ตอนที่ 7

หลี่หยิ้นตอบ “จริงเสียยิ่งกว่าทองคำอีกพ่ะย่ะค่ะท่านพ่อ! เสื้อชั้นในนี้เป็นของที่พวกเขาให้สาวใช้ซื้อมาใหม่ขอรับ”

พระชายาอ๋องหนิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก และหันไปมองอ๋องหนิงและตรัสว่า “แค่เรื่องล้อเล่นก็เท่านั้น ท่านเองก็ด้วย เยียนเอ๋อร์ก็อยู่ที่นี่ พูดตะโกนเสียงดังเพราะเรื่องนี้หรือเพคะ?”

อ๋องหนิงได้ยินเช่นนั้น เขาเหลือบมองไปที่ฉู่เยียน และรู้ว่าเมื่อครู่ที่เขาทำไปนั้นไม่ถูกต้อง เขาจึงกระแอมเบาๆ และไม่พูดอะไรต่อ

พระชายาอ๋องหนิงจับมือฉู่เยียน ตบเบาๆ และปลอบว่า “กลัวหรือไม่? ดูหน้าเล็กๆ ของเจ้าสิ ท่านอาแค่เสียงดังก็เท่านั้น อย่ากลัวไปเลย”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉู่เยียนก็รีบยิ้มออกมา “ข้าเพียงแค่พักผ่อนไม่เพียงพอก็เท่านั้นเพคะ ทำให้ท่านน้าต้องเป็นกังวล พูดถึงเรื่องเสียงดัง ท่านพ่อของข้าก็เสียงดังไม่แพ้กันเพคะ”

“ก็จริง ในจดหมายแม่ของเจ้าบ่นเรื่องนี้กับข้ามิใช่น้อย”

พระชายาอ๋องหนิงยิ้ม “ในเมื่อเจ้าเหนื่อยก็ไปพักผ่อนก่อนเถิด พรุ่งนี้ค่อยเจอกันก็ยังไม่สาย”

ฉู่เยียนเห็นด้วยทันนที พระชายาอ๋องหนิงจึงสั่งนางกำนัลให้คอยดูแลและพานางไปพักผ่อน

หลี่หยิ้นเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะจากไป จึงลุกขึ้นยืนพร้อมกับหาวและพูดว่า “ลูกก็ขอตัวไปพักผ่อนด้วยเช่นกัน ตอนบ่ายดื่มมากเกินไปตอนนี้ยังไม่สร่างเมาเลยพ่ะย่ะค่ะ”

เมื่อเห็นเช่นนี้พระชายาอ๋องหนิงก็โบกมืออย่างไม่สบอารมณ์ “ไปเถิดๆ อย่าอยู่เกะกะสายตาข้าเลย”

หลี่หยิ้นหันหลังกำลังจะเดินจากไป แต่อ๋องหนิงกลับหยุดเขาเอาไว้ มองเขาและพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “อย่าลืมสถานะของเจ้าล่ะ!”

หลี่หยิ้นขมวดคิ้ว พูดว่าเข้าใจแล้ว และเดินจากไป

พระอาทิตย์ลับขอบภูเขาด้านทิศตะวันตก ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง

เซียงอี้เข้ามาเก็บสัมภาระ ขณะที่ฉู่เยียนกินข้าวอย่างสบายๆ แช่ตัวในอ่างอาบน้ำ รู้สึกหนักใจเล็กน้อย

ในที่สุดความสัมพันธ์ของนางและหลี่หยิ้นได้ถูกผูกเข้าหากันแล้ว เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเปลี่ยนจากศัตรูมาเป็นมิตรภาพ

เมื่อคืนเขาถูกตามล่าในฐานะนักโทษของราชสำนัก อีกทั้งยังแอบขึ้นมาซ่อนตัวบนเรือของนาง เรื่องนี้ต้องมีความลับอะไรบางอย่างแน่

ดังนั้นเรื่องเมื่อคืนเขาไม่มีวันพูดออกมาแน่ แต่เรื่องเสื้อชั้นในในมือเขา ถือว่าเป็นเรื่องอันตรายมาก ดังนั้นต้องหาทางเอากลับคืนมา!

“คิดอะไรอยู่หรือถึงได้จมอยู่กับความคิดถึงเพียงนั้น? หรือกำลังคิดว่าจะฆ่าข้าอย่างไรดี?”

จู่ๆ เสียงของหลี่หยิ้นก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง ฉู่เยียนตกใจและหันกลับไปมองอย่างรวดเร็ว ก็เห็นอีกฝ่ายยืนมองมาที่นางในมุมเงียบๆ โดยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมองมานานแค่ไหนแล้ว

ฉู่เยียนอึ้งไปครู่หนึ่งและรีบเอนตัวลงไปในอ่างอาบน้ำ