บทที่ 261

คนของสำนักจ้านอู่มาตรงเวลามากๆ พวกเขาพูดว่าจะมาอีกครั้งในเจ็ดวันข้างหน้า พวกเขาก็มาตรงเวลาจริงๆ

ตั้งแต่เช้า มีเสียงฝีเท้าของม้าดังขึ้น พื้นดินสั่นสะเทือน มีลูกศิษย์ของสำนักจ้านอู่เจ็ดแปดคนได้มาถึงหน้าหมู่บ้านแล้ว

"ชาวบ้านทุกคนรีบไสหัวออกมา"มีคนตะโกน และมีคนตะโกนเรียกจางสุ่ยออกมา

ชีวิตของชาวบ้าน สำหรับพวกเขาแล้วมันก็ไม่ต่างอะไรกับชีวิตของผักปลา ดังนั้นพวกเขาก็ไม่ต้องสนใจใครเลย เรียกชื่อของจางสุ่ยออกมาทันที

"จางสุ่ยรีบไสหัวออกมาเดียวนี้"

เมื่อชาวบ้านได้ยินก็รีบเดินออกมา สายตาของพวกเขามีแต่ความหวาดกลัว พวกเขากลัวนักบำเพ็ญเซียนมากๆ

จางสุ่ยพยุงตาเฒ่าจางแล้วเดินออกมา พวกเขาเดินอยู่ด้านหลังทุกคน

"ไอ้เหี้ยจางสุ่ย ข้ากำลังเรียกเจ้าอยู่ เจ้ายังชักช้าอีก"มีศิษย์น้องมองเห็นจางสุ่ยค่อยๆเดินออกมา พวกเขาก็โดดลงมาจากหลังม้า และเดินไปข้างหน้าอย่างเร็ว จากนั้นก็จับจางสุ่ยเอาไว้ และตบหน้าเขาอย่างแรง

มุมปากของจางสุ่ยมีเลือดสดไหลออกมา

"เจ้าเดินชักช้าแบบนี้ เจ้าอยากมีเรื่องกับข้าใช่ไหม เจ้าอยากตายใช่ไหม!"

เสียงตบหน้าดังขึ้นมาอีกครั้ง

"ข้ารู้จักเจ้า เจ้าชื่อหลิวหลิวใช่ไหม ข้าจำได้ว่าเมื่อก่อนเจ้าทำผิดกฎของสำนัก ข้าเป็นคนช่วยชีวิตของเจ้าเอาไว้"จางสุ่ยเช็ดเลือดที่อยู่มุมปาก เขามองหน้าลูกศิษย์ของสำนักจ้านอู่และพูดด้วยสีหน้าปกติ

"แม่งเอ๊ย เรื่องเล็กๆแบบนี้ เจ้ายังจำได้อีกเหรอ ทำไม เจ้าคิดว่าเรื่องเล็กๆแบบนั้นจะทำให้ข้าไว้ชีวิตเจ้าเหรอ?"นักบำเพ็ญที่ชื่อหลิวหลิวพูดจาอย่างดูถูก จากนั้นก็ตบหน้าจางสุ่ยอีกสองครั้ง เสียงตบหน้าดังมากๆ

"จางสุ่ย ก่อนหน้านี้เจ้าอวดดีมากๆไม่ใช่เหรอ เจ้าใช้ดาบยาวไล่ฆ่าข้า ตอนนี้เจ้ามาฆ่าข้าสิ"ในเวลานี้ มีลูกศิษย์ชุดขาวเดินออกมา ใบหน้าของเขามีแต่รอยยิ้ม และตบหน้าจางสุ่ยอย่างแรง

คนๆนี้รอดชีวิตมาจากสวนยาวิเศษ เขาเป็นคนของหลิงหยุน เขาแค้นคนที่เคยไล่สังหารเขามากๆ ตอนที่หลิงหยุนกำลังเก็บตัวฝึกฝนอยู่ เขาทำตัวเงียบๆ ตอนนี้หลิงหยุนออกมาแล้ว เขาทำตัวเย่อหยิ่งอวดดีทันที

เขาเริ่มเจ้า้แค้นนักบำเพ็ญเซียนที่รอดชีวิตกลับมา

"จางสุ่ย คิดไม่ถึงจริงๆว่าเจ้าจะมีวันนี้ได้!"

"ฮ่าๆๆ ทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับกรรมนั้น เมื่อก่อนเจ้าอวดดีมากๆไม่ใช่เหรอ ถือมีดยาวและไล่ฆ่าพวกเรา นี่ก็คือจุดจบของเจ้า"

หลังจากนั้น มีนักบำเพ็ญเซียนหลายๆคนที่มีความแค้นกับจางสุ่ยค่อยๆเดินออกมา จากนั้นพวกเขาก็ตบหน้าจางสุ่ยทันที

พวกเขามาที่นี่ ไม่ถามเรื่องของหินหยวนเลย แต่กลับมาตบหน้าจางสุ่ย จุดประสงค์ของพวกเขาชัดเจนมากๆ พวกเขาต้องการทรมานจางสุ่ย พวกเขาลงมือไม่ได้หนักมาก เพราะพวกเขาไม่อยากให้จางสุ่ยตายทันที พวกเขาอยากจะทรมานจางสุ่ยให้ตายอย่างช้าๆ

"พวกเจ้าอย่าทำร้ายลูกของข้าอีกเลย"ตาเฒ่าจางถือไม้เท้าและเดินมาข้างหน้า เขาอยากจะลากทุกคนออกไป

"ไอ้เจ้านี้มาจากไหนเหรอ รีบไสหัวออกไปเดียวนี้"มีนักบำเพ็ญเซียนคนหนึ่งยกเท้าและถีบ ทำให้ตาเฒ่าจางล้มลงกับพื้น ไม้เท้าก็ตกไปอยู่ข้างๆ