บทที่ 295

ยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดระยะสุดยอดสองคน ดูดุร้ายมาก มาพร้อมกับเสียงลมที่คำราม

“ซิ่ว!” “ซิว!”

เท้าของจื่อเฉินปล่อยแสงสีทองอ่อนๆ ออกมา ร่างกายราวกับภูตผี ราวกับภาพซ้อน ร่องรอยไม่มั่นคงราวกับกำลังสลับไปมาระหว่างภาพลวงตากับร่างจริง หลบการโจมตีของทั้งสองแล้วไปยืนอยู่บนชั้นห้า

หลังได้ฝึกคัมภีร์สนับสนุน ตอนนี้ตั้งใจปิดบัง จื่อเฉินไม่ได้ใช้พลังสายฟ้า แต่กลับปลดปล่อยลำแสงสีทองอ่อนๆ ออกมาแทน

“นี่เจ้า……?”

แดนฟ้ากำหนดระยะสุดยอดสองคนถึงกับหน้าเสีย จ้องมองจื่อเฉินด้วยความตกใจ

ในเวลาเดียวกัน เหล่าผู้แข็งแกร่งแดนฟ้ากำหนดไม่กี่คนที่ขึ้นมาชั้นห้าได้ ก็ตกใจไม่ต่างกัน

“ขึ้นมาได้จริงๆ ด้วย”

“ใช้แค่ความเร็วก็สามารถขึ้นมาถึงชั้นห้าได้ นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว”

ผู้แข็งแกร่งทุกคนไม่สามารถสงบได้อีกต่อไปการใช้ความเร็วถือเป็นเล่ห์เหลี่ยม ไม่สามารถพิสูจน์ฝีมือที่แท้จริงได้ แต่แดนฟ้ากำหนดระยะต้นเล็กๆ คนหนึ่ง ใช้แค่ความเร็วก็สามารถหลบการโจมตีของ ระยะสุดยอดสองคนได้ มันก็ทำให้เกิดเสียงฮือฮาขึ้นได้เหมือนกัน

“ต้องฝึกวิชาท่าก้าวที่ไม่ธรรมดาแน่ๆ”

“เคลื่อนไหวเป็นธรรมชาติแต่ชาญฉลาด วิชาท่าก้าวนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ”

“อาจจะเป็นวิชาท่าก้าวที่มีความเร็วสูงอย่างหนึ่งก็ได้ ไม่อย่างนั้นคงไม่เร็วขนาดนี้”

เหล่าผู้บำเพ็ญแดนฟ้ากำหนดที่อยู่บนชั้นห้า จ้องมองจื่อเฉิน สายตาก็ดูเร่าร้อนขึ้นมา ต่างคิดในใจว่า ถ้าตัวเองมีความเร็วสูงสุดแล้วจะเป็นยังไง

ในเวลาเดียวกัน ก็มีคนอีกไม่น้อยที่เกิดความคิดไม่ดีขึ้น

จื่อเฉินไม่พูดอะไร แค่หันมองไปที่ชั้นหก ดูแล้วเหมือนตั้งใจจะขึ้นไป

“อะไรกัน เขายังจะขึ้นไปอีกเหรอ?”

“หรือเขาคิดว่าลำพังแค่ความเร็วจะสามารถไปถึงชั้นหกได้”

“ชั้นหกมีแดนจิตแท้คอยเฝ้า ถึงจะใช้พลังแค่ครึ่งเดียว แต่ก็ไม่ใช่ระดับที่แดนฟ้ากำหนดระยะต้นคนหนึ่งจะสามารถเทียบเคียงได้”

ทุกคนพากันตะลึง ต่างมองไปที่จื่อเฉิน

ตลอดทางที่ผ่านมา จื่อเฉินยังไม่เจอหลิงหยุนเลย อีกฝ่ายไม่อยู่ที่ชั้นหก ก็ต้องอยู่บนั้นเจ็ดแน่นอน จื่อเฉินจำเป็นต้องขึ้นไป

“ซิ่ว!”

เขาขยับเท้า ร่างกายกลายเป็นภาพลวงตา อาศัยความเร็วระดับสูงพุ่งไปข้างหน้า

“ลงไป!”

ผู้แข็งแกร่งแดนจิตแท้สองคนเฝ้าอยู่ที่บันได เสียงคำรามดังขึ้น จากนั้นทั้งสองก็ซัดกำปั้นออกมา พร้อมกับสายลม ทั้งสองต่างก็ใช้แรงแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น รวมกันแล้วก็กลายเป็นพลังเต็มร้อย สายลมจากกำปั้นทั้งสองรุนแรงราวกับสายน้ำที่เชี่ยวกรากอยู่ตรงช่องบันไดแคบๆ พุ่งเข้าใส่จื่อเฉิน

คลื่นพลังอันรุนแรงซัดลงมา ภายใต้การมองเห็นด้วยตาเปล่า คลื่นพลังลูกหนึ่งพุ่งออกมาพร้อมเสียงลมกรรโชก