บทที่ 1539

"ตามหลักการแล้ว ศิษย์พี่เป็นผู้จัดการใหญ่ของที่นี่ เขาจะให้เฉินฮ่าวปิงมาเป็นคุณหนูใหญ่ของพันธมิตรโอสถมันก็เรื่องของเขา..." ฟู่จาวหนิงพูดเสียดสีออกมาคำหนึ่ง

แต่ว่ายังไม่ทันพูดจบ ผู้อาวุโสจี้ก็ก่นด่าขึ้นมาอย่างโมโห "คุณหนูใหญ่บ้าบออะไร! นางมันใครกัน!"

เขาโกรธจัดแล้ว

หลักๆ คือ ฮูหยินเฉินนั่นก็ไม่ได้ว่าตามต่งฮ่วนจือมาจริงๆ

ทำตัวก็ไม่ชัดเจน ความสัมพันธ์ไม่ต้องคิดก็เข้าใจ ก็แค่คอยหาประโยชน์จากต่งฮ่วนจือมาตลอดเท่านั้น หลอกเขาอยู่ชัดๆ!

เฉินฮ่าวปิงเจ้าเด็กคนนั้นก็ไม่ได้มาเป็นลูกสาวให้ต่งฮ่วนจือจริงๆ แต่ก็เอาแต่ให้เขาทำตัวเหมือนพ่อมาตลอด

ความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนนี้ ถ้าลือออกไปจะเสียชื่อเสียงขนาดไหน ทำให้ต่งฮ่วนจือดูเป็นคนโง่ไปอีก!

เขาทำไมถึงได้มีศิษย์ที่โง่ขนาดนี้กันนะ!

น่าเสียดายที่ด้านจัดการพันธมิตรโอสถของเขายังพอใช้ได้!

"ท่านอาจารย์ ไม่ต้องโกรธแล้ว ศิษย์พี่เองก็ไม่ใช่เด็กน้อยแล้ว เขารู้อยู่นั่นล่ะว่าตัวเองทำอะไรอยู่"

ฟู่จาวหนิงอยากจะฟ้องจริงๆ แต่พอเห็นผู้อาวุโสจี้โมโหขนาดนี้ นางก็กลัวว่าเขาจะโมโหจนเป็นอะไรไป

ต่งฮ่วนจือก็เป็นวัยกลางคนแล้ว ยังไม่รู้อีกหรือว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

"ข้าเห็นว่าเขายิ่งอยู่ไปก็ยิ่งทำตัวไม่รู้เรื่องแล้ว ตอนที่หนุ่มแน่นข้ายังเห็นว่าเขาฉลาดอยู่แท้ๆ" ผู้อาวุโสจี้สีหน้ายังคงไม่ดีนัก

อันชิงเห็นสภาพเขาแบบนี้ก็พูดอะไรมากไม่ได้ ถึงแม้น่าจะโกรธมากจริงๆ เพราะเฉินฮ่าวปิงมารังแกพี่หญิงจาวหนิงของนาง

จากที่นางเห็น ฟู่จาวหนิงคือคนที่ดีที่สุดในใต้หล้าแล้ว ไม่ควรถูกรังแก

"ข้าจะพูดกับเขาเอง หลังจากนี้เรื่องของแม่ลูกตระกูลเฉิน เขาจะช่วยเหลือส่วนตัวอย่างไรข้าจะไม่สนแล้ว แต่ห้ามพามาที่พันธมิตรโอสถอีก และห้ามให้แม่ลูกยืมชื่อเสียงของพันธมิตรออกไปอวดอ้างด้านนอกด้วย ถ้าเขายังไม่ฟังข้า ก็ไม่ต้องเป็นมันแล้วผู้จัดการใหญ่"

ผู้อาวุโสจี้ครั้งนี้โมโหแล้วจริงๆ

หลังจากกินข้าวเที่ยงกับฟู่จาวหนิงเขาก็กลับพันธมิตรโอสถไปแล้ว พอกลับไปก็ตรวจสอบเรื่องราว แล้วก็ตามคาด งานเลี้ยงน้ำชาครั้งนี้ต่งฮ่วนจือเป็นคนช่วยจัดการให้