บทที่ 891

"ไม่ต้องแล้ว ข้าอีกเดี๋ยวข้าไปแช่น้ำหยอดน้ำมันยาก็พอแล้ว"

อวี๋อวี่เวยประหลาดใจ "หญิงสาวที่ไหนเขาบอกผู้ชายบ้างว่าจะไปอาบน้ำ?" หน้าไม่อายหรือเปล่า?

อวี๋อวี่เวยรู้สึกว่าฟู่จาวหนิงพูดเรื่องอาบน้ำต่อหน้าเสิ่นเสวียน เป็นเรื่องหน้าไม่อายเอามากๆ!

เรื่องลับๆ แบบนี้ ทำไมถึงพูดออกมาลอยๆ ได้กัน? ไม่อยู่กับร่องกับรอยเอาเสียเลย ยิ่งไปกว่านั้น ท่านลุงเองก็อ่อนโยนกับนางเกินไปไหม? ยังจะเรียกสาวใช้เข้ามาบีบนวดให้นางอีก?

นางเป็นใครกันแน่!

"ข้าให้เจ้าไปอาบน้ำต่อหน้าผู้ชายหรือ?" ฟู่จาวหนิงมองไปทางอวี๋อวี่เวย เลิกคิ้วขึ้น

นางมองออกแล้ว หญิงสาวคนนี้ไม่ชอบขี้หน้านางตั้งแต่แรก

จะมากน้อยก็มีความเจาะจงมาทางตัวนางเหมือนกัน

ยิ่งไปกว่นั้น สายตาที่นางมองเสิ่นเสวียนก็ดูจะมีความหมายลึกซึ้งอยู่นะ

"เจ้า เจ้า เจ้าทำไมถึงหน้าไม่อายเช่นนี้" อวี๋อวี่เวยหน้าแดงก่ำ

"อวี๋อวี่เวย!" ท่านผู้เฒ่าเรียกชื่อนางเสียงขรึม

"ระวังท่าทีการพูดของเจ้าด้วย!" เสิ่นเสวียนเองก็ดุนางขึ้นมาด้วย

อวี๋อวี่เวยตะลึงงันไป

พวกเขา พวกเขาทำไมถึงยืนอยู่ข้างฟู่จาวหนิงกัน?

เสินหว่านเห็นว่าเริ่มตึงเครียดเลยเข้าไกล่เกลี่ย

"ท่านพ่อ พี่รอง เสี่ยวเวยไม่ได้มีเจตนาร้ายหรอก ก็แค่รู้สึกว่าแม่นางคนนี้พูดจาตรงไปตรงมาเหลือเกิน"

ฟู่จาวหนิงมองไปทางเสิ่นเสวียน

เสิ่นเสวียนเอ่ยขึ้น "นี่คือเสินหว่าน น้องสาวของข้า ออกเรือนไปกับตระกูลอวี๋ และคนนี้คือลูกสาวของนางอวี๋อวี่เวย อาศัยอยู่ที่นี่ตั้งแต่ยังเด็ก"

ฟู่จาวหนิงเข้าใจขึ้นมา พยักหน้าแสดงท่าทีว่าตนเองรู้แล้ว

เช่นนี้เสินหว่านก็เป็นน้าของนางจริงๆ