บทที่ 1538

ฟู่จาวหนิงพอคุยเรื่องงาน ก็โยนเฉินฮ่าวปิงไปไว้ที่หลังสมองแล้ว

นางกับผู้อาุโสจี้ค้นคว้าอยู่พักหนึ่งว่าจะช่วยวัตถุดิบยาเหล่านี้อย่างไร ผู้อาวุโสจี้เองก็พานางมารู้จักกับวัตถุดิบยาล้ำค่าบางส่วน ศิษย์อาจารย์ทำธุระอยู่ในสวนสมุนไพรอยู่นาน จึงได้ไปที่คลังยาชั้นหนึ่ง

ที่นั่นยังมีวัตถุดิบยาอีกมากมาย คลังยาชั้นหนึ่ง ก็คือพวกที่ล้ำค่าที่สุดเหล่านั้น ต่อให้ไม่มีคลังเก็ฐ ก็ยังต้องบันทึกไว้ในสมุด มีคำอธิบายมีภาพประกอบ

ผู้อาวุโสจี้พานางรู้จักทีละอย่างทีละชนิด เติมเต็มจุดอ่อนทางด้านวัตถุดิบยาให้กับฟู่จาวหนิงไปไม่น้อย

อันชิงเองก็คอยฟังอยู่ข้างๆ ไม่รู้สึกรำคาญเลยแม้แต่น้อย เพราะนางเองก็ได้เรียนตามไปด้วย ถ้าเผื่อหลังจากนี้เจอกับวัตถุดิบยาเหลา่นี้ นางก็สามารถนำมามอบให้ฟู่จาวหนิงได้

ฟู่จาวหนิงก็คิดไม่ถึงว่านางจะมีความคิดเช่นนี้

หงจั๋วรอพวกนางคุยกันไปพักหนึ่ง พอเห็นท้องฟ้าด้านนอก จึงขัดพวกเขาขึ้นมาว่า

"พระชายา ถึงเวลาอาหารเที่ยงแล้วเจ้าค่ะ"

จะให้พระชายาหิวไม่ได้

"ไป ไปกินข้าวที่โถงหน้ากัน วันนี้กินกันในพันธมิตรโอสถนี่ล่ะ แล้วข้าจะทดสอบอาหารยาจีนกับน้ำชาโอสถเจ้าเสียหน่อย แล้วเจ้าก็จะได้ชิมพอดี แล้วลองเสนอความเห็นมาหน่อย" ผู้อาวุโสจี้เอ่ยขึ้นอย่างเบิกบาน

หงจั๋วกับอันชิงสบตากันด้วยสัญชาตญาณ

ผู้อาวุโสจี้ยังไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้าสินะ

ฟู่จาวหนิงหัวเราะเบาๆ ขึ้นมา "ไม่รู้ว่าแม่นางเฉินจะอยู่กินข้าวเที่ยงที่นี่ด้วยกันหรือเปล่า?"

หงจั๋วกับไป๋หู่โล่งใจขึ้นมา

พระชายาเองก็ยังฟ้องขึ้นมาสินะ!

ต้องแบบนี้ถึงจะถูกสิ!

ต่งฮ่วนจือเป็นผู้จัดการใหญ่พันธมิตรโอสถ พวกเขาเองก็พูดอะไรไม่ได้ แต่ว่า ผู้อาวุโสจี้เป็นอาจารย์ของเขารวมถึงเป็นผู้อาวุโสของพันธมิตรโอสถด้วย

ไม่มีเหตุผลที่พระชายาของพวกเขาต้องมาถูกรังแกที่นี่ คนของพันธมิตรโอสถยังปกป้องเฉินฮ่าวปิงที่เป็นคนนอกแบบนั้น!