บทที่ 168

“สวบ! ” “สวบ! ” “สวบ! ”

ยอดฝีมือแต่ละคนได้ทยอยลงมาจากบนหลังของนกครุฑพร้อมด้วยกลิ่นอายลมหายใจที่ดุเดือดพลุ่งพล่าน พวกเขาสวมชุดสีดำล้วน สีหน้าท่าทางเย็นชา เจตนาสังหารพลุ่งพล่านรอบกาย เมื่อชักกระบี่ออกมาจากฝัก พลังแสงอันเย็นยะเยือกก็วับวาว ชี่แท้ฟ้ากำหนดระเบิดพลังความแค้น ทำให้ลูกศิษย์ตายลงไปอีกจำนวนมาก

พวกเขาเหล่านี้ แข็งแกร่งทรงพลัง ผู้ที่มีพลังอ่อนแอที่สุดก็อยู่ในแดนฟ้ากำหนด ซึ่งการสังหารแดนชี่แท้ทั่วไปนั้น มันช่างราวกับการเล่นสนุกอย่างไรอย่างนั้น เสมือนกับการหั่นแตงตัดหญ้า แค่กวัดแกว่งมือไม้เพียงเล็กน้อย ชี่กระบี่ที่แกร่งกล้าก็ปรากฏขึ้น พร้อมกับพุ่งทะลุร่างกายของลูกศิษย์จำนวนนับไม่ถ้วน

พวกเขาล้วนเป็นยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนด หากอยู่ในสำนักหลิงอู่ก็สามารถเป็นถึงขั้นผู้อาวุโสได้เลยทีเดียว แต่เวลานี้กลับลงมือกับลูกศิษย์ธรรมดา

สถานการณ์อลหม่านวุ่นวายไปหมด การเผชิญหน้ากับสภาพการต่อสู้ที่ย่อยยับอยู่ฝ่ายเดียว ทำให้พวกลูกศิษย์ทั้งหลายพากันหวาดกลัวจนหลบหนีหัวซุกหัวซุน ชี่กระบี่ร่ายรำเพลงดาบ สังหารผู้คนจนร่างศพกระจายเกลื่อนกลาดไปทั่ว

นี่คือการสังหารกวาดล้างโดยสิ้นเชิง อนาคตของสำนักหลิงอู่ ได้ตายลงไปทีละคนทีละคน ในสภาพที่อเนจอนาถ เลือดไหลนองราวกับแม่น้ำ

สำหรับศิษย์สำนักนอก ได้สังเกตเห็นถึงสถานการณ์ที่ไม่ค่อยสู้ดีแล้ว จึงหลบหนีกระเจิงกันไปหมด

นกครุฑทั้งห้าตัว โบยบินขึ้นสูง แล้วก็พุ่งดิ่งลงมาทันที พร้อมกับใช้กรงเล็บคีบร่างลูกศิษย์สองคน บินขึ้นสู่กลางอากาศ จากนั้นก็ปล่อยกรงเล็บออก ลูกศิษย์ก็กรีดร้องและร่วงตกลงมา การสังหารลูกศิษย์สำนักในเหมือนว่าจะไม่สะใจสักเท่าไร นกครุฑจึงสยายปีกออก บินเหินไปยังกลุ่มพวกลูกศิษย์สำนักนอก กระพือปีก แล้วก็บินพุ่งเข้าไปสังหารทันที

“ฟุบ! ” “ฟุบ! ” “ฟุบ! ”

ลูกศิษย์จำนวนมากถูกกระหน่ำโจมตีจนร่างขาดสะบั้น ร่างศพกระจายเกลื่อนกลาดไปหมด นกครุฑทั้งห้าตัวลงมือสังหารอย่างดุเดือดถึงใจ ราวกับเข้าสู่ดินแดนที่ไร้ผู้คน ซึ่งไม่มีใครสามารถที่จะหยุดขัดขวางพวกมันได้

นี่คือการสังหารกวาดล้างอย่างโหดเหี้ยม

“กล้าที่จะมากำเริบเสิบสานที่สำนักหลิงอู่ของข้า รนหาที่ตายชัด ๆ”

เมื่อเสียงตะโกนดังขึ้น ในที่สุดพวกผู้อาวุโสทั้งหมดของสำนักหลิงอู่ก็ปรากฏตัวขึ้นแล้ว กลิ่นอายลมหายใจฟ้ากำหนดพลุ่งพล่านอย่างไม่หยุด แล้วก็พุ่งเข้าสังหารพวกคนชุดดำเหล่านั้นในทันที

“ฟุบ! ”

แต่พวกคนชุดดำเหล่านี้ แข็งแกร่งทรงพลังอย่างมาก เมื่อเผชิญหน้ากัน ก็สังหารผู้อาวุโสชุดแดงคนหนึ่งลงในพริบตา จนเลือดกระเด็นสาดไปทั่ว แล้วคนชุดดำก็พุ่งตรงเข้าไปหาผู้อาวุโสคนที่สอง พร้อมกับยกดาบขึ้น

สถานการณ์ ก็ยังคงถูกสังหารย่อยยับราบคาบอยู่เพียงฝ่ายเดียว

“สวบ! ”

กลางชั้นฟ้าชั้นดิน ปรากฏลำแสงดาบสีดำขึ้น ซึ่งมีความยาวนับสิบเมตร และแฝงไปด้วยกลิ่นอายทำลายล้าง ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า ทำให้ชั้นอากาศเกิดการบิดเบี้ยว ลำแสงดาบดำสนิทราวกับน้ำหมึก และมีพลังสังหารอย่างไร้ที่สิ้นสุด

“ฟุบ! ” “ฟุบ! ” “ฟุบ! ”

เมื่อลำแสงดาบผ่านพ้นไป ร่างกายของชายชุดดำสามคนก็แยกออกเป็นสองร่าง พลังชีวิตสูญสิ้นไป และล้มตัวลงนอนตายไปที่พื้น จากนั้น ชายชราคนหนึ่งในชุดสีดำ ร่างกายผอมบาง ศีรษะมีผมไม่กี่เส้นก็ได้ปรากฏตัวขึ้น

เขาแกร่งแข็งดั่งขุนเขา มีลำแสงสีดำรอบกาย ราวกับว่าเป็นผีสางที่เดินออกมาจากนรก แปลกประหลาดน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก

“กล้าที่จะมากำเริบเสิบสานที่สำนักหลิงอู่ของข้า ต่อให้เป็นคนของสำนักบู๊ก็ไม่ได้เหมือนกัน” ประมุขหอหลี่สีหน้าท่าทางเย็นชา แล้วชี้นิ้วออกมา พลังหยวนก็ค่อย ๆ ปะทุขึ้น ชายชุดดำก็ถูกสังหารลงไปทีละคนทีละคน

ด้านหลังของเขา ได้ปรากฏชี่สังหารขึ้นนับสิบ โดยชี่สังหารทรงพลังและเข้มข้น แทบจะเป็นรูปเป็นร่างจริง จากนั้นผู้อาวุโสชุดแดงแห่งหอลงโทษนับสิบคน ก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของประมุขหอหลี่

พวกคนเหล่านี้ถึงจะได้ชื่อว่าเป็นยอดฝีมือที่แท้จริงของสำนักหลิงอู่ โดยมีประมุขหอหลี่เป็นผู้ดูแล ในที่สุดเวลานี้ก็ได้ปรากฏตัวขึ้นแล้ว

“ผู้ที่ล่วงเกินสำนักบู๊ จะต้องตายลงทั้งหมด”

เมื่อเสียงที่เย็นชาดังขึ้น ทันใดนั้นชายชุดดำคนหนึ่งก็แวบหายตัวมาอยู่ที่ด้านหน้าของประมุขหอหลี่ พลังหยวนปรากฏขึ้นรอบกาย ซึ่งผู้นี้ก็คือยอดฝีมือแดนจิตแท้