บทที่ 60

“จื่อเฉิน ตายซะ” เมื่อเห็นว่าจื่อเฉินเริ่มลงมือก่อน แววตาของฉาวไคและอี้ผิงก็เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ทั้งสองสบตากัน ก่อนที่จะเข้าจู่โจมจื่อเฉินพร้อม ๆ กัน

“หมัดระเบิดดารา”

“หมัดทำลายล้าง”

ทักษะการต่อสู้ระดับสองถูกใช้ออกมา พลังโจมตีอันแข็งแกร่งที่ออกมาจากการบรรลุธาตุแท้ สร้างสายลมหอน เกิดกระแสลมหมุนวนรอบหมัด ก่อนจะพุ่งโจมตีไปยังจื่อเฉินด้วยความโหดเหี้ยม

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของคนทั้งสอง จื่อเฉินไม่คิดแม้แต่ละหลบ ภายในตันเถียน ชี่แท้สายฟ้าสีเงินไหลเวียน จนราวกับมีสายฟ้าแลบออกมาจากร่าง จากนั้นก็ไหลเวียนต่อไปยังนิ้วมือ วินาทีนั้นเอง นิ้วมือของจื่อเฉินก็แปรเปลี่ยนกลายเป็นสายฟ้า พุ่งตรงไปหาอี้ผิง

เมื่อเห็นจื่อเฉินที่มีสายฟ้าออกมาจากนิ้วมือ แสงจากสายฟ้าสีเงินส่องสว่าง ภายในเสียงฟ้าร้องผสานไว้ด้วยกระแสลมปราณอันรุนแรง อี้ผิงกระโดดถอยออกด้วยความตกใจ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที การโจมตีเมื่อสักครู่เปลี่ยนกลับเป็นการป้องกัน ผสานมือป้องกันอกเอาไว้ กระโดดถอยออกไป เพื่อป้องกันการโจมตีครั้งนี้ของจื่อเฉิน

“บู้ม”

แต่ความเร็วของเขาไม่มีทางเร็วเท่ากับสายฟ้า เพียงครู่เดียว สายฟ้าก็ระเบิดออกที่หน้าอกของจื่อเฉิน เกิดเสียงดังลั่น ราวกับเสียงฟ้าผ่า จนสียงดังกึกก้องไปทั่ว

จากสายฟ้าเมื่อสักครู่ ร่างของ อี้ผิงดำไหม้เป็นตอตะโกราวกับถูกเผา ด้วยพลังอันมหาศาล ร่างของเขากระเด็นลอยไปข้างหลัง ชนเข้ากับร่างของหลินมี่ที่กำลังหนี

“อ้ากก”

เมื่อเห็นศพที่ไหม้เกรียม หลินมี่อดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมาอย่างหวาดกลัว ขาของเขาอ่อนแรง ร่วงลงไปนั่งลงกับพื้น อย่างไร้หนทางหนี

ในเวลาเดียวกันนั้น กำปั้นของฉาวไคก็พุ่งเข้าใส่ร่างของจื่อเฉิน ทว่าด้วยร่างกายที่แข็งแกร่ง ทำให้จื่อเฉินเพียงแค่เสียหลัก ถอยร่นออกไปไม่กี่ก้าวเท่านั้น ร่างกายจื่อเฉินไร้อาการบาดเจ็บ มีเพียงแค่เลือดลมในร่างที่พลุ่งพล่านเล็กน้อยเท่านั้น

“นี่มันนิ้วสายฟ้า” ฉาวไคอุทานออกมาด้วยความตกใจ สีหน้าเปลี่ยนไป แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

ในสำนักหลิงอู่ วิชาที่สามารถควบคุมสายฟ้าได้ มีเพียงแค่วิชานิ้วสายฟ้าเท่านั้น ซึ่งถูกเรียกกันว่าเป็นทักษะการต่อสู้ไร้ประโยชน์ที่แข็งแกร่งที่สุด ก่อนหน้านี้จื่อเฉินไปมีเรื่องบาดหมางกับหลัวเหมิน ทำให้ถูกจัดเตรียมเอาไว้ให้สำหรับจื่อเฉิน แต่ฉาวไคคิดไม่ถึงว่า ตอนนี้จื่อเฉินจะฝึกมันสำเร็จแล้ว

“ไม่เลว ดูแล้วเจ้าน่าจะยังมีความรู้อยู่บ้าง” จื่อเฉินเยาะเย้ย แววตาเกิดประกายเจตนาฆ่า

“เจ้า เจ้าฝึกมันสำเร็จแล้ว” แววตาของฉาวไคมีความหวาดกลัวขึ้นเล็กน้อย เขาค่อย ๆ ก้าวถอยหลังออกไป ตอนนี้เขามีความคิดที่จะหนีกลับไปแล้ว

ทักษะการต่อสู้ระดับหนึ่งนิ้วสายฟ้า เขาไม่มีทางเลยที่จะต่อต้านมันได้ นอกเสียจากว่าเขาจะมีพลังชี่แท้ชั้นแปด

เมื่อเห็นว่าอี้ผิงถูกนิ้วสายฟ้าสังหาร ฉาวไคเองก็แข็งแกร่งกว่าอี้ผิงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดังนั้น ในจังหวะนั้นเอง เขาจึงหันกลับ ใช้ทักษะการต่อสู้ระดับสอง บินหนีออกไป

“คิดจะหนี ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก” จื่อเฉินเยาะเย้ย เพียงแค่ขยับปลายเท้า แก่นใจในธาตุแท้ของท่าก้าวเมฆไหลก็ปรากฏ ไล่ตามฉาวไคไปในทันที

“โฮก”

เสียงพยัคฆ์คำรามดังกึกก้อง จื่อเฉินออกหมัดพยัคฆ์ออกไป