บทที่ 1464

เขาจนกรอบแล้วจริงๆ ก่อนหน้านี้ไท่ซ่างหวงก็ไม่ได้ทิ้งของไว้ให้เขาเท่าไรนัก! ไท่ซ่างหวงตอนที่สละบัลลังก์ให้เขาก็บอกกับเขาว่าเราจนมาก ไม่ใช่แค่ในคลังหลวงที่ว่างเปล่า กระทั่งคลังส่วนตัวก็มีของอยู่ไม่กี่ชิ้น

ไท่ซ่างหวงยังพูดอย่างน่าฟังไว้ว่า เหลือบังลังก์จักรพรรดิที่น่าสมเพชนี่ไว้ให้เขา ต้องขอโทษเขาด้วย แต่ก็ยังหวังว่าเขาจะสามารถเป็นองค์จักรพรรดิที่ดีได้ ใช้ความพยายามอย่างมากทำให้ประชาชนมีคืนวันที่ดี แล้วทำให้คลังหลวงอุดมสมบูรณ์ขึ้นมา

ถุด

เขาไม่เชื่อหรอกว่าสมบัติไท่ซ่างหวงจะใช้ออกไปจนหมดในภัยพิบัติครั้งใหญ่ก่อนหน้านั้น

จะต้องเอาไปให้เซียวหลันยวนแน่ๆ

ทำเอาเขาตอนนี้แค่จะให้รางวัลกับพระชายาที่รักก็ยังไม่มีของดีดีที่จะหยิบออกมา

ของที่เซียวหลันยวนไปนำมาเมื่อปีที่แล้ว มันคืออะไรกันแน่นะ? ไท่ซ่างหวงทิ้งสิ่งยืนยันเอาไว้ให้เขาสามชิ้น แล้วให้เขาไปได้อะไรมากัน?

องค์จักรพรรดิอยากหาโอกาสส่งคนเข้าไปค้นในจวนอ๋องเจวี้ยนมาก

แต่นี่ก็นานมากแล้ว เขาก็ยังหาโอกาสที่ดีข้ออ้างที่ดีไม่ได้เลย

ตอนนี้เซียวหลันยวนน่าจะติดโรคนั้นแล้ว เขายิ่งไปจวนอ๋องเจวี้ยนไม่ได้อีก

องค์จักรพรรดิเรียกองครักษ์ลับ สีหน้าเคร่งขรึม "ไปตรวจสอบให้ชัดเจน อ๋องเจวี้ยนล้มป่วยเพราะทนความหนาวในคุกไม่ไหว หรือว่าติดโรคสกปรกเหล่านั้นมาแล้ว ต้องตรวจสอบให้ชัดเจน แล้วก็ ส่งคนอื่นไปตรวจสอบด้วย คนที่เข้าใกล้จวนอ๋องเจวี้ยนก็อย่าให้เข้ามาพบข้าอีก"

องครักษ์ลับคารวะรับคำ "ขอรับ"

"องค์จักรพรรดิ ไทเฮาพรุ่งนี้น่าจะกลับมาที่วังจักรพรรดิแล้ว" มีคนเข้ามารายงาน

ดวงตาขององค์จักรพรรดิหรี่ลงมาเล็กน้อย

"นางกล้ากลับมาจริงๆ ด้วย"

ครั้งนี้เซียวหลันยวนใช้ข้ออ้างติดตามไทเฮาไปวัดคุ้มครองแคว้น แล้วไปที่ต้าชื่อโดยพลการ เขาจะคอยดู ว่าไทเฮาจงใจช่วยเขา หรือว่าขวางเขาไว้ไม่ได้กันแน่

ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าไทเฮาจะรังเกียจเซียวหลันยวน แต่ตอนนี้เขาสงสัยเสียแล้ว