บทที่ 239

คัมภีร์ชิงเซียเป็นคัมภีร์ร้ายกาจยิ่งอย่างหนึ่ง เป็นรากฐานของเมืองหยุนเมิ่ง ไม่เพียงมีวิชาอันแกร่งกล้า ทั้งยังมีวิชาโจมตีฆ่าที่เป็นหนึ่งในหล้าด้วย

ผ่าชิงเฟิงในนั้นก็คือวิธีการโจมตีอันทรงพลัง แต่น่าเสียดายที่ฝีมือหวางซานอ่อนด้อยเกินไป ไม่สามารถแสดงอานุภาพที่แท้จริงออกมาได้

“โครม!”

จื่อเฉินออกหมัด ราวกับเทพสายฟ้าที่ถือค้อนทุบทำลายผ่าชิงเฟิงจนแตกละเอียดเป็นเสียงคึกโครม กลิ่นอายอันเปี่ยมล้นเคลื่อนไหว จื่อเฉิงใช้ร่างการอันแข็งแกร่งฝืนทัดทานการโจมตีนี้ไว้

“เจ้าหัวขโมย วันนี้ข้าหวางซานจะให้เจ้าเห็นว่าอะไรคือวิชาโจมตีสังหาร”

ทั้งสองต่อสู้กันจนมาถึงตอนนี้ก็ยังไม่สามารถรู้แพ้ชนะได้ กลับเป็นตัวเองที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบ ในที่สุดหวางซานก็โมโห รู้สึกขายหน้า เขาเป็นผู้พิฆาตศัตรูผู้เก่งกาจในเมืองหยุนเมิ่ง ต้องมาเสียเปรียบแบบนี้เมื่อไรกัน ต้องถูกเจ้าเด็กฟ้ากำหนดระยะต้นข่ม

“ตราชิงเฟิง!”

หวางซานทิ้งกระบี่อัคคี สองมือเริ่มตั้งท่ามือ แสงเขียวกะพริบไม่หยุด นิ้วหยกขยับอย่างรวดเร็ว จากนั้นมุทราอันซับซ้อนหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างว่องไว

“ครืน!”

เมื่อมุทราสุดท้ายเสร็จสิ้นก็ปรากฏตราชิงเฟิงใหญ่มหึมาราวกับภูเขาดุจบรรบต พกพาความน่ากลัวและความน่าเกรงขาม เหมือนภูเขาลูกใหญ่สีเขียวที่ตกลงมา ท่วงท่ามั่นคง หนักถึงหมื่นตัน

“โครม!”

ตราชิงเฟิงทับลงมา เรือนกายมีแสงเขียวหมุนเวียนไม่สิ้นสุด คล้ายกับภูเขาใหญ่ ตกลงมาที่ศีรษะของจื่อเฉิง อานุภาพและความน่าเกรงขามถึงที่สุด

“ย๊าก!”

จื่อเฉินเปล่งเสียง กำหมัดทั้งสอง เลือดลมในกายพลุ่งพล่านไม่หยุด พลังในหัวใจทะลักออกมาอย่างต่อเนื่อง ราวกับมังกรร้ายรู้ตื่น ขึ้นสวนไปกลางอากาศ แล้วบุกไปหาภูเขาลูกใหญ่

“โครม!”

ภูเขาใหญ่ถูกจื่อเฉิงจู่โจมปลิวออกไป สะเทือนเลือนลั่นกลางอากาศ เขามีแสงเงินรอบตัวร่างกาย นัยน์ตาเย็นชาอำมหิตราวกับเทพสายฟ้าองค์หนึ่ง

“ข้าไม่เชื่อว่าจะทับเจ้าไม่ได้” หวางซานตะโกนทีหนึ่ง ระหว่างนิ้วขยับอีกครั้ง คล้ายกับภูติสีเขียว ว่องไวกว่าปกติ เมื่อทำท่ามือเสร็จ ภูเขาใหญ่ก็มีเสียงหวือดังคำรามจากขอบฟ้า ท่วงท่ามั่นคงและหนาใหญ่กว่าเดิม

“ตึง!”

จื่อเฉินวาดหมัดไปอีกครั้ง สวนอากาศขึ้นไป ทัดทานอยู่กับภูเขาใหญ่ พร้อมกันนั้นสองหมัดของเขาก็ราวกับค้อนของเทพสายฟ้า จู่โจมออกไปไม่หยุด ทุกครั้งที่ออกหมัดไปล้วนมีพลังน่าสะพรึงไหลเวียน

เขาลงมือว่องไวราวกับกระแสไฟ ชกต่อเนื่องออกไปสิบกว่าครั้ง และแล้วภูเขาใหญ่ก็พังทลายในเสียงโครมที่ดังที่สุด

วิชาโจมตีสังหารของคัมภีร์ชิงเซียถูกจื่อเฉิงทำลายแล้ว

“แสงเขียวมา!”