บทที่ 55

เมื่อได้ยินสิ่งที่จื่อเฉินถาม หลินเสวี่ยก็ขยิบตาอย่างขี้เล่น พูดออกไปว่า “จู่ ๆ ข้าก็ไม่อยากแลกกับวิชาท่าก้าวแล้ว รู้สึกว่าทักษะการต่อสู้น่าจะมีประโยชน์มากกว่า”

แววตาของจื่อเฉินเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เขารู้แล้วว่าหลินเสวี่ยต้องการทำอะไร พลางส่ายหน้าพูดไปว่า “ข้ามีทักษะการต่อสู้ระดับหนึ่งอยู่แล้ว ยังไม่ต้องการวิชาอื่นหรอก”

หลินเสวี่ยหัวเราะคิกคัก “ข้าไม่ได้บอกว่าจะให้เจ้านี่นา นี่ข้าจะเอามาฝึกเอง”

จื่อเฉินรู้สึกว่าตอนนี้สายตาของเขาออกจะเลอะเลือนไปสักนิด ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า “ถ้างั้นเจ้าก็น่าจะเอาไปแลกกับทักษะการต่อสู้ที่คล่องแคล่วสักหน่อย ไม่ใช่ท่าหมัดทำลายล้างอย่างนี้”

หลินเสวี่ยแลบลิ้น ทันใดนั้นในใจของนางก็เกิดความผิดหวังขึ้นเล็กน้อย พูดออกมาแผ่วเบาว่า “เจ้าชอบไปหาเรื่องคนที่ไม่ควรไปยุ่งด้วยมากมาย อีกทั้งยังไม่มีแต้มบริจาค ยังไม่มีทักษะการต่อสู้ระดับสอง มันจะทำให้เจ้าเสียเปรียบเอานะ”

“วางใจเถอะ ข้าบอกแล้วไง ข้ายังมีทักษะการต่อสู้ระดับหนึ่งอยู่” จื่อเฉินพูดอย่างมั่นใจ

“แต่ใครก็รู้ ว่าเล่มนั้นมันเป็นท่าไร้ประโยชน์ ไม่สามารถฝึกได้” หลินเสวี่ยพูดออกมาเสียงดัง

“ในเมื่อมันคือทักษะการต่อสู้ มันไม่มีทางที่จะฝึกไม่ได้หรอก เชื่อข้าสิ ข้าต้องฝึกวิชานิ้วสายฟ้าได้แน่นอน” แววตาของจื่อเฉินเปี่ยมไปด้วยความแน่วแน่มั่นใจ

“จริง ๆ หรือ ?”

จื่อเฉินพยักหน้า หันมาพูดว่า “ตอนนี้เจ้าไปแลกวิชาท่าก้าวเถอะ”

“อื้อ” หลินเสวี่ยพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

ครั้งนี้ หลินเสวี่ยไล่ดูวิชาท่าก้าวอย่างละเอียด หาเล่มที่เหมาะสมกับตนเอง จากการคัดเลือกกว่าครึ่งชั่วโมง ในที่สุดหลินเสวี่ยก็ตัดสินใจได้ แลกกับท่าก้าวเมฆา มันคือท่าก้าวที่ระดับสูงกว่าท่าก้าวด้วยกันหนึ่งขั้น ดูน่าอัศจรรย์มาก

“นี่ล่ะ จื่อเฉิน แต่ว่า ยังไงพวกเราก็มาที่นี่แล้ว งั้นขึ้นดูชั้นสามกันหน่อยสิ ที่นั่นเก็บทักษะการต่อสู้ระดับหนึ่งไว้ใช่ไหมล่ะ ?”

หลินเสวี่ยมองไปยังชั้นสามด้วยแววตาเป็นประกาย

“ได้สิ ไปดูกันเถอะ” จื่อเฉินเองก็รู้สึกสนใจทักษะการต่อสู้ระดับหนึ่งบนชั้นสาม

ทั้งสองคนขึ้นไปยังชั้นสาม

พื้นที่บนชั้นสามนั้นไม่ใหญ่มาก มีขนาดแค่ประมาณสิบกว่าตารางเมตร ทักษะการต่อสู้ก็มีอยู่แค่ไม่กี่สิบเล่ม แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของพวกเขาไม่ใช่ทักษะการต่อสู้พวกนี้ แต่เป็นแต้มบริจาคที่ใช้ต่างหาก

ที่อยู่ด้านบนสุดต้องใช้แต้มบริจาคถึงสองร้อยแต้ม

นิ้วสายฟ้า สองร้อยแต้ม

ในขณะนั้นจุดที่วางวิชานิ้วสายฟ้าเอาไปกลับว่างเปล่า ส่วนข้าง ๆ คือท่าก้าวไร้ตัวตน หนึ่งร้อยแต้ม นอกจากนั้นยังมีทักษะการต่อสู้อยู่อีกมาก ใช้แต้มบริจาคน้อยสุดที่ห้าสิบแต้ม

“ทักษะการต่อสู้ระดับหนึ่งพวกนี้ ล้วนมีไว้ให้ศิษย์แกนหลักทั้งนั้น พวกเขาสามารถมาเอาได้ฟรี แต่สำหรับศิษย์สำนักในจำเป็นต้องใช้แต้มบริจาคในการแลก สำหรับห้าสิบแต้มสามารถแลกยาวิเศษห้าร้อยปีได้อยู่หลายเม็ดเลย” คำพูดของหลินเสวี่ยออกจะแดกดันอยู่เล็กน้อย

“สองร้อยแต้ม” จื่อเฉินมองไปยังจุดที่มีเครื่องหมายวิชานิ้วสายฟ้า แต้มบริจาคอันโดดเด่น แน่นอนว่ามันทำให้จื่อเฉินตกใจเป็นอย่างมาก