บทที่ 274

“ข้าจะบอกสำนักจ้านอู่ บอกพวกเขาว่า เจ้าฆ่าลูกศิษย์พวกนั้นตาย ข้าจะบอกกับทางสำนักว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่”

หลิวหลิวร้องไห้เคล้าเสียงหัวเราะ อารมณ์ไม่ปกติ

เป็นเพราะเหตุนี้เอง เขาถึงไม่ได้สังเกตว่ามีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นทางด้านหลังอย่างเงียบๆ

“ข้าคิดว่าเจ้าจะทนได้อีกสักสองสามวัน” ทันใดนั้นก็มีเสียงมาจากข้างหลังหลิวหลิว น้ำเสียงเรียบเฉย นิ่งสงบไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใด

แต่ด้วยเสียงที่เฉยเมยแบบนี้ทำให้ร่างกายของหลิวหลิวสั่นสะท้าน เหมือนมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านร่างกายของเขา ร่างกายของเขาแข็งทื่อทันที ตื่นขึ้นจากอาการบ้าๆ บอๆ ในทันใด

“จื่อ…เฉิน!”

หลิวหลิวหันกลับมาช้าๆเหมือนหุ่นยนต์ การแสดงออกของเขายากจะอธิบาย จากนั้นเขาก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย ทั้งสองห่างกันเพียงสองวันเท่านั้น

จื่อเฉิน คนที่อยู่ข้างหลังคือจื่อเฉิน

เขาแต่งกายด้วยเสื้อสีดำ กางเกงขายาวสีดำ ผมสีดำ ตาสีดำ และผิวสีดํา ดำทั้งตัว เป็นไอ้หนุ่มดำ

“ศิษย์พี่ ท่านมาที่นี่ได้ยังไง?” สีหน้าของ หลิวหลิวเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก ในที่สุดก็กลายเป็นความตื่นตระหนก ราวกับว่าเขารู้สึกประหลาดใจมาก

“ข้าก็รอให้เจ้าทรยศข้า” จื่อเฉินตอบอย่างเฉยเมย มองดูอีกฝ่ายอย่างเงียบๆ สายตานี้นิ่งสงบมากเกินไป ทำให้หลิวหลิวเกิดความรู้สึกไม่ดี จากสายตาของจื่อเฉิน ดูเหมือนเขาจะเห็นอักษรหนึ่งตัว

ตาย!

“ศิษย์พี่ ศิษย์พี่เข้าใจผิดแล้ว ข้าแค่ตัดพ้อเท่านั้น!” สีหน้าของหลิวหลิวเปลี่ยนไปอีกครั้ง น้ำตาไหลริน คุกเข่าลงกับพื้น อ้อนวอนไม่หยุด น่าสังเวชมาก

“ศิษย์พี่ ได้โปรดอย่าเข้าใจข้าผิด ข้าแค่เผลอตัดพ้อไปเท่านั้น ที่ผ่านมาข้าทำทุกอย่างให้ท่าน ทุ่มเททั้งกายใจ จัดการกับคนร้ายจนเกือบหมด”

“ศิษย์พี่ ท่านฆ่าข้าไม่ได้นะ!”

หลิวหลิวกลัวมาก เขาเอาแต่โขกคำนับอยู่กับพื้น ตะโกนดังลั่น

จื่อเฉินมองดูหลิวหลิวด้วยสายตาสงบนิ่ง เขาพูดอย่างเฉยเมย “เจ้าอดทนได้ เมืองนี้ซับซ้อนมากจริงๆ แต่น่าเสียดาย เจ้าได้กลายเป็นคนธรรมดาแล้ว ไม่เช่นนั้น ภายภาคหน้าเจ้าจะต้องบุคคลสำคัญอย่างแน่นอน”

ในคำพูดของจื่อเฉินมีความเสียดายแฝงอยู่ แต่ในขณะเดียวกันก็ดีใจมากที่ตัวเองแข็งแกร่งกว่าคู่ต่อสู้ แผนการและกลอุบายทั้งหมดจะถูกเปิดเผยต่อหน้าความแข็งแกร่งที่สุด

หากทั้งสองฝ่ายมีความสามารถทัดเทียมกัน ถ้าได้พบกับหลิวหลิวอีกครั้ง ทั้งสองปะทะกัน ตนอาจเป็นคนที่ต้องตาย

“จื่อเฉิน เจ้าอย่าแสร้งทำเป็นว่ามีคุณธรรมสูงส่ง เจ้าคือคนต่ำทรามตัวจริง ถึงกับสะกดรอยตามข้ามาสองวัน ข้าประเมินเจ้าต่ำไป ครั้งนี้เป็นความผิดของข้าเอง หากชาติหน้ามีจริง ข้าต้องฆ่าเจ้าแน่นอน”