บทที่ 1311 การสารภาพรักที่ล้มเหลว

ถ้าคราวนี้กู่ยี่เทียนสามารถอธิบายเรื่องนี้ให้เข้าใจได้ จะถือเป็นเรื่องดีสำหรับตัวเขา

แม้ว่าเขาจะไม่เหมือนเสี่ยวหลินตัง ที่เสียใจเพราะเรื่องของกู่ยี่เทียน แต่เขาก็ไม่อยากให้ในสายตาของคนที่ตัวเองชอบมีแต่คนอื่น

สุดท้าย อูหลิง ก็เลือกที่จะเงียบและเห็นแก่ตัวสักครั้งหนึ่ง

“พี่กู่ยี่เทียนจะพูดอะไรกับฉันหรือ” เสี่ยวหลินตัง มองหน้ากู่ยี่เทียนที่พยายามหลบเลี่ยงคนอื่นออกมาแล้วถามอย่างประหม่า

อันที่จริงเรื่องของเผ่ากู่คราวนี้ เสี่ยวหลินตังเป็นคนขออนุญาตพ่อของตนมาที่นี่เอง เพื่อจะได้มาพบหน้าพี่กู่ยี่เทียนที่ตนเฝ้าคิดถึง และวางแผนว่าจะใช้โอกาสนี้ในการสารภาพความในใจต่อกู่ยี่เทียนด้วย

เมื่อเห็นกู่ยี่เทียนทำท่าอ้ำอึ้งเช่นนี้ เสี่ยวหลินตังก็เริ่มจินตนาการขึ้นมาเองว่า เขาต้องการที่จะสารภาพรักกับตนเช่นกันถึงได้ปลีกตัวออกมาคนเดียวเพื่อจะคุยกันตามลำพัง

เมื่อนึกถึงโอกาสที่น่าจะเป็นไปได้ ใบหน้าของเสี่ยวหลินตัง ก็แดงระเรื่อ ดวงตาของเธอวิบไหวไม่กล้าสบตากับกู่ยี่เทียน

กู่ยี่เทียนลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปากว่า

“เอ่อ เสี่ยวหลินตัง คือเธอ......”

“พี่กู่ยี่เทียนมองออกด้วยหรือ ฉันก็นึกว่าฉันเก็บอาการได้ดีแล้วเชียว” ไม่ทันรอให้เขากล่าวจบ เสี่ยวหลินตังก็เอ่ยแทรกขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

“ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันเห็นพี่กู่ยี่เทียน ฉันก็ชอบพี่ทันที ฉันรู้ดีว่าเราทั้งสองคนอายุแตกต่างกันอยู่บ้าง แต่ฉันไม่ถือ ฉันคิดว่าเราสองคนเพียงชอบพอกันก็เพียงพอแล้ว”

เดิมทีกู่ยี่เทียนคิดจะค่อยๆ เริ่มต้นอธิบายเรื่องนี้ ใครเลยจะคิดว่าเสี่ยวหลินตัง จะไม่ทันรอให้ตนพูดจบแล้วสารภาพออกมาดื้อๆ

นี่เองทำให้กู่ยี่เทียนที่เตรียมคำพูดมามากมายลืมคำพูดไปหมดสิ้น เขาอ้าปากค้างอยู่นาน แต่กลับพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ

“ฉัน ฉันรู้ดีว่าสตรีควรสงวนท่าทีบ้าง แต่ฉันชอบพี่กู่ยี่เทียนมาก ได้โปรดคบหากับฉันเถอะ”

เสี่ยวหลินตังหูแดงก่ำ แม้ว่าเธอจะอายจนแทบจะเอาหัวหมุดดินราวนกกระจอกเทศ แต่เธอก็ไม่คิดจะล้มเลิกความตั้งใจ

ในเมื่อสารภาพแล้ว ก็ต้องกล่าวความในใจออกไปให้หมด

กู่ยี่เทียนยังไม่ตกผลึกเรื่องที่เสี่ยวหลินตัง สารภาพรักกับตน การขอคบกันครั้งนี้ทำให้เขานิ่งงัน

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าดรุณีน้อยอย่างเสี่ยวหลินตังจะพูดจาตรงไปตรงมาอย่างนี้ เหตุน่าจะมาจากช่วงวัยที่ต่างกันกระมัง

“คือว่า...... เสี่ยวหลินตัง พี่รู้สึกว่าเรื่องความชอบ เธอควรจะคิดทบทวนดูให้มากๆ เธอพบพี่ตอนยังเด็ก โดยแท้จริงแล้วเธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไรคือความรัก พี่คิดว่าเธอคงเอาความใส่ใจของพี่มองเป็นความรักไป เธอคิดไปเองว่าเธอรักพี่ แต่อันที่จริงแล้วอาจจะไม่ใช่อย่างนั้น”

หลังจากชะงักงัน กู่ยี่เทียนต้องใช้พลังมากมายในการรวบรวมคำพูด เขารู้สึกว่าสิ่งที่ตนพูดนั้นชัดเจนเพียงพอ แต่เสี่ยวหลินตัง ก็ยังไม่เข้าใจในความหมายของเขา

“ฉันครุ่นคิดอย่างดีแล้ว พี่กู่ยี่เทียน ฉันชอบพี่จริงๆ ไม่ได้เป็นเพราะการดูแลอย่างพี่ชาย ครั้งนี้ที่ฉันขอเป็นตัวแทนของพ่อมาทำหน้าที่สืบข่าว ก็เพียงเพื่อที่จะได้พบพี่”

เสี่ยวหลินตังส่ายหน้าเบาๆ แล้วกล่าวอย่างหนักแน่น นอกจากเธอจะไม่เข้าใจนัยปฏิเสธในคำพูดของกู่ยี่เทียนแล้ว เธอยังเข้าใจผิดไปอีกว่ากู่ยี่เทียนเป็นห่วงที่เธอสารภาพรักออกมาด้วยความใจร้อน