บทที่ 2010

พรวด เรื่องนี่ฟู่จาวหนิงรู้สึกเกินคาดมาก

ซางจื่อตอนนี้ก็รับศิษย์แล้ว อายุยังไม่เท่าไรเลยนี่ ยิ่งไปกว่านั้นพอมองสามคนนี้แล้ว ถ้าอยู่ภายนอกถือว่าเป็นยอดฝีมือได้เลย

"ถ้าเป็นแบบนี้ วิชายุทธ์ของซางจื่อก็ยอดมากเลยสิ?" ฟู่จาวหนิงรู้สึกอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา

"อืม ดีมากเลยล่ะ"

ชิงอีหันกลับมาเอ่ยคำหนึ่ง "แน่นอนว่ายังสู้ท่านอ๋องไม่ได้"

ฟู่จาวหนิงเลิกคิ้ว

นางไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่มองไปรอบๆ

"ดูอะไรหรือ?" เซียวหลันยวนถาม

"ก่อนหน้านี้ถังอู๋เสวียนไม่ใช่เข้ามาแล้วหรอ? เขาไปไหนแล้วล่ะ?" ฟู่จาวหนิงเดิมทีคิดจะพูดว่า ถังอู๋เจวี้ยนเข้ามาแล้วพอได้ยินว่าเจ้าอารามปิดด่านจึงกลับไปแล้วหรือเปล่า

ความคิดต่อถังอู๋เจวี้ยนของนางตอนนี้ซับซ้อนมาก

แล้วยังอยากจะไปพิสูจน์ที่มาของเขาด้วย ว่าใช่เพื่อนออนไลน์ของนางหรือเปล่า ลุงที่เขาบอก จะมีตัวตนอยู่จริงไหม ยิ่งไปกว่นั้นตายไปในทะเลเพลงที่เมืองชายแดนจริงหรือเปล่า

ถ้าหากอาจารย์ที่นางกับผู้อาวุโสจี้อุปโลกขึ้นมา "ชน" กับลุงของถังอู๋เจวี้ยนเข้าจริงๆ เช่นนั้นนางก็พูดลำบากแล้วจริงๆ

แล้วอีกฝ่ายก็ดันถนัดวิชาแพทย์ขึ้นมาด้วยพอดีอีก

แล้วญาติของเขาชิงถงนี่ ยังต้องยอมรับอยู่อีกไหม?

"จะหาตัวเขาไปทำไมกัน?"

เซียวหลันยวนแม้เมื่อครู่จะถูกนางปลอบไปแล้ว แต่ตอนนี้พอเห็นฟู่จาวหนิงหาร่องรอยของถังอู๋เจวี้ยน ก็ยังรู้สึกขุ่นเคืองขึ้นมาหน่อยๆ

เมื่อครู่เขาเองก็ไม่ได้สนใจให้คนไปดูว่าถังอู๋เจวี้ยนไปที่ไหนด้วย

"แค่สงสัยความสัมพันธ์ของเขากับเจ้าอารามน่ะ"

"ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยเห็นเขาในยอดเขาโยวชิงมาก่อนเลย"

"แต่เห็นได้ชัดว่าเขารู้จักท่าน"

"ใครไม่รู้จักข้าบ้าง?"

จ้าๆๆ ชื่อเสียงท่านมันระบือไกล พอไหมเจ้าคะ