ตอนที่ 183
บทที่ 189
October 28, 2026
บินถัดมาจากหุบเขา ก็คือป่าเขาขนาดใหญ่ มีต้นไม้สูงตระหง่าน ต้นไม้อายุกว่าร้อนปีสามารถพบเห็นได้โดยทั่ว รากที่คดเคี้ยวคล้ายกับมังกร ยึดมั่นด้วยความแข็งแรง
เมื่อจื่อเฉินเข้าไปในป่าเขา เขาก็วิ่งอย่างไม่คิดชีวิต เขามั่นใจว่าชายชราในรถม้านั้นยังไม่ตาย และรอคอยที่จะสังหารหวางฉงด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ดังนั้นในตอนนี้ยิ่งเขาไปไกลได้เท่าไหร่ยิ่งดี
สายลมกรีดร้องผ่านหูของเขา ร่างของจื่อเฉินกลายเป็นสายฟ้า เร่งความเร็วขึ้นไปอีก เขามุ่งหน้าเข้าไปในป่าลึก โดยที่ไม่รู้ว่าชายชราคนนั้นจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ถ้าถึงขนาดกล้าสังหารอัจฉริยะอันดับหนึ่งในเมืองหยุนเมิ่ง แปลว่าต้องมั่นใจในความแข็งแกร่งของตนเองมาก
ด้านหลังของเขามียอดฝีมือใกล้เข้ามา คนของหวางฉงกำลังตามเขาไป โดยคิดว่าเขาคิดคนของหอทลายฟ้า
“พวกเจ้าไม่ต้องไล่ตามมาแล้ว ข้าไม่ใช่คนของหอทลายฟ้า”
“เข้าใจผิดแล้ว นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน”
จื่อเฉินวิ่งหนีด้วยความรวดเร็ว ในขณะเดียวกันก็ตะโกนแก้ต่างออกมาด้วย
“โจรชั่ว เชื่อเจ้าก็บ้าแล้ว หยุดเดี๋ยวนี้”
“อายุยังน้อยหัดทำชั่ว เรียนรู้ที่จะฆ่าคน ทำแต่เรื่องเลวร้าย อภัยให้ไม่ได้”
ด้านหลังตะโกนกลับมาด้วยความโกรธ
“ปรักปรำกันแล้ว ข้าไม่ใช่ฆาตกร แต่ถูกพวกมันพาตัวมาด้วยความบังเอิญเท่านั้น” จื่อเฉินบ่น โชคดีที่เขายังรวดเร็วพอ
“เฮอะ ไปหลอกผีเถอะ” มีคนด้านหลังตามเขามาได้ นั่นคือแดนจิตแท้คนนั้น คนอย่างเขาจื่อเฉินไม่มีทางจัดการได้ พลังห่างกันถึงสองแดน ไม่ต่ำกว่าหกเจ็ดชั้น จื่อเฉินทำได้เพียงหนีตายอย่างบ้าคลั่ง
“เจ้าดูหน้าตาหล่อเหลาอย่างข้า ท่าทีที่สง่างาม แล้วค่อยไปมองฆาตกรพวกนั้น เหมือนกันที่ไหน เจ้าแค่ดูรูปลักษณ์ก็น่าจะรู้แล้วสิ” จื่อเฉินสะกิดปลายเท้า แสงสายฟ้าวูบวาบอย่างต่อเนื่อง วิ่งหนีภายในป่าลึกด้วยความรวดเร็ว
“ไอ่นี่ หลงตัวเองหรือไง พวกข้าสังเกตเจ้ามาเท่าไหร่แล้ว พวกเจ้ามันก็พวกเดียวกันน่ะแหละ” ยอดฝีมือแดนจิตแท้ค่อย ๆ ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ความเร็วนั้นถือว่าเร็วกว่าจื่อเฉินเล็กน้อย
“นั่นเป็นความเข้าใจผิด” จื่อเฉินร้องเสียงหลง กลืนยาฟื้นชี่เข้าไปหนึ่งเม็ด ความเร็วยิ่งเพิ่มขึ้น ช่วงที่ผ่านมานี้เก้าสายฟ้าพิฆาตของเขาพัฒนาไปอย่างก้าวกระโดด เขาเข้าใจมันได้อย่างลึกซึ้ง ไม่อย่างนั้นคงถูกแดนจิตแท้จับได้ไปนานแล้ว
“ฮาฮา ขนาดพันกระบี่ลวงตายังฆ่าเจ้าไม่ได้ ทำให้ข้าเห็นคนรอดชีวิตมาได้ ดูท่าพี่ชายข้าคงมีช่วงที่คำนวณผิดพลาดบางแล้ว” ทันใดนั้น เสียงหัวเราะสดใสได้ดังขึ้น