บทที่ 2318

เซียวหลันยวนมีกำลังภายในอยู่บ้าง

"นี่ไม่ถือว่าบาดเจ็บหรอก" เขาปลอบฟู่จาวหนิง "เจ้าลัทธิฝั่งซ้ายคนนี้วรยุทธ์สูงมาก ถ้าไม่ใช่เขาบาดเจ็บอยู่ พวกเราอาจจะต้องสู้กันทั้งวันทั้งคืนจึงจะรู้ผลแพ้ชนะ ดังนั้นเพื่อใช้เวลาให้น้ยอที่สุดจัดการเขา พอข้าลงมือก็เลยใช้กำลังที่มีทั้งหมดออกไป เลยมีผลสะท้อนกลับมาก็เท่านั้น"

น่าจะเพราะออกแรงมากเกินไป เส้นชีพจรเลยมีความรู้สึกแบบนั้น

ตอนนั้นเขามีแผนอยู่ ต่อให้ตนเองบาดเจ็บเล็กน้อย ก็จะไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายได้พักหายใจ

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าแผนนี้ถูกต้อง

ต่อมาพอค้นตัวเจ้าลัทธิฝั่งซ้าย ก็พบว่าบนตัวเขามีอาวุธลับมากมาย ล้วนมีพิษทั้งสิ้น ขอแค่ให้โอกาสเขาสักนิด ก็ยังไม่แน่ใจว่าจะบาดเจ็บหนักกว่านี้ไหม

"สมรรถภาพร่างกายเขาแข็งแกร่งมาก"

ฟู่จาวหนิงก็ไม่ได้โทษอะไรเขา แต่นางลงข้างๆ เขา หยิบเข็มเงินออกมาฝังเข็มให้เขารอบหนึ่ง พลางบอกเรื่องที่พบจากการจับชีพจรเมื่อครู่

"ทั้งที่ติดพิษทำลายประสาทของข้าแล้ว แต่ความเสียหายบนตัวเขากลับไม่ได้มากแบบที่ข้าคิดไว้"

"แล้วยังไง?"

"หรือก็คือ เดิมทีพอติดพิษทำลายประสาท ตนเองแค่จะยืนก็ยังยากลำบาก สองขาจะไร้เรี่ยวแรง แต่เมื่อครู่ท่านเห็นไหม หลังจากหิ้วเขาขึ้นมา สองขาของเขาแม้จะดูอ่อนแรง แต่อันที่จริงก็ยังพอฝืนๆ ยืนได้อยู่"

ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่าเจ้าลัทธิฝั่งซ้ายคนนี้เก่งกาจมาก

"แล้วก็ เวลาที่เขาชักกระตุกสั้นมาก"

"กำลังภายในของเขาลึกล้ำ" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น

"ข้าสงสัยว่าเขาน่าจะเอาตัวเองเป็นคนลองยามาโดยตลอด กินยาลงไปมากมายจนปรับเปลี่ยนสมรรถนะร่างกายให้แข็งแกร่งขึ้น"

ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็มีลางสังหรณ์ไม่ค่อยดีขึ้นมา

"ยานี้ต้องใช้อย่างระมัดระวัง ไม่อย่างนั้นจะมีผลข้างเคียงหรือผลร้ายตามมา ที่ข้านึกออกก็คือ ถ้าลัทธิเทพทำลายล้างมียาแบบนี้จริง พวกเขาจะใช้แค่กับพวกเขาเองหรือ? ถ้าหากยาเหล่านี้ใช้ไปบนตัวพวกสาวกโดยไม่ระมัดระวัง จนฝึกฝนนักสู้ที่มีกำลังมหาศาล ร่างกายทนทานต่อการโจมตีความเจ็บปวดออกมาได้ล่ะ"

เซียวหลันยวนมองนางอย่างรู้สึกเกินคาด ไม่รู้เพราะอะไรถึงคิดไปถึงด้านนี้ได้จากร่างกายของเจ้าลัทธิฝั่งซ้าย

แต่นางเองก็พูดออกมาแล้ว เช่นนั้นโอกาสเป็นไปได้ก็มีอยู่

"ข้าจะให้คนไปไต่สวนดีดี"

ถ้าหากลัทธิเทพทำลายล้างชุบเลี้ยงนักสู้แบบนี้ออกมาได้จริง เช่นนั้นพลังสังหารของพวกเขาก็จะแกร่งมากขึ้น

ลางสังหรณ์ของฟู่จาวหนิงเดิมทีก็แม่นยำมาตลอด