บทที่ 35

ลูกศิษย์ที่เข้าร่วมการสอบคัด ทยอยกันออกมา เพียงแต่ว่าครึ่งหลังที่มาถึง จะไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการสอบคัดรอบที่สอง

แต่ว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องรู้สึกเสียดายหรือเศร้าเลย เพราะรอบแรกยังช้าขนาดนี้ รอบสองก็ยิ่งไม่มีหวัง เพราะยังไงมีเพียงสิบอันดับแรกเท่านั้นที่จะได้รับรางวัล

โอกาสสำเร็จของการสอบคัดรอบแรก ยังคงสูงอยู่ที่ร้อยละเก้าสิบเก้าขึ้นไป คนที่เสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บ ล้วนแต่เป็นคนที่อยากจะหลบหนีเข้ามาเท่านั้น

มีผู้เข้าร่วมการสอบคัดเกือบพันคน เหลือไว้ครึ่งหนึ่ง ก็ประมาณสี่ร้อยกว่าคน จื่อเฉินก็คือหนึ่งในสี่ร้อยคน ไม่ได้เป็นที่สนใจอะไร เมี่ยวคงที่อยู่ด้านข้าง ก็ยิ่งไม่ถูกสนใจเข้าไปอีก

สองคนที่ไม่ได้น่าสนใจอะไร กลับสะท้อนให้หลินเสวี่ยดูโดดเด่นขึ้น

“ดี ดีมาก”

บนลานกว้างนี้ ก็มีเวทีอยู่หนึ่งเวที บนเวทีผู้อาวุโสใหญ่ยืนอยู่ในตำแหน่งใจกลาง มองดูใบหน้าของคนนับร้อยคนบนหน้าก็แสดงรอยยิ้มที่พอใจออกมา

ผู้อาวุโสคนอื่นๆยืนอยู่ด้านข้างทั้งสองข้าง ด้านหลังทุกคนมีเก้าอี้อยู่ แต่เมื่อผู้อาวุโสใหญ่ไม่นั่ง พวกเขาก็ได้แต่ยืน

“การสอบคัดรอบแรก พวกเจ้าได้ผ่านมันมาแล้ว หลังจากนี้ พวกเจ้าคือศิษย์สำนักในของสำนักหลิงอู่เต็มตัวแล้ว ได้รับสวัสดิการของศิษย์สำนักใน”

หลังจากเสียงของผู้อาวุโสใหญ่สิ้นสุดลง ในหมู่ผู้คนก็มีเสียงร้องเชียร์ดังขึ้น

สวัสดิการของศิษย์สำนักใน ดีกว่าศิษย์สำนักนอกอยู่มาก เพียงแค่แต่ละปีสามารถรับยาชี่แท้ได้ฟรีหนึ่งเม็ด ก็เพียงพอที่จะทำให้ศิษย์สำนักนอกอิจฉา นอกจากนี้ ยังสามารถได้รับแต้มบริจาค เพื่อมาแลกเปลี่ยนเป็นยาชี่แท้ได้ด้วย

นี่แหละคือสิทธิพิเศษของศิษย์สำนักใน โสมหิมะที่มีอายุห้าร้อยปีหนึ่งต้น ถ้าหากให้ศิษย์สำนักในไปแลกเป็นแต้มบริจาค อย่างน้อยก็แลกเปลี่ยนเป็นยาชี่แท้ได้สิบเม็ดเลย แต่ถ้าให้จื่อเฉินในตอนนั้นมาแลกละก็ มากสุดก็แลกได้แค่ห้าเม็ด

เพราะจื่อเฉินไปหาศิษย์สำนักแล้วแลกเปลี่ยนกันอย่างลับๆ

หลังเสียงร้องหยุดลง ต่อมาก็จะเป็นฉากเด็ดแล้ว นั่นคือการประลอง สิบอันดับแรกจะได้รับรางวัลอย่างงาม และนอกจากนี้ ยังมีอีกหนึ่งตำแหน่งที่สามารถเข้าสู่แกนหลัก ก็จะเลือกจากสิบคนนี้นั่นเอง

ทุกคนที่มีสิทธิ์เข้าร่วม ต่างก็อุ่นไม้อุ่นมือ จิตต่อสู้ปะทุออกมา

“ต่อจากนี้ ก็ได้เวลาการประลองแล้ว และเป็นช่วงเวลาที่จะได้เห็นความสามารถของพวกเจ้า พวกเราตาแก่ จะเฝ้ามองดูการประลองอย่างยุติธรรม เพื่อจะได้สอบคัดศักยภาพของพวกเจ้า และเลือกผู้ที่มีศักยภาพสูงสุด จากหนึ่งในพวกเจ้า……”

ผู้อาวุโสใหญ่กำลังพูดอยู่ข้างบน ด้านล่างคือพวกศิษย์สำนักในที่เร่าร้อน

และห่างออกไป มีผู้อาวุโสหลายท่านที่กำลังรวบรวมจำนวนคน เพื่อจัดวางการประลอง

แบ่งกลุ่มกันทำงาน ตลอดเวลาหนึ่งชั่วโมง ส่วนผู้อาวุโสใหญ่ก็กล่าวคำพูดปลุกไฟให้กับคนด้านล่างอยู่หนึ่งชั่วโมง ทำให้ผู้คนด้านหลังที่ได้ยินต่างก็เร่าร้อนดุเดือด

“เอาล่ะ เริ่มการประลองได้ ได้ยินชื่อให้ตอบมาด้วยเสียงที่ดังแล้วเดินออกมา”หลังจากประโยคนี้พูดออกมา คำกล่าวก็ได้จบลง เขานั่งลง ผู้อาวุโสด้านข้าง ก็ทยอยนั่งลง

“เคอเสวีย！”ด้านข้างมีคนเรียกชื่อหนึ่งออกมา

“มา！”เคอเสวียตกใจ จากนั้นก็รีบตะโกนออกมา เขาคิดไม่ถึงว่า เขาจะถูกเรียกชื่อในรอบแรกและชื่อแรก

“อู๋ลิ่ง”

“มา”

ชายหนุ่มชุดเขียวคนหนึ่งเดินออกมา

“เคอเสวียปะทะอู๋ลิ่ง”

“หวังเมิ่งปะทะอี้หงเซิง”