บทที่ 265

นี่เป็นถนนเส้นหนึ่ง บริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยต้นไม้ ลูกศิษย์ของสำนักจ้านอู่ที่พูดจาอวดดีว่าจะฆ่าล้างหมู่บ้านเมื่อสักครู่ ตอนนี้ใบหน้าของพวกเขาบวมมากๆ สายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่กล้าอวดดีเหมือนก่อนหน้านี้

สายตาของจื่อเฉินมีแต่ความเย็นชาและรังสีฆ่าฟัน เขาเกลียดคำข่มขู่มากๆ ยิ่งเกลียดคนที่รู้ว่าตัวเองต้องตาย ยังกล้ามาพูดจาข่มขู่เขาอีก เมื่อเปรียบเทียบกับชายวัยรุ่นที่เป็นหัวหน้า จื่อเฉินกลับชอบคนประเภทหวางซานมากกว่า ทั้งๆที่รู้ว่าจื่อเฉินจะสังหารตัวเอง แต่เขาก็ยังเรียกจื่อเฉินว่าพี่เขยและพี่ชายด้วย

จื่อเฉินลงมือ ฝ่าเท้าของเขามีแสงสว่างปรากฏ จากนั้นก็เตะไปที่ศีรษะของชายวัยรุ่นที่เป็นหัวหน้าและมีแสงสว่างเคลื่อนไหวทันที

"ตูม!‘

ราวกับเขาเตะลูกบอลจนพัง เกิดเสียงดังขึ้นและศีรษะของอีกฝ่ายก็แตกสลายทันที จากนั้นก็มีเลือดและสมองกระจายไปทั่วบริเวณ

เลือดและสมองกระเด็นไปโดนคนอื่นๆ ทำให้ร่างกายของทุกคนสั่นเทา พวกเขาหวาดกลัวมากๆ มีบางคนกลัวจนสุดขีดและฉีดราดออกมา

เรื่องฆ่าคนนั้น พวกเขาถนัด แต่ตอนนี้เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังจะโดนฆ่า ทำให้พวกเขาหวาดกลัวมากๆ

จื่อเฉินลงมืออย่างเด็ดเดี่ยวและโหดเหี้ยม ทำให้ทุกคนตกใจกลัวอย่างสุดขีด

ในเวลานี้ หลิวหลิวไม่กล้าอ้อนวอนขอชีวิตอีกแล้ว

จางสุ่ยก็ตกตะลึงมากๆ แสงสว่างที่จื่อเฉินปล่อยออกมาเมื่อสักครู่ ได้ขัดขวางเลือดและสมองที่กระเด็นมาใส่เขา ถึงแม้จะเป็นแบบนี้ เขาก็รู้สึกอยากอ้วกเหมือนกัน

เขาก็เคยฆ่าคนมาแล้ว เคยฆ่าคนมาเยอะเหมือนกัน แต่เขาไม่เคยเห็นวิธีฆ่าคนแบบนี้มาก่อน

"พูดมาเดี๋ยวนี้ ใครเป็นคนสั่งให้พวกเจ้ามาทำเรื่องนี้ มีหลิงหยุนคนเดียวหรือเปล่า?"สายตาของจื่อเฉินมองไปที่หลิวหลิว

จิตใจของหลิวหลิวสั่นไหว ร่างกายจองเขาสั่นเทาไม่หยุดและพูด"ไม่ใช่……ยังมี……ผู้……ผู้อาวุโสฟ่าน……"

"ศิษย์พี่ มีคนๆหนึ่งหนีไปแล้ว"ในเวลานี้ จู่ๆจางสุ่ยก็เอ่ยปากพูด

สถานที่ไกลออกไป มีคนๆหนึ่งกำลังหนีอย่างรวดเร็ว เมื่อมองจากด้านหลัง มองเห็นศีรษะของอีกฝ่ายบวมเป็นลูกบอลเลย

"หนีเร็วๆ หนีเร็วๆ รีบไปตามผู้อาวุโสฟ่านมาที่นี่!"

เมื่อคนอื่นๆมองเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขาก็ตะโกนอยู่ในใจ หวังว่าอีกฝ่ายจะหนีไปได้และเรียกคนมาช่วยพวกเขา

"อยากหนีก็หนีเลย"จื่อเฉินเอ่ยปากพูดเบาๆ เขาไม่ได้สนใจเรื่องนี้อยู่แล้ว ก่อนหน้านี้เขาลากทุกคนกลับมา และเหลือคนหนึ่งเอาไว้ เขาจงใจให้อีกฝ่ายหนีไปและเรียกคนอื่นๆมาช่วย

ถ้าอยากจะจัดการปัญหายุ่งยากทั้งหมด มีเพียงฆ่าทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ใช้ความรุนแรงและฆ่าพวกมันให้สิ้นซาก

"ศิษย์พี่จื่อเฉิน แต่ว่า……"จางสุ่ยกังวลใจมากๆ ถ้าอีกฝ่ายหนีไปได้ เขาจะต้องพาผู้อาวุโสมาอย่างแน่นอน และผู้อาวุโสก็เป็นยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดด้วย

"ไม่เป็นไร!"จื่อเฉินโบกมือ

"อะไรนะ จื่อเฉิน เจ้าคือจื่อเฉินเหรอ?"

หลิวหลิวตกใจมากๆและอุทานออกมา ถึงแม้คนอื่นๆจะไม่ได้เอ่ยปากพูด แต่ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เรื่องนี้มันก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนแล้ว

หลายเดือนที่ผ่านมา เรื่องทั้งหมดของจื่อเฉินได้แพร่กระจายไปทั่วแล้ว จื่อเฉินทำให้สามสำนักใหญ่ต้องสูญเสียอย่างหนัก มียอดฝีมือจำนวนมากไปตามล่าเขา แต่คนที่รอดชีวิตกลับมาได้ไม่ถึงสิบคนเลย และจื่อเฉินได้เสียชีวิตอยู่ในป่าทึบไร้เสียงแล้ว

เรื่องนี้ก็ได้แพร่กระจายมาถึงสำนักจ้านอู่ด้วย