บทที่ 199

“ปัง !”

ยอดฝีมือแดนจิตแท้ที่วิ่งช้า ถูกแสงสีฟ้าวาดใส่ จนร่างระเบิดภายในเสี้ยววินาที ตายโดยที่ไม่เหลือแม้แต่ศพ

“อ๊ากก.... ให้ตายเจ้าอย่าเข้ามา เจ้าเป็นคนของเมืองหยุนเมิ่ง นี่มันคัมภีร์คัมภีร์ชิงเซีย”

บางคนที่มีความรู้อยู่บ้าง ถึงกับหน้าถอดสี

วิชาที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองหยุนเมิ่งก็คือคัมภีร์คัมภีร์ชิงเซีย เหมือน ๆ กับคัมภีร์สำนักบู๊ของสำนักบู๊ เป็นเหมือนกับหนึ่งในวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดของเขตภาคใต้

“ฉัวะ !”

ท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงสีฟ้า คล้ายกับคมมีด ลมปราณหนาแน่น ไม่ว่าผ่านร่างใครไปคนนั้นต้องตาย

“เจ้าเป็นคนของเมืองหยุนเมิ่ง พวกเราเป็นคนของสำนักบู๊ หรือว่าพวกเจ้าเมืองหยุนเมิ่งจะเริ่มก่อสงครามกับพวกเรา ?”

มีศิษย์อุทานออกมา พลางถอยหลังออกไป แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“ที่นี่คือเขตของเมืองหยุนเมิ่ง คนของสำนักบู๊มายั่วยุถึงที่นี่ แบบนี้ก็ไม่ต่างจากรนหาที่ตาย” หวางฉงสีหน้าเยือกเย็น กล้ามาเยาะเย้ยเขา แถมยังพูดถึงน้องสาวเขาอีก คนพวกนี้แส่หาเรื่องตายแล้ว

“เจ้ากำลังยั่วยุชาวสำนักบู๊อย่างพวกเรางั้นหรือ ? หรือว่าอยากจะก่อสงครามกับพวกเราจริง ๆ ?”

“เฮอะ พวกเจ้าคู่ควรด้วยงั้นหรอ” หวางฉงสบถออกไป แววตาทอประกายดูถูก แสงสีฟ้าส่องแสงออกมาไม่หยุด มีศิษย์ของสำนักบู๊ตายไปแล้วนับไม่ถ้วน

คัมภีร์คัมภีร์ชิงเซียคือวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองหยุนเมิ่ง ซึ่งได้รวมวิชาต่างๆ และทักษะการต่อสู้ไปด้วยแล้ว ด้านในมีการบันทึกเทคนิคการสังหารไว้มากมาย ซึ่งเป็นรากฐานของเมืองหยุนเมิ่ง

วิชาอมตะหนึ่งเล่ม สามารถเปิดสำนักที่แข็งแกร่งได้ เมืองหยุนเมิ่งเองก็เหมือนกัน สำนักบู๊ก็เช่นเดียวกัน ที่สำนักนี้แข็งแกร่งมาก ก็เป็นเพราะคัมภีร์สำนักบู๊ นี่เป็นวิชาที่แข็งแกร่งมาก จนทำให้สำนักบู๊กลายเป็นหนึ่งในสำนักที่ยิ่งใหญ่

ภายในป่า ร่างของหวางฉงสวมชุดเกราะสีฟ้า เปล่งแสงแวววาว มีรอยแตกคล้ายใยแมมมุม เกร็ดที่อยู่ตามร่างส่องแสงสีฟ้า สีหน้าเยือกเย็น แววตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

“ปัง !”

คัมภีร์คัมภีร์ชิงเซียปรากฏ แสงสีฟ้าวูบวาบ จนทั้งท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยแสงสีฟ้า ราวกับคมกระบี่แทงออกไป

ศิษย์คนหนึ่งที่ถูกแสงสีฟ้าเข้า ราวกับถูกคมกระบี่ ร่างกายขาดเป็นเสี่ยง ๆ

หวางฉงแววตาเยือกเย็น แผ่เจตนาฆ่าออกมา คนเหล่านี้ได้สัมผัสกับขีดจำกัดของเขา ยังไงก็ต้องตาย เขาไม่คิดจะปล่อยให้รอดไปได้แม้แต่คนเดียว

“รีบหนีสิ กลับไปรายงานให้ท่านอาวุโสทราบ” ศิษย์สำนักบู๊คนอื่น ๆ ถอยกลับอย่างบ้าคลั่ง การโจมตีเพียงครั้งเดียว สามารถฆ่าแดนจิตแท้ลงได้ คงไม่ต้องพูดถึงพวกเขาที่เป็นแดนฟ้ากำหนด คนที่วิ่งช้า ต่างก็ค่อย ๆ ทยอยตายจากแสงสีฟ้า

บนฟ้ามีนกครุฑส่งเสียงร้อง แต่ไม่กล้าที่จะบินลงมา เจตนาฆ่าจากหวางฉงทำให้พวกมันรู้สึกหวาดกลัว

“คนของเมืองหยุนเมิ่ง พวกเจ้ายั่วยุความน่าเกรงขามของสำนักบู๊ ให้พวกข้ากลับไปรายงานให้เจ้าสำนักทราบ ให้มาทำลายเมืองหยุนเมิ่งของพวกเจ้าให้หมด”