บทที่ 1039 อุบัติเหตุรถชน

“พูดขอบคุณอะไรกับฉันล่ะ” หลี่ฝางยิ้มแล้วพูดว่า “รีบมากินข้าวกันเถอะ”

หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว หยางฉงก็คิดจะเข้าไปบริษัท หลี่ฝางในฐานะคนขับรถ แล้วก็เป็นวันแรกที่ต้องไปทำงาน หลังจากทำความคุ้นเคยกับรถแล้ว ก็รีบขับรถพาหยางฉงไปยังบริษัท

รถวิ่งไปตามถนนเรื่อยๆ ทันใดนั้นดวงตาทั้งคู่ของหลี่ฝางเกร็งขึ้นมาทันที รีบหักพวงมาลัยไปทิศทางอื่นอย่างไม่ทันได้คิด แล้วเลี้ยวเข้าไปยังถนนอีกเส้นหนึ่ง

รถเลี้ยวกะทันหัน ทำให้หยางฉงสะดุ้งตกใจ ยังไม่ทันพูดอะไร ทันใดนั้นก็มีเสียง “โครม!” ดังขึ้นมาสนั่นหวั่นไหวมาจากด้านข้าง ทำให้เธอตกใจช็อกไปชั่วขณะ

ก็เห็นว่าบนถนนที่พวกเขาขับไปเมื่อครู่นั้นเกิดอุบัติเหตุรถชนร้ายแรงขึ้น

รถบรรทุกข้างหลังคันหนึ่งดูเหมือนเสียหลัก พุ่งชนไปยังรถที่อยู่ข้างหน้า จากนั้นก็พุ่งชนอย่างบ้าคลั่ง ติดต่อกันไป10กว่าคัน รถบรรทุกคันนั้นจึงหยุดลงได้ในที่สุด

รถคันแรกที่ถูกรถบรรทุกคันชนนั้น ถูกอัดก๊อบปี้จนไม่เป็นรูปเป็นร่างแล้ว

ความรุนแรงของอุบัติเหตุรถชนครั้งนี้ ทำให้เกิดความวุ่นวายโกลาหลอย่างใหญ่หลวงขึ้นทันที เสียงร้องโหยหวนตะโกนดังสนั่นไปทั่วสารทิศ ควันไฟคละคลุ้งปกคลุมไปทั่ว มองไปแล้วรู้สึกเป็นที่แตกตื่นตกใจยิ่งนัก

ส่วนหยางฉงทางนี้รถทั้งหมดที่อยู่บนถนนต่างก็หยุดจอดนิ่งสนิท หยางฉงนั่งอยู่เบาะหลังรถ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ถามด้วยสีหน้าที่ซีดเสียวว่า “เมื่อกี้คุณมองเห็นรถชนกันจึงหักหลบให้พ้นไปเหรอ?”

“อึม ฉันมองจากกระจกหลังรถเห็นว่ามีรถบรรทุกคันหนึ่งชนท้ายรถอีกคันที่อยู่ข้างหน้า ถ้าช้าไปอีกนิดเดียว พวกเราคงไม่ได้รอดออกมาหรอก”

หลี่ฝางพยักหน้า ตอบตามความเป็นจริง

ตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน การตอบโต้ของตัวเองทำไมถึงได้ว่องไวขนาดนี้ มันเหมือนกับเป็นสัญชาตญาณที่ให้ทำเช่นนั้น

“โอสวรรค์! พวกเราเพิ่งจะรอดพ้นจากความตายมาชัดๆเลย!” หยางฉงอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ยังดีที่มีคุณนะ ดูท่าแล้วตอนนี้คงไปไหนไม่ได้แล้วล่ะ พวกเราลงไปดูสิว่าจะช่วยเหลือใครได้บ้างไหม”

หลี่ฝางพยักหน้า เปิดประตูรถแล้วเดินลงจากรถพร้อมกับหยางฉง

“ช่วยด้วย........”

“โอ๊ย! ฉันเจ็บมากเลย.......”

เสียงกรีดร้องดังโหยหวนระงมไปทั่ว รอบๆบริเวณนั้นก็วุ่นวายสับสนไปหมด มีคนที่มาช่วยเหลือคนอื่น และมีบางคนที่ช่วยเหลือตัวเอง

พวกที่บาดเจ็บไม่หนักมากก็ถูกช่วยเหลือให้ขึ้นมายืนรอรถพยาบาลอยู่ข้างถนน มีบางคนที่ถูกอัดก๊อบปี้อยู่ภายในรถ หรือไม่บางคนที่บาดเจ็บสาหัสเกินไป ก็ไม่กล้าที่จะเคลื่อนย้ายโดยพลการ

อุบัติเหตุรถชนคราวนี้ นับได้ว่ารุนแรงมากทีเดียว

ในเวลานี้เอง หยางฉงก็ดึงแขนเสื้อของหลี่ฝาง ชี้ไปอีกทางหนึ่งแล้วตะโกนพูดว่า “ทางนั้น คันนั้นมีคนหนึ่งถูกอัดก๊อบปี้ติดอยู่ในรถ”

หลี่ฝางมองไปยังทิศทางที่หยางฉงพูดถึง ก็เห็นมีผู้ชายอายุประมาณราว50ปีถูกอัดก๊อบปี้อยู่ภายในรถ รถที่ถูกอัดจนบุบบู้บี้ไปเบียดทับหน้าอกเขาไว้ ทำให้เขาหายใจลำบากมากยิ่งขึ้น หายใจไม่ออกจนสีหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียวแล้ว

เพียงแต่ผู้ชายคนนี้ยังคงรักษาความสงบเยือกเย็นไว้ได้เหมือนเดิม สีหน้าแสดงออกถึงความกังวลและเคร่งขรึมบ้าง เห็นได้ชัดว่าเป็นคนที่น่าเกรงขาม