บทที่ 2199

บนตัวฟู่จิ้นเชินเองก็มีกลิ่นสุราหน่อยๆ

เมื่อครู่เขากับเจ้าอารามชนกันหกถ้วยรวด

ตอนนี้ได้ยินเสียง เจ้าอารามก็ออกมา ฟู่จิ้นเชินเองก็ตามมาด้วย

"คุณชายฟู่" เสี่ยวเยว่เห็นพวกเขาออกมาก็ชะงักไป เข้ามาอธิบายสถานการณ์ หลักๆ คือพูดให้ฟู่จิ้นเชินได้ยิน

แน่นอน ถือว่าบอกเจ้าอารามไปด้วยเลย ว่านี่เป็นคำสั่งของท่านอ๋อง เจ้าอารามจะเผชิญหน้ากับอ๋องเจวี้ยนเพื่อองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นหรือไม่ ก็ให้เขาเป็นคนเลือกเอง

เสี่ยวเยว่ยืนหยัดอยู่ฝ่ายท่านอ๋องกับคุณหนู

"จาวหนิงของข้าให้เกียรติองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นถึงที่สุดแล้ว เจ้าอารามคิดเช่นนั้นไหม?" ฟู่จิ้นเชินมองไปทางเจ้าอารามโยวชิง

เสียงตบประตูกับเสียงร้องไห้ขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นยังคงดังลอดเข้ามา

เจ้าอารามโยวชิงเดิมทีจะหยิบยืมความเมามาย แล้วให้องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นพักที่จวนอ๋องนี่ในคืนนี้ก่อน รอให้หยวนอี้กับฟู่จิ้นเชินกลับไป แล้วพรุ่งนี้เขาค่อยคุยกับเซียวหลันยวนตามลำพังอีกที

แต่เขาคิดไม่ถึงเลย ว่าเวลาแค่นิดเดียว องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นจะทำให้ตัวเองเดือดร้อนเสียแล้ว ยั่วโมโหเซียวหลันยวนเข้าให้

"เจ้าอาราม ซืออวี๋ชิงจวิน!"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นจู่ๆ ก็ร้องเรียกชื่อจริงของเจ้าอารามโยวชิงออกมา

ฟู่จิ้นเชินตาเปล่งประกาย

ซืออวี๋ชิงจวิน?

ชื่อนี้ เหมือนเขาเคยได้ยินมาจากไหนนะ?

เจ้าอารามโยวชิงที่เดิมทียังไม่มีอารมณ์ใดพอได้ยินองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเรียกชื่อตนเองออกมา ดวงตาก็หม่นลงทันที

"ให้นางอาละวาดไปแบบนี้คงไม่ดี ข้าพาฝูอวิ้นออกไปก่อนแล้วกัน"

ฟู่จิ้นเชินไม่รั้งเลยแม้แต่น้อย "เจ้าอารามเดินทางปลอดภัย"

เจ้าอารามโยวชิง "..."

ไม่รู้เพราะอะไร มันอึดอัดใจขึ้นมาหน่อยๆ

เดิมทีถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ความสัมพันธ์ของเขากับเซียวหลันยวนใกล้ชิดกัน พอมาถึงจวนอ๋องเจวี้ยนนี้ เขาเสมือนเป็นเจ้าบ้านไปครึ่งหนึ่งเลยทีเดียว

แต่ว่าตอนนี้ฟู่จิ้นเชินกลับคล้ายเจ้าบ้านกว่าเขาเสียอีก มองเขาเป็นแขกไปแล้วอย่างสมบูรณ์