บทที่ 1616

อ๋องฉยงอยากพบฟู่จาวหนิงมาตลอด

สำหรับหญิงสาวที่อยู่ในใจเซียวหลันยวน เขารู้สึกสนใจมาก แล้วยังตัวตนฐานหมอเทวดาของฟู่จาวหนิงด้วย เขายิ่งรู้สึกปรารถนา

แต่ว่าอ๋องเจวี้ยนอาจจะติดโรคร้าย เขาเองก็ไม่กล้าไปจวนอ๋องเจวี้ยน

แล้วก็ การร่วมมือกับองค์จักรพรรดิที่เขาคุยไว้ ตอนนี้จำเป็นต้องให้องค์จักรพรรดิเชื่อมั่น ถ้าหากเขาไปที่จวนอ๋องเจวี้ยนส่งเดช องค์จักรพรรดิไม่รู้ว่าจะคาดเดาอะไรไปอีก

ตอนนี้มาเจอกับฟู่จาวหนิงที่นี่พอดี

เขาขอดูก่อนว่าฟู่จาวหนิงคนนี้งดงามแค่ไหน ถึงสามารถทำให้เซียวหลันยวนหลงจนถึงกับปล่อยวางความแค้นเคืองในอดีตไป

"ฟู่จาวหนิง หันมาทางนี้!"

ฟู่จาวหนิงได้ยินคำสั่งอ๋องฉยง รู้สึกขำขึ้นมาทันที ทำไมถึงรู้สึกว่าคำสั่งของอ๋องฉยงตอนนี้ดูสุดโต่งเหลือเกิน?

อีกด้าน องค์หญิงหนานฉือกับอันชิงก็ขึ้นรถม้าแล้ว แต่ยังกงวลสถานการณ์ทางนั้น พอเห็นอ๋องฉยงเรียกฟู่จาวหนิง อันชิงก็กังวลขึ้นมา

"พี่สะใภ้ อ๋องฉยงจะสร้างความลำบากให้พี่หญิงจาวหนิงหรือเปล่า?"

"เข้าไม่ได้เข้าไปในวังราชนิเวศน์ ยังไม่รู้ว่าเพิ่งเกิดอะไรขึ้นมา น่าจะไม่หรอก" องค์หญิงหนานฉือตอบ

ถ้าหากอ๋องฉยงรู้ว่าฟู่จาวหนิงตบลูกสาวตนเอง ก็น่าจะโมโหกระมัง?

แต่พวกนางยังไม่รู้ว่าตัวตนของเฉินฮ่าวปิงในใจอ๋องฉยงเป็นอย่างไร แค่ลูกสาวของบ้านน้อยคนหนึ่ง ไม่แน่ว่าจะได้รับความโปรดปรานขนาดนั้น

"ข้าเรียกจเ้าอยู่นะ หูหนวกหรือ? ข้าคืออ๋องฉยง!"

อ๋องฉยงเห็นฟู่จาวหนิงไม่หันมาเคารพเขา ในใจก็เริ่มเดือดขึ้นมา พระชายาอ๋องเจวี้ยนคนนี้ทำไมไม่มีมารยาทเลย?

ฟู่จาวหนิงหันเข้ามา

นางกะพริบตาให้พวกองค์หญิงหนานฉือก่อน เป็นสัญญาณให้พวกเขาไปก่อนเลย

"พวกเราไปเถอะ องค์หญิงหนานฉือบอกคนขับรถทันที"

"พี่สะใภ้?" อันชิงกลับยังรู้สึกเป็นห่วงอยู่ ยังไม่อยากออกไป

"พวกเราออกไปก่อนจะดีกับนางนะ ถ้าเผื่อเกิดเรื่องอะไรขึ้น พวกเราอยู่ที่นี่มีแต่จะขัดแข้งขัดขานางเปล่าๆ "องค์หญิงหนานฉือเข้าใจฟู่จาวหนิงอยู่""