บทที่ 2078

ฮูหยินเฉิงได้ยินคำนี้แล้วอดงงงันไม่ได้

"เขาไม่ได้มีตัวตนแค่แบบเดียว แล้วยังมีตัวตนฐานะอะไรอีกหรือ? เจ้าคงจะไม่บอกว่า อันที่จริงเขาไม่ได้มีสายเลือดของไท่ซ่างหวงหรอกใช่ไหม?"

ก่อนหน้านี้นางเคยได้ยินนักเล่านิทานบางส่วนเล่านิทานพื้นบ้านอะไรมาบ้าง พวกการอุ้มเด็กผิดคนอะไรทำนองนี้ มีคนเล่าว่า ในราชวงศ์เองก็เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอยู่เหมือนกัน มีพระสนมบางส่วนเนื่องจากคลอดลูกสาวมา และรู้สึกว่าจำเป็นต้องมีองค์ชายพื่อมาทำให้ตำแหน่งตนเองมั่นคง ดังนั้นจึงเลือกเสี่ยงอันตราย หาทารกชายคนนึงเข้ามาสับเปลี่ยนกับองค์หญิงน้อยของตนเอง

ฮูหยินเฉิงจึงคิดได้แค่เรื่องนี้ ดังนั้นจึงพูดออกมาตรงๆ

"ฮูหยิน นี่จะเป็นไปได้อย่างไรกัน?" ลวี่กั่วยังรู้สึกว่าสิ่งที่นางเดามันออกจะเกินไปหน่อยแล้ว

ถ้าอ๋องเจวี้ยนไม่มีสายเลือดราชวงศ์จริง ไท่ซ่างหวงตอนนั้นจะทิ้งสิ่งของมากมายไว้ให้เขาหรรือ? แล้วยังให้อำนาจเขาอีกตั้งมากมาย

"ฮูหยินเดาผิดแล้ว ลวี่กั่วพูดถูกต้อง อ๋องเจวี้ยนจะไม่ใช่สายเลือดของไท่ซ่างหวงได้อย่างไรกัน? ความหมายของข้าคือ พระสนมคนโปรดลึกลับในตอนนั้น ที่มาดูไม่ธรรมดาเลย"

ฮูหยินเฉิงงงงันไปทันที

เห็นสภาพนางแบบนี้ เจี๋ยหลี่ก็พูดมาอีกว่า "ฮูหยินคงไม่คิดว่าอ๋องเจวี้ยนจะเป็นเด็กที่ไทเฮาคลอดมาหรอกกระมัง?"

"ข้าเคยได้ยินมา ว่าไทเฮาไม่ใช่แม่แท้ๆ ของอ๋องเจวี้ยน แต่ก็ไม่รุ้ว่าแม่แท้ๆ ของเขาเป็นใครกันแน่ ไม่ได้ถาม"

อันที่จริงตอนนั้นฮูหยินเฉิงเคยถามสามีแล้ว เจ้าอุทยานเฉินกลับตำหนินางมาเสียยกใหญ่

ตอนนั้นเจ้าอุทยานเฉินตำหนินางว่าไม่รู้เรื่อง ความลับของราชวงศ์ ไม่ใช่สิ่งที่หญิงสาวทั่วไปอย่างนางจะมาวิพากษ์วิจารณ์ เพราะตอนนั้นคนที่นางรู้จักส่วนใหญ่จะเป็นหญิงสาวในเมืองเล็ก ถ้าพูดออกมาอย่างไม่ระวัง คนพวกนั้นก็ปากโป้งกันด้วย ใครจะรู้ว่าเมื่อไรจะหลุดปากพูดออกไป