บทที่ 185

กระบี่มีจำนวนมาก นับได้เกือบร้อยเล่ม ลำแสงวูบวาบ รัศมีคมกระบี่กวัดแกว่ง เจตนาฆ่าแผ่ซ่าน ไม่มีใครรู้ว่าพวกมันปรากฏขึ้นมาจากที่ไหน แต่เพียงแค่ปรากฏขึ้น ก็ระดมเข้าจู่โจมพวกเขาทันที

“ปัง !” “ปัง !” “ปัง !”

ยอดฝีมือแดนจิตแท้ทั้งสามคนผลัดกันลงมือ พลังจิตแท้ไหลเวียน เกิดการโจมตีกันน่ากลัวขึ้น บรรยากาศโดยรอบเกิดการต่อสู้ขึ้นจนเกิดแรงสั่นสะเทือน การโจมตีรุนแรงต่อเนื่อง กระบี่หลายเล่มแตกออก

กระบี่ยาวเหล่านี้ เกิดขึ้นมาจากการเสริมพลัง แม้ว่าจะไม่ใช่ของจริง แต่ก็แฝงไว้ด้วยพลังอันแข็งแกร่ง

“ชิ้ง !”

ด้านหลังมีเสียงกระบี่ดึงออกจากฝัก เสียงกระบี่ร้องดังขึ้นต่อเนื่อง ทั้งสิบห้าคนชักกระบี่ออกมาเตรียมพร้อม จากนั้นสะกิดเท้าออกด้วยท่าก้าวอันว่องไว หลบหลีกลำแสงกระบี่ และในขณะเดียวกันก็ใช้วิชากระบี่เข้าปัดป้องลำแสงกระบี่ที่เข้ามาจู่โจม อย่างดุเดือด

พวกเขาลงมือด้วยความโหดเหี้ยม ไม่ลังเล เกือบทุกการโจมตีล้วนทำลายลำแสงกระบี่ได้ทุกครั้ง ทว่าลำแสงกระบี่นั้นมีมาก ไม่ว่าจะทำลายไปเท่าไหร่ก็ไม่หมด

“ปัง !”

ลมปราณอันหนาแน่นไหลเวียน ชี่แท้ฟ้ากำหนดเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง ขณะนั้น ลำแสงกระบี่หายไปแล้วหลายสิบเล่ม ทว่าลำแสงกระบี่ก็ยังคงพุ่งเข้ามาอีก คมกระบี่เยือกเย็น ไร้ปรานี

“อั่ก !” “อั่ก !” “อั่ก !”

ลำแสงกระบี่วูบวาบด้วยความรวดเร็ว ยอดฝีมือฟ้ากำหนดสามคนถูกกระบี่แทงทะลุร่าง พลังชีวิตดับสิ้น ศีรษะลงกระแทกพื้น ชี่แท้มันแข็งแกร่งปกป้องร่างกายเอาไว้ไม่ได้

“เป็นพวกมัน” ที่ด้านหลังจื่อเฉินอาศัยเก้าสายฟ้าพิฆาต หลบการโจมตีของกระบี่ลำแสงได้อย่างง่ายดาย เมื่อเห็นทั้งสิบห้าคนลงมือ แววตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นเยือกเย็น ตอนนี้เขารู้แล้ว ว่าวิชากระบี่ที่คนเหล่านี้ใช้ เหมือนกับของชายคลุมหน้าไม่มีผิด

พวกเขาเป็นพวกเดียวกัน สิ่งที่เขาเดาไว้คือความจริง

ลำแสงกระบี่ระลอกแรก ถูกทำลายลงในเพียงไม่กี่อึดใจ ยอดฝีมือฟ้ากำหนดทั้งสิบห้าคน หลงเหลือเพียงสิบสองคนเท่านั้น ม้าลากรถต่างก็ค่อย ๆ ตายตกไปจากลำแสงกระบี่ เลือดสด ๆ ไหลนอง ไม่มีตัวไหนรอดพ้น สินค้าที่อยู่บนรถหล่นลงพื้น ซึ่งมีแต่อาหารธรรมดาเท่านั้น ไม่ใช่สิ่งที่ยอดฝีมือต้องทำการคุ้มกัน พวกเขามีวัตถุประสงค์อื่น

ชายไว้หนวดเครากระโดดขึ้นบนรถม้า ขัดขวางการโจมตีของลำแสงกระบี่ไว้ ก่อนหน้าที่เขาลงมือนั้น จื่อเฉินรับรู้ได้ถึงพลังของอีกฝ่าย ที่แท้เขาก็เป็นแดนจิตแท้เช่นกัน

ในสิบเก้าคน มีสี่คนที่เป็นแดนจิตแท้ อีกสิบห้าคนคือแดนฟ้ากำหนด การโจมตีระลอกแรกทำให้พวกเขาตายไปสามคน ทุกคนไม่มีใครเห็นว่าศัตรูคือใคร นี่จึงเป็นเรื่องที่น่าเศร้ามาก

“ระวังตัวไว้ ศัตรูอาจจะกำลังแอบซ่อนตัวอยู่”

“กระชับอาวุธ ระวังรอบข้างเอาไว้”

ทั้งหมดพูดด้วยเสียงต่ำ โดยที่ไม่มีใครสนใจจื่อเฉินเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าเขาจะเป็นหรือตาย แค่ปล่อยไปตามชะตากรรมเท่านั้น

แต่หลังจากนั้น ได้เกิดความผิดปกติขึ้นอีกครั้ง ช่องว่างในช่องเขา เกิดความบิดเบี้ยวขึ้น จากนั้น ลำแสงกระบี่ไร้ปรานีก็ปรากฏขึ้น แรงกดดันอันน่ากลัวโผล่ออกมาจากท้องฟ้า แฝงด้วยพลังอันมหาศาลพุ่งตรงเข้าหากลุ่มทหารรับจ้าง