บทที่ 336

“นี่มัน……”

จื่อเฉินตกใจ หมีตัวนี้น่ากลัวจริงๆ ถึงจะอยู่แดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์ แต่ความสามารถในการต่อสู้กลับเทียบเท่าสัตว์ประหลาดแดนจิตแท้ แถมร่างกายยังแข็งแกร่งมากด้วย

เพียงไม่นาน ก็มีนักบำเพ็ญตายไปหลายคนแล้ว

“ตายซะ!”

กระบี่เล่มหนึ่ง ปรากฏออกมาจากในที่มืดอย่างกะทันหัน นักบำเพ็ญแดนฟ้ากำหนดคนหนึ่ง ในที่สุดก็หาโอกาสได้ คนกับกระบี่รวมเป็นหนึ่ง แสดงทักษะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งออกมา อานุภาพไม่ธรรมดา แต่พอถึงตัวเจ้าหมี กลับก่อให้เกิดสะเก็ดไฟมากมาย ไม่สามารถทำลายการป้องกันได้

“อะไรกัน ทำไมถึงเป็นแบบนี้?”

“เป็นร่างกายที่น่ากลัวอะไรขนาดนี้?”

“ผู้แข็งแกร่งแดนฟ้ากำหนดคนหนึ่งยังทำลายการป้องกันไม่ได้”

ในที่ไกลๆ มีเสียงสูดปากดังขึ้น หมีตัวนี้มันสัตว์ประหลาดชัดๆ แข็งแกร่งไม่พอ การป้องกันยังน่ากลัวอีกด้วย

“ตูม!”

หนึ่งการโจมตีทำลายการป้องกันไม่ได้ แดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์คนนี้ถึงกับหน้าเหวอ ขยับขา ตั้งใจที่จะถอยหลัง แต่ในตอนนี้ อุ้งตีนหมีที่ใหญ่เท่าเครื่องโม่ได้ตบลงมา ตบจนนักบำเพ็ญตนคนนี้กระเด็นออกไป

จากนั้นระหว่างที่กระเด็นออกไป สัญญาณชีพก็หายไปจนหมด

“แดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์คนหนึ่ง ถูกตบจนตายง่ายๆ แบบนี้เนี่ยนะ?”

“น่ากลัวจริงๆ ความสามารถในการต่อสู้ระดับนี้ มันเทียบเท่าอัจฉริยะ เป็นรองแค่ระดับสุดยอดอัจฉริยะแล้ว”

ทุกคนถึงกับหน้าเสีย วนไปมาอยู่ไกลๆ แต่ไม่ยอมจากไป แรงดึงดูดของยาวิเศษสองพันปีมันมีมากเกินไป

“โหดร้ายจริงๆ ความแข็งแกร่งของร่างกายสูงเกิดแดนของเจ้าตัวไปแล้ว นี่มันไปฝึกเคล็ดวิชาอะไรมาเนี่ย?” จื่อเฉินแสดงแววตาที่เคร่งขรึมที่สุดออกมา

เจ้าหมีเหยียบย่ำมาข้างหน้า แผ่นดินสะเทือน มันไม่ได้จงใจ แค่เหมือนร่างกายของมันจะหนักเกินไปเท่านั้น

นี่เป็นสัตว์ประหลาดตัวแรกที่เขาเจอ ยังน่ากลัวขนาดนี้ แล้วหลังจากนี้ล่ะ?

จื่อเฉินไม่กล้าคิด

ศพหลายศพบนพื้น ก็คือบทเรียนที่นองด้วยเลือด

“ซิ่ว!”

ความสามารถในการต่อสู้ที่แข็งแกร่งของเจ้าหมี ทำให้ทุกคนกังวลอย่างมากวนเวียนอยู่ที่ไกลๆ แต่ไม่ยอมไปไหน ในที่สุด ก็มีนักบำเพ็ญทนไม่ไหวอยากลงมือ

อีกฝ่ายมีวิชาท่าก้าวที่รวดเร็วอย่างหนึ่ง

เคลื่อนไหวว่องไวราวกับนกนางแอ่น คล่องแคล่วอย่างถึงที่สุด เพียงย่างก้าวเดียว ไปไกลหลายร้อยเมตร พริบตาเดียวก็มาถึงตรงหน้ายาวิเศษราวกับลำแสง

อีกฝ่ายคิดใช้ความเร็วชิงยาวิเศษไป

“ตูม!”

อุ้งตีนหมีตบลงมา เหมือนกับเครื่องโม่ แสงดำปกคลุมอยู่รอบตัว แรงกดดันอันน่ากลัวแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ

การโจมตีนี้หนักหน่วงแต่รวดเร็ว เร็วกว่าวิชาท่าก้าวไปมาก นักบำเพ็ญตนคนนี้โดนโจมตีทันที

“ตูม!”

หลังเสียงอันอึดอัดดังขึ้น ร่างกายก็ถูกเจ้าหมีตบจนเละ กลายเป็นฝนเลือดเต็มท้องฟ้า

“นะ……นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว