียงเป็นแนวยาว จื่อเฉินนั่งขัดสมาธิลง ตั้งสติทำสมาธิ แล้วเปิดขวดยาชี้แท้ขวดแรกออก แล้วกินมันลงไปทั้ง10เม็ดเหมือนกินลูกอม

ยาชี่แท้เข้าปากก็ละลาย กลายเป็นพลังเย็นๆ ในท้อง จากนั้นพลังที่เข้มข้นบริสุทธิ์ก็ออกมา ไหลเวียนไปทั่วร่างของจื่อเฉิน

แดนชี่แท้ชั้นเก้าขั้นสูงสุด ยังบรรลุไม่ถึงสักที จื่อเฉินก็ค่อนข้างร้อนรน พอดูดซับยาชี่แท้ไปหลายขวดแล้ว ก็ยังไม่บรรลุอีก แต่ร่างกายกลับแข็งแกร่งขึ้น

เลือดลมของเขาไหลเวียนดีมาก ถ้าระเบิดพลังออกมา ก็จะเหมือนสัตว์อสูรระดับ10ตัวหนึ่งเลย พลังเต็มเปี่ยม แต่ก็ยังไม่ถึงขีดจำกัดที่จื่อเฉินเข้าใจ

สภาพร่างกายของชั้นสิบขั้นสูงสุดนั้น ยังไม่ใช่ดีพร้อมที่สุด ทุกครั้งที่ฝึก ร่างกายก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนแปลงทุกวัน

พอถึงวันที่สาม จื่อเฉินก็ดูดซับยาชี่แท้ไป5ขวดแล้ว ยังเหลืออีก15ขวดที่นังไม่ได้ใช้ เวลาก็บีบเข้ามา จื่อเฉินไม่อยากปล่อยศูนย์เปล่าแม้แต่วินาทีเดียว เขาลืมตาขึ้น แล้วหยิบยาชี่แท้ขึ้นมาเพื่อจะดูดซับเพิ่ม แต่ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังเข้ามาจากด้านนอก