บทที่ 1277 ประวัติศาสตร์ที่ถูกซ่อนเร้น

เมื่อนึกได้ว่าตนเองสามารถเปลี่ยนเป็นเทพอ้านได้ตลอดเวลา หลี่ฝางเองก็ทุกข์ใจอย่างมาก แถมตอนนี้เป้าหมายของเทพอ้านคือลูกของเขา ไม่ว่ายังไงหลี่ฝางก็ปล่อยเขาออกมาไม่ได้

เมื่อได้ยินประโยคของหลี่ฝาง ท่านผู้อาวุโสพิจารณาหลี่ฝาง ก่อนที่จะส่งสัญญาณมือให้กับหลี่ฝางและคนอื่นๆ “ไปเถอะ ฉันจะพาพวกแกไปดูอะไรบางอย่าง”

แม้จะไม่รู้ว่าท่านผู้อาวุโสคิดจะทำอะไรกันแน่ แต่หลี่ฝางและคนอื่นๆ ก็ยังคงเดินตามขึ้นรถไป

ไม่นานท่านผู้อาวุโสก็พาพวกเขามาที่องค์กรใหญ่ของต้าเซี่ยหลงเช่ว การปรากฏตัวของหลี่ฝางทำให้ผู้คนต่างพิพากษ์พิจารณ์ กู่ยี่เทียนและคนอื่นๆ เมื่อได้ยินข่าวคราวของเขาจึงรีบตามมาทันที

“หลี่ฝาง! ไอ้บ้าแกยังรู้อีกหรือว่าต้องกลับมา! แกรู้ไหมว่าเราลำบากแค่ไหนในการตามหาตัวแก? !”

กู่ยี่เทียนไปอยู่ตรงหน้าของเขาคว้าเขาเข้ามากอด พร้อมตบหลังของหลี่ฝางอย่างแรงหลายที กล่าวอย่างตื่นเต้น

“แกนี่มันดวงแข็งเป็นบ้า ระเบิดใหญ่ขนาดนั้นก็ยังทำอะไรแกไม่ได้” หงส์แดงเสือขาว และคนอื่นๆ แม้จะพูดจาถากถาง แต่ในสายตาแอบแฝงไปด้วยความยินดี

หลังผ่านความตายมา เป็นอีกครั้งที่หลี่ฝางได้เห็นคุณค่าความสำคัญของพวกพ้อง แม้แต่สายตาที่มองเสือขาวหงส์แดงและคนอื่นๆ ก็ราบรื่นขึ้นเยอะ

“ฉันดวงดีแกก็รู้นี่” หลี่ฝางตบบ่าของกู่ยี่เทียน พร้อมหยอกล้อ

“เพ้อเจ้อ ดวงดีแล้วทำไมถึงได้เจอเรื่องแบบนี้ล่ะ ใช่สิ เรื่องของเทพอ้านมันยังไงกัน? ทำไมเขาถึงได้อยู่ในร่างของแกได้?”

ระหว่างทางที่เดินทางมาที่องค์กรต้าเซี่ยหลงเช่ว หลี่ฝางได้เล่าเรื่องราวให้กับท่านผู้อาวุโสฟังอย่างละเอียดแล้ว

หลังจากนั้นท่านผู้อาวุโสติดต่อกู่ยี่เทียน ก็ได้อธิบายให้เขาฟังเช่นเดียวกัน และได้กำชับให้กู่ยี่เทียนไปที่ห้องลับเพื่อหยิบเอกสารบางอย่าง เพราะงั้นกู่ยี่เทียนถึงได้รู้เรื่องราวของหลี่ฝางบ้าง แต่ก็ไม่ได้ชัดเจนนัก

“เรื่องนี้ฉันเองก็ไม่ค่อยเข้าใจ ตอนแรกคิดว่าตัดความจำที่เทพอ้านกลับชาติมาเกิดก็ไม่เป็นอะไรแล้ว ใครจะไปคิดว่าสุดท้ายก็เสร็จเขาจนได้ ฉันคิดว่าคงเป็นเพราะตอนนี้ต่อสู้กับอาซาโทส ได้ปล่อยจุดที่สกัดเอาไว้ ถึงได้ทำให้เทพอ้านมีโอกาส”

เมื่อนึกถึงร่างของเขายังมีอีกดวงจิตแฝงอยู่ หลี่ฝางเป็นกังวลอย่างมาก

“วางใจเถอะ เราจะหาทางขับไล่เทพอ้านที่น่ารังเกียจในร่างของแกไปให้พ้นเอง”

กู่ยี่เทียนจับแขนของหลี่ฝาง กล่าวด้วยน้ำใจเต็มเปี่ยม

“ยี่เทียน เอกสารที่ฉันให้แกหาเอามาด้วยไหม?” เมื่อเห็นทั้งสองลำลึกความหลังพอสมควรแล้ว ท่านผู้อาวุโสถึงได้กล่าวถามกู่ยี่เทียน

“นี่เอกสารของผู้อาวุโส” กู่ยี่เทียนไม่ตอบรับ แต่เป็นมังกรฟ้าที่อยู่ด้านหลังของเขายื่นซองเอกสารที่ดูเก่ามากฉบับหนึ่งให้กับของ