บทที่ 1029 คนสองคนที่ถูกทารุณ

ทันทีที่ก้าวแรกของทั้งสองคนเหยียบลงไปในอากาศ ก็ได้ทำให้สิบสองคนทองเกิดปฏิกิริยาตอบสนองขึ้นแล้ว และตามที่ทั้งสองได้ขยับเข้าใกล้ สองในสิบสองคนทองก็ได้ก้าวเท้าใหญ่ ๆ มาทางพวกเขา

พลังอันแปลกประหลาดที่อยู่โดยรอบได้รวมตัวกันอีกครั้ง กลายเป็นเหมือนกับชุดนักรบที่งดงามและลึกลับครอบคลุมอยู่บนร่างกายของพวกมัน

“เห็นที่พวกมันทำหรือยัง?” จู่ ๆ กู่ยี่เทียนก็ได้เอ่ยขึ้น: “เรียนแบบพวกมัน เรียนรู้ที่จะใช้ประโยชน์จากพลังงานอันแปลกประหลาดของที่นี่ ในสภาพแวดล้อมที่อำนวยแห่งนี้ นายจะสามารถแสดงพลังที่แข็งแกร่งกว่าโลกภายนอกออกมาได้ร้อยเท่าพันเท่า”

กล่าวไป รัศมีบนร่างกายของกู่ยี่เทียนก็ได้เริ่มเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว รัศมีอันทรงพลังนั่นช่างน่าเกรงขามอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ราวกับได้กลายเป็นลมพายุที่มีตัวตนขึ้นมาจริง ๆ พัดจนแสงอรุโณทัยที่อยู่โดยรอบลอยกระจัดกระจาย

“พูดเช่นนี้......” หลี่ฝางดีใจขึ้นมา เขาเข้าใจความหมายของกู่ยี่เทียนในทันที

“อยู่ที่นี่ หลังจากที่พลังได้เพิ่มสูงขึ้นร้อยเท่าพันเท่าแล้ว ล้วนเป็นพลังของแดนเต๋า ความได้เปรียบทางสภาพร่างกายของสิบสองคนทองนั้นได้ลดลงไปอย่างมา!” ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นคนร่างยักษ์ที่สูง ร้อยเมตรสองตัว แต่ถึงยังไงพวกมันก็เป็นแดนเต๋าเหมือนกัน พลังที่เพิ่มขึ้นของทั้งสองฝ่ายนั้นไม่ได้แตกต่างกันนัก

เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ไม่ใช่ว่าพวกหลี่ฝางจะไม่มีแรงต่อต้านเลยอีกต่อไป

“ลงมือเถอะ แยกกันไปคนละทิศ อย่ายืดเยื้อ ทะลวงให้ได้อย่างเร็วที่สุด!”

“วางใจเถอะ!”

หลี่ฝางหัวเราะเสียงดัง แล้วยื่นมือออกไปคว้า วินาทีนั้นเอง พลังอันแปลกประหลาดที่อยู่โดยรอบก็ได้แย่งกันเข้ามารวมตัวกันในมือของหลี่ฝาง เพียงไม่นาน ก็ได้จับตัวเป็นดาบขนาดใหญ่ที่ยามวสี่สิบเมตร!

หลี่ฝางได้โบกขยับแขนทั้งสองข้างของเขา ดาบเล่มใหญ่ก็ได้ฟันเข้าไปหาคนยักษ์ตัวนั้น!

เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ในโลกภายนอก อยู่ที่นี่กลับสามารถทำได้ง่าย ๆ

และที่มือขวาของคนยักษ์สีทองเองในเวลานี้ ก็ได้จับตัวเป็นง้าวยักษ์ขนาดสองร้อยกว่าเมตรขึ้นมา และฟันลงมาที่หลี่ฝางอย่างเต็มแรง!

แต่ทว่า ผลลัพธ์กลับเกินความคาดหมายของหลี่ฝาง

ง้าวยักษ์ที่มีขนาดสองร้อยกว่าเมตรนั่น คาดไม่ถึงว่าจะถูกดาบเล่มใหญ่ของหลี่ฝางตัดขาดไปอย่างง่ายดาย ราวกับตัดขาดของเล่นเด็กที่ทำมาจากพลาสติกอย่างไรอย่างนั้น

และส่วนที่ถูกตัดขาดไปนั้น ก็ได้สลายตัวออกไปอีกครั้ง กลายเป็นแสงอรุโณทัยที่ล่องลอยอยู่ทั่วท้องฟ้า

อีกส่วนหนึ่งยังคงอยู่ในมือของคนยักษ์ สั่นเพียงเล็กน้อยก็ได้กลับคืนสู่สภาพเดิม

ทันใดนั้นหลี่ฝางก็ได้หัวเราะขึ้นมาอย่างเสียงดัง เขาฟันลงไปที่คนยักษ์อีกครั้ง และเป็นอีกครั้งที่เขาได้ตัดง้าวยาวนั่นขาดไปได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็ตัดง้าวนั่นออกเป็นหลาย ๆ ท่อน

เผชิญหน้ากับคนยักษ์สีทองที่ไม่มีอาวุธในมือ หลี่ฝางก็ได้ฟันลงไปอย่างไม่รีรอ

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว!

หลี่ฝางถูกกระแทกจนกระเด็นถอยหลังกลับอย่างคาดไม่ถึง!

ร่างกายที่แข็งทื่อของคนยักษ์สีทองนั่น อยู่เหนือจินตนาการของหลี่ฝาง!

อีกด้านหนึ่ง ทันทีที่กู่ยี่เทียนเห็นหลี่ฝางใช้ดาบฟันอาวุธของคนยักษ์จนขาด เขาก็พลันตื่นเต้นขึ้นมาและบุกเข้าไปมือเปล่า

เขาที่ไม่ชอบใช้อาวุธ จึงเลือกที่จะต่อสู้กับคนยักษ์โดยมือเปล่า คนยักษ์เองก็เผชิญหน้ากับเขาด้วยมือเปล่าเช่นกัน เขาถูกต่อยจนลอยกระเด็นออกไปในหมัดเดียว