บทที่ 225

ทั้งสองเข้าปะทะกัน เขาถึงกับถอยร่นด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ชายชุดดำหน้าถอดสี แววตาตื่นตกใจ ความอวดดีดูถูกเมื่อสักครู่ มลายหายสิ้น

แววตาของจื่อเฉินฉายแววเยือกเย็น เขาไม่พูดอะไร สะกิดปลายเท้าหนึ่งครั้ง ก็มาอยู่ด้านข้างของชายชุดดำ สองหมัดง้างออก แสงสีเงินสว่างวาบ เกิดเสียงดังราวกับฟ้าผ่า

หมัดอันแข็งแกร่ง แรงกดดันไร้ขอบเขต ชายชุดดำสีหน้าเปลี่ยนไปอีกครั้ง การโจมตีที่เหมือนกับเมื่อสักครู่ ทำลายอาวุธของเขาจนแตกสลาย เขาตะโกนออกมาด้วยความโกรธ ชี่แท้อันหนาแน่นรวมตัวที่มือทั้งสองข้าง สองมือส่องแสงสว่างจ้า ชี่แท้ไหลเวียน พุ่งเจ้าจู่โจมจื่อเฉิน

“บูม !”

กำปั้นสีเงินราวกับค้อนหนัก แรงกดดันอันรุนแรง ถูกปล่อยออก ชายชุดดำถูกโจมตีอย่างแรง ส่งเสียงคำรามออกมา ร่างกายกระเด็นออกไป ขณะเดียวกันสองแขนดึงลงมาด้วยความตื่นตระหนก ชี่แท้ป้องกันกายถูกโจมตีจนสลาย

“เจ้าแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง ?” ชายชุดดำกระอักเลือดออกมา แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตกใจ ขณะนั้นเอง ในใจของชายคนนั้นได้แต่ด่าทอ ข่าวลือที่ว่าไม่น่าเชื่อสักนิด เจ้านี่มันยังน่ากลัวกว่าในข่าวลือซะอีก

เพียงแต่สองหมัด ก็ทำให้เขาบาดเจ็บได้แล้ว

“ตายซะ” จื่อเฉินแววตาปรากฏเจตนาฆ่า ง้างหมัดขึ้นอีกครั้ง ตั้งใจจะสังหารอีกฝ่ายลง

เรื่องนี้เกี่ยวกับความเป็นความตายของเขา แน่นอนว่าไม่สามารถใจอ่อนได้

“บูม !”

ชายชุดดำถูกต่อยจนกระเด็น ม่านพลังฟ้ากำหนดถูกต่อยสลาย กระดูกแตกละเอียดเป็นเสี่ยง ๆ กระอักเลือดออกมาคำโต อาการบาดเจ็บสาหัส

“สวบ!”

อีกฝ่ายหวาดกลัวจนถึงขีดสุด สะกิดปลายเท้า เตรียมตัวหนี ขณะนั้น ชี่แท้ฟ้ากำหนดไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง

“จะไปไหน !”

จื่อเฉินร่างกายกลายเป็นสายฟ้า ขณะที่ร่างกายส่องสว่าง หมัดอันรุนแรงปรากฏขึ้นอีกครั้ง แสงสีเงินวูบวาบ สว่างจ้าจนแสบตา

“ปัง!”

จื่อเฉินลงมือทีหลังแต่ประสบความสำเร็จมากกว่า โจมตีชายชุดดำจนลอยกระเด็นออกไป อีกฝ่ายกระอักเลือด แต่ยังไม่ตาย พลังชีวิตยังคงแข็งแกร่ง

“อย่าฆ่าข้า ข้ามีเรื่องสำคัญจะบอกกับเจ้า” เมื่อต้องเผชิญหน้ากับจื่อเฉินที่ต้องการสังหารตน ชายชุดดำได้แต่ร้องขอชีวิตอย่างหวาดกลัว

“พูดมา !” จื่อเฉินหยุดหมัดลงตรงหน้าอีกฝ่าย

“แต่เจ้าต้องสัญญาว่าจะไม่ฆ่าข้า ?”

แววตาของจื่อเฉินส่องประกายเย็นชา พูดขึ้นว่า “ไม่พูดก็ตายซะ”

สิ้นเสียง สองหมัดส่องแสงสว่างวาบอีกครั้ง พลังชี่อันน่ากลัวไหลเวียน

“ข้าบอกแล้ว ข้าบอกแล้ว !” ชายชุดดำร้องโหยหวน พูดขึ้นว่า “ที่นีมีคนมากมาย ถ้าเจ้ายังไม่ไปซะตั้งแต่ตอนนี้ จะต้องถูกโอบล้อมไว้แน่”

“มีใครบ้าง ?”