บทที่ 6

ครึ่งชั่วโมงต่อมา อวิ๋นซูขึ้นไปนั่งบนรถที่ปู่เฮ่อจัดเตรียมไว้ มุ่งหน้าไปที่โรงแรมเทียนไห่

เมื่อถึงทางเข้าห้องส่วนตัว อวิ๋นซูเพิ่งได้รู้จากแม่บ้านว่าคืนนี้เป็นงานเลี้ยงของตระกูล

“เฮ่อหย่วนเจ๋อก็อยู่ที่นี่เหรอคะ” อวิ๋นซูถามขึ้น เธอไม่อยากพบเขาในตอนนี้

แม่บ้านเข้าใจผิด ยิ้มและเอ่ยว่า “คุณหนูอวิ๋นซูไม่ต้องห่วงนะคะ อีกสักครู่คุณชายก็มาแล้วค่ะ”

อวิ๋นซู “...”

ถ้าออกไปตอนนี้จะทันไหมนะ

ประตูที่อยู่ด้านหลังได้เปิดออก

อวิ๋นซูไม่มีทางเลือกอื่น จึงต้องเป็นฝ่ายทักทายก่อน “คุณปู่”

“กะพริบตา!” ทันทีที่ชายชราเห็นอวิ๋นซู ก็ยิ้มกว้างจนรอยเหี่ยวย่นขยายออก “เสี่ยวซูมาแล้วเหรอ เร็วๆๆ มานั่งข้างปู่นี่”

อวิ๋นซูนั่งลงข้าง ๆ คุณปู่เฮ่อ

หลังจากนั่งลงแล้ว ถึงพบว่าทุกคนยังไม่ได้ขยับตะเกียบเลย

เดาว่ากำลังรอแขกคนสำคัญอะไรประมาณนั้น

ราวกับมองทะลุความคิดของอวิ๋นซู ปู่เฮ่อหัวเราะเหอะ ๆ และเอ่ย “ที่สำคัญคืนนี้ก็เพื่อเลี้ยงฉลองการกลับมาของอารองของหย่วนเจ๋อ”

ถึงแม้ว่าเฮ่อเยียนสือจะขอให้ปิดข่าวเรื่องที่จะกลับมา แต่ว่าชายชราก็ไว้ใจอวิ๋นซูมาก

เชื่อว่าเธอคงไม่พูดไปเรื่อย

อวิ๋นซูอึ้งไปชั่ววินาที ถึงนึกขึ้นได้

ปู่เฮ่อยังมีพี่ชายอยู่หนึ่งคน ที่ไปอยู่ต่างประเทศตั้งแต่เป็นยังวัยรุ่น เริ่มต้นสร้างธุรกิจด้วยตัวเอง และได้ยินมาว่าลูกชายของเขายิ่งเก่งกาจ หลังจากขึ้นรับตำแหน่ง ในระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งปี ก็ทำให้บริษัทกลายเป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาได้

เพียงแต่ตัวเขาเองไม่ชอบทำตัวเป็นที่สนใจ และไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าสื่อมาก่อน

พอคิดว่าคืนนี้จะได้เจอกับบุคคลในตำนานคนนี้ อวิ๋นซูก็นึกแอบรอคอยอยู่

ในตอนนี้ ประตูถูกผลักให้เปิดออกอีกครั้ง

อวิ๋นซูรีบหันกลับไปมอง

เมื่อมองเห็นผู้ที่เพิ่งมาถึง สายตาพลันเย็นชาลง

รอยยิ้มบนใบหน้าเฮ่อหย่วนเจ๋อหยุดชะงักลง แววตาไม่ปิดบังความรู้สึกรังเกียจเลยแม้แต่น้อย “ทำไมเธอถึงได้มาอยู่ที่นี่!”

อวิ๋นซูซ่อนความเกลียดชังที่มีต่อเขาเอาไว้ ด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก “แน่นอนก็ต้องมาเยี่ยมคุณปู่สิคะ”

เฮ่อหย่วนเจ๋อยิ้มเยาะ

คงจะมาฟ้องเรื่องอะไรอีกสินะ

สิ่งที่เขารำคาญที่สุดก็คือผู้หญิงที่ไม่มีความสามารถอะไรเลย ที่เอาแต่ประจบประแจงผู้ใหญ่แบบนี้!

เขาไม่สนใจ และมองไปรอบๆ เอ่ย “อารองล่ะครับ”

“ออกไปคุยโทรศัพท์แล้ว” สายตาของปู่เฮ่อหยุดลงที่ร่างของเฮ่อหย่วนเจ๋อและอวิ๋นซู ถามขึ้น “อารองของแกแต่งงานแล้ว หย่วนเจ๋อ แกก็ควรที่จะ...”

หัวใจของอวิ๋นซูพลันเต้นขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ได้ กำชายเสื้อไว้แน่น

“คุณปู่...”

เสียงของเฮ่อหย่วนเจ๋อกลบเสียงของเธอ “ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณปู่”

อวิ๋นซูตกตะลึง เมื่อก่อนถ้าคุณปู่เอ่ยถึงเรื่องการแต่งงาน เฮ่อหย่วนเจ๋อจะต้องต่อต้านอย่างหนัก

เพื่อที่จะได้ไตของเธอ แม้แต่ปู่แท้ ๆ ของตัวเองก็สามารถใช้มันให้เกิดประโยชน์ได้

กำปั้นที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะของอวิ๋นซูกำแน่น

ปู่เฮ่อและเฮ่อเทากลับดีใจจนหุบยิ้มไม่ได้ นี่ถือเป็นครั้งแรกที่เฮ่อหย่วนเจ๋อพยักหน้าเห็นด้วย ทั้งสองคนกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจ จึงรีบถามอวิ๋นซู “เสี่ยวซู เธอล่ะคิดว่ายังไง”

อวิ๋นซูสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้ง ทันใดนั้นก็สงบสติอารมณ์ลง

ในเมื่อเขาไม่เมตตา งั้นก็อย่ามาโทษว่าเธอไม่มีน้ำใจก็แล้วกัน

เธอหลุบตาลง เอ่ยขึ้นด้วยความเขินอาย “คุณปู่ หนู...ไม่มีความคิดเห็นค่ะ...”

ภายในห้องเสียงหัวเราะที่เบิกบานของปู่เฮ่อดังขึ้น “โอเคๆ หลังจากกลับไปฉันจะให้คนหาฤกษ์มงคลให้”

เฮ่อหย่วนเจ๋อเหลือบมองอวิ๋นซู เดาว่าในใจของเธอคงมีความสุขอย่างแน่นอน

เกลียด แสนเกลียด

ทว่าตอนนี้ อวิ๋นซูพลันเอ่ยขึ้นอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “คุณปู่ค่ะ หนู...ยังมีเรื่องที่อยากจะพูดอีกค่ะ”

สายตาของทุกคนหยุดลงที่ร่างของเธอ

อวิ๋นซูกัดริมฝีปาก ราวกับว่ากำลังทำการตัดสินใจอย่างยากลำบาก "ในเมื่อตัดสินใจที่จะแต่งงานแล้ว งั้น...พี่หย่วนเจ๋อช่วยจัดการผู้หญิงด้านนอกให้ดี ๆ ได้ไหมคะ"

พูดจบ เธอก็รีบเสริมขึ้น "ฉันไม่ได้ใจแคบนะคะ ผู้ชายมีภรรยาหลายคนถือเป็นเรื่องปกติ ฉันแค่ไม่อยากให้มันวุ่นวายทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะแต่งงานกัน"