บทที่ 23

ประตูห้องเปิดออก จื่อเฉินยืนอยู่ตรงหน้าประตู ด้านนอกมีกลิ่นเหม็นอันน่าสะอิดสะเอียนลอยฟุ้งไปทั่ว ศิษย์สำนักนอกที่ได้กลิ่นก็ต่างพากันปิดจมูก พูดคุยกัน พลางชี้ออกไปไกล ๆ

นี่เป็นการแก้แค้น แน่นอนว่านี่เป็นฝีมือของหวังเมิ่ง

เพียงแต่จื่อเฉินคิดไม่ถึงว่าเขาจะใช้วิธีที่น่ารังเกียจแล้วก็ทุเรศได้ขนาดนี้

การสาดอุจจาระใส่

แต่ก่อนจื่อเฉินก็ยังเคยได้ยินมาอยู่บ้าง แต่ก็ไม่เคยเห็นวิธีการแก้แค้นแบบนี้ด้วยตัวเองเลย

ศิษย์สำนักนอก ไม่อนุญาตให้ต่อสู้กัน ดังนั้นเมื่อมีปัญหากันเกิดขึ้น จึงมีหลายคนที่คิดหาวีธีการระบายความโกรธของตนเองออกมา หนึ่งในนั้นก็คือการสาดอุจจาระใส่

“...จื่อเฉินไปสร้างความขุ่นเคืองใจให้กับคนอื่น และก็ดันเป็นคนที่เขาไม่ควรเข้าไปตอแยด้วย...” ในขณะที่กำลังมึนงง จื่อเฉินก็ได้ยินสิ่งที่คนพูดคุยกัน น้ำเสียงแฝงความรู้สึกสะใจเอาไว้

หวังเมิ่งมีปัญหากับจื่อเฉิน ต้องมีคนรู้เรื่องเป็นธรรมดาอยู่แล้ว

ไกลออกไป ภายในสำนักนอก คนที่มีชื่อเสียงอย่างหวังเมิ่ง วันนี้กลับทำตัวระมัดระวังอย่างชัดเจน ข้างกายของเขามีฟู่เจี๋ยและฉือหมิงที่กำลังเดินตามเขาไปด้วยความมั่นใจ เหมือนกับหมาปั๊กคอยเดินตามเลียแข้งเลียขาหวังเมิ่งอยู่ ส่วนสายตาทั้งสองข้างก็คอยสอดส่องด้านหน้าเป็นระยะ ๆ แววตาเต็มไปด้วยความศรัทธาอย่างยิ่ง

ข้าง ๆ หวังเมิ่ง ยังมีชายหนุ่มชุดขาวหนึ่งคนอยู่ด้วย

ภายในสำนัก ชุดสีเขียวหมายถึงศิษย์สำนักนอก ชุดสีขาวหมายถึงศิษย์สำนักใน ส่วนชุดสีแดงหมายถึงผู้อาวุโส

ชายหนุ่มสวมชุดขาวคนนี้ แน่นอนว่าเป็นศิษย์สำนักใน แถมยังไม่ใช่ศิษย์สำนักในธรรมดา ๆ ด้วย

เขาคือหวังสง ชายผู้ระดับชี่แท้ชั้นแปดขั้นสูงสุด

ในสำนักใน เขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงมาก แถมภายในสำนักนอกเขายังเปรียบได้ดั่งเทวะราชา นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมหวังเมิ่งถึงเนื้อหอมมากในสำนักนอก นั่นก็เพราะหวังสงนั่นเอง

เมื่อหวังสงรู้ว่าจื่อเฉินได้กลับมาแล้ว หวังสงจึงรีบมาที่นี่อย่างร้อนรน

เรื่องราวต่าง ๆ เป็นไปอย่างที่คาดไม่ถึง จ้าวช่านและคนอื่น ๆ ที่ควรกลับมาถึงแล้วเมื่อหลายเดือนก่อน กลับไม่เห็นแม้แต่เงา จากนั้นหลายเดือนต่อมา จื่อเฉินก็ได้กลับมา

ไม่ว่าจะจื่อเฉิน หรือจ้าวช่าน หวังสงล้วนไม่สนใจ สิ่งที่เขาสนใจมีเพียงโสมหิมะเท่านั้น

โสมหิมะห้าร้อยปี สำหรับหวังสงแล้ว มันเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด นั่นเพราะเขาหยุดอยู่ที่ชี่แท้ชั้นแปดมานานมากแล้ว เพียงแค่เขาทะลุขั้นไปยังชี่แท้ชั้นเก้า เขาก็จะผ่านการสอบคัด เข้าไปยังแกนหลักสำนักหลิงอู่ กลายเป็นศิษย์แกนหลักได้สำเร็จ

เมื่อถึงเวลานั้น เขาก็จะกลายเป็นอยู่ที่อยู่เหนือกว่าคนทั่วไปในสำนักหลิงอู่อย่างแท้จริง ในสำนักหลิงอู่มีกฎอยู่ว่า ศิษย์แกนหลักทุกคนสามารถรับยาฟ้ากำหนดได้ฟรี

ยาฟ้ากำหนด จะทำให้ผู้บำเพ็ญชี่แท้ขั้นสูงสุดมีโอกาส80%ที่จะทะลุขั้นไปยังแดนฟ้ากำหนดได้

นอกจากนั้นแล้ว ศิษย์แกนหลักยังสามารถใช้แหล่งข้อมูลภายในสำนักได้มากขึ้น ไม่เหมือนกับศิษย์สำนักในที่จะต้องสะสมแต้มบริจาคไปเรื่อย ๆ เพื่อนำไปแลกมา สำหรับศิษย์แกนหลักไม่จำเป็นต้องเสียอะไรเลย ก็สามารถได้รับสิ่งเหล่านี้เป็นการตอบแทนได้ ซึ่งดีกว่าศิษย์ชั้นในหลายสิบเท่า

“จื่อเฉินไม่ยอมมอบโสมหิมะให้งั้นหรือ ?” หวังสงขมวดคิ้วพลางถามขึ้น ตอนนี้เขารู้แล้วว่าหวังเมิ่งได้ไปเจรจากับจื่อเฉินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว