บทที่ 70

ทันใดนั้น โดยรอบก็ปรากฏศิษย์สำนักในมากมาย โดยคนมากมายเหล่านั้น ล้วนแล้วแต่เป็นคนที่เคยเอ่ยปากขอยืมยาชี่แท้จากเขา และถูกจื่อเฉินด่าว่าปัญญาอ่อนทั้งสิ้น

ทุกคนต่างก็จ้อมมองด้วยความถมึงทึง จากนั้นล้อมรอบคนทั้งสามเอาไว้

“พวกเจ้าคิดจะทำอะไร จะลงมืองั้นหรือ ?” จื่อเฉินเยาะเย้ย สีหน้าสงบราบเรียบ

เมี่ยวคงเองก็เหมือนกัน ไม่ร้อนรนเลยสักนิด

“จื่อเฉินเจ้าฆ่าศิษย์ร่วมสำนัก หลักฐานเด่นชัด วันนี้จะต้องเป็นวันตายของเจ้า” หลัวเหมินพูดขึ้น

“ปัญญาอ่อน บอกว่าข้าฆ่าศิษย์ร่วมสำนัก หมาตัวไหนมันเห็นมากับตาหรือไง มาใส่ร้ายกันแบบนี้ มีหลักฐานหรือไง หรือว่าแต้มบริจาคพวกนี้หรือไง ?” จื่อเฉินจ้องไปยังหลัวเหมิน

“ไม่ผิด ก็แต้มบริจาคพวกนี้ยังไงล่ะ เจ้าบอกข้าสิ แต้มบริจาคพวกนี้มันมาจากไหน ข้าไม่เคยให้แต้มบริจาคกับเจ้า แล้วเจ้าจะเอามันมาได้ยังไง ?”

“ข้าเก็บมันมา” จื่อเฉินมีท่าทีไม่กลัวตายเลยสักนิด ในทุก ๆ ปีสำนักหลิงอู่ คนที่เก็บแต้มบริจาคมาได้มีไม่ต่ำกว่าสิบคน จื่อเฉินไม่ใช่คนแรก แล้วก็ไม่ใช่คนสุดท้ายด้วย

“สารเลว เจ้าคิดว่าแต้มบริจาคของสำนักหลิงอู่เป็นอะไรกัน ผักกาดขาวหรือไง คิดจะเก็บก็เก็บได้” หลัวเหมินยกตนข่มท่าน “จื่อเฉิน เจ้าบอกไม่ได้ว่าเอาแต้มบริจาคเหล่านี้มาจากไหน แปลว่าได้มาจากการฆ่าศิษย์ร่วมสำนัก วันนี้จะเป็นวันตายของเจ้า ดูสิว่าผู้อาวุโสจะตัดสินใจยังไง”

ทันใดนั้นหลัวเหมินก็หันไปคำนับให้กับด้านหลัง

“หลักฐานชี้ชัด ให้ผู้อาวุโสเป็นคนตัดสินเถอะ” คนอื่น ๆ ต่างก็พากันประสานมือโค้งคำนับ

ในขณะนั้นเอง ผู้อาวุโสสวมชุดสีแดงก็เดินออกมาจากด้านหลัง เป็นชายวัยกลางคน เพียงแค่เดินออกมาก็จ้องไปยังจื่อเฉินอย่างอาฆาต

“นี่คือผู้อาวุโสหลัวเฟย” บางคนแค่เห็นก็รู้ได้ทันทีว่าผู้อาวุโสท่านนี้เป็นใคร

หลัวเฟยโลกแดนฟ้ากำหนด มีหน้าที่รับผิดชอบแต้มบริจาคในสำนักหลิงอู่โดยเฉพาะ ผู้อาวุโสทั้งสิบท่านที่อยู่ในวันทดสอบก็มีเขาอยู่ด้วย เขาคือผู้อาวุโสหลัวเฟย

“เจ้ายังมีอะไรจะพูดอีกงั้นรึ ?” เพียงแค่หลัวเฟยปรากฏตัวขึ้น แรงกดดันฟ้ากำหนดก็เต็มไปทั่วทั้งห้องโถง

“แต้มบริจาคนี้ข้าเก็บมาได้ ข้าไม่ได้ฆ่าศิษย์ร่วมสำนัก” จื่อเฉินยังคงตาต่อตาฟันต่อฟันไม่ท้อถอย

คำพูดของหลัวเฟยนั้นเปี่ยมไปด้วยเทคนิคอันชาญฉลาด หากจื่อเฉินตอบไป ข้าก็ไม่มีอะไรต้องพูดอีก เห็นกันชัด ๆ ว่านี่อยู่ในแผนการของหลัวเฟย หลัวเฟยต้องพูดออกมาแน่ และหากเจ้ายอมรับล่ะก็ เขาก็จะใช้พลังสายฟ้าลงมือจัดการกับเจ้าทันที

“เจ้ายังจะเล่นลิ้นอยู่อีก งั้นเจ้าบอกข้ามา ว่าแต้มบริจาคพวกนี้มาจากไหน ?” สิ้นเสียง แรงกดดันฟ้ากำหนดภายในห้องโถงก็หายไป แต่มีแรงกดดันมีมากกว่า มาล็อกจื่อเฉินเอาไว้แทน

“ข้าเก็บมา” ร่างกายของจื่อเฉิน ปรากฏแสงสีเงินออกมาบาง ๆ ชี่แท้ชั้นเจ็ดไหลเวียน ต้านทานแรงกดดันนี้เอาไว้

“ยังจะเล่นลิ้น” แววตาของหลัวเฟยเย็นยะเยือกขึ้นมา

“ข้าบอกว่าเก็บมาไง” จื่อเฉินยังคงอดกลั้นเอาไว้

“รนหาที่ตาย ฆ่าศิษย์ร่วมสำนักขโมยแต้มบริจาค ข้าตัดสินให้เจ้าตาย” แววตาของหลัวเฟยเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ชี่แท้ฟ้ากำหนดไหลเวียน ราวกับว่ากำลังจะลงมือในวินาทีถัดมา

หลินเสวี่ยร้อนรนเป็นอย่างยิ่ง แต่กลับไม่มีทางช่วยเหลือจื่อเฉินเลย เรื่องครั้งนี้ เห็นกันชัด ๆ ว่าเป็นสิ่งที่หวังเมิ่งร่วมมือกับหลัวเหมินสร้างขึ้นมา

“หยุดก่อน” ในขณะที่ทุกคนกำลังรอให้หลัวเฟยลงมืออยู่นั้น ด้านนอกก็ปรากฏเสียงเยือกเย็นดังชัดเจนขึ้น

ทุกคนต่างก็พากันหลีกทาง หญิงสาวผู้มีพรสวรรค์อันดับหนึ่งในสำนักใน ซูเมิ่งเหยาเดินเข้ามา เสื้อสีขาวพลิ้วไหวราวกับเทพธิดา ปรากฏตัวขึ้นดึงดูดสายตาของทุกคนเอาไว้

“ศิษย์พี่ ช่วยจื่อเฉินด้วย เขาถูกใส่ร้าย” หลินเสวี่ยเดินเข้ามาข้าง ๆ หลินเสวี่ย ดึงมือของนางเอาไว้