บทที่ 1328 ขับไล่แขก

ในขณะที่พวกเขาคุยไปด้วยพร้อมกับเดินไปข้างหน้านั้น ชายวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่าที่ดูแข็งแรง เดินเข้ามาที่เหล่าหลี่ฝางพร้อมกับกลุ่มชนเผ่ากู

ทีแรกชายวัยกลางคนทำตาขวางใส่เหล่าหลี่ฝาง ก่อนที่สายตาของเขาจะตกไปอยู่ที่ไป๋หลิน

“ไป๋หลิน ทำไมเธอถึงได้ไปอยู่กับกลุ่มคนนอก?”

ฟังจากน้ำเสียงของเขา ชายวัยกลางคนเห็นได้ชัดว่ารู้จักกับไป๋หลิน ยิ่งไปกว่านั้นจากที่คิ้วของเขาขมวดแน่นเข้าหากันเป็นปมแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ชอบใจที่ไป๋หลินสนิทสนมกับเหล่าหลี่ฝาง

หลังจากที่ไป๋หลินได้ยินชายวัยกลางคน เธอนิ่งไฟพักหนึ่ง ก่อนที่จะโค้งคำนับให้กับขาเล็กน้อย กล่าวอย่างเรียบเฉย

“หัวหน้า ฉันได้รับคำสั่งจากเซียนผู้ยิ่งใหญ่ ให้ส่งพวกหลี่ฝางลงเขา”

เมื่อได้ยินไป๋หลินบอกว่าเป็นความประสงค์ของเซียนผู้ยิ่งใหญ่ ชายวัยกลางคนเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง จ้องเขม็งหลี่ฝางและคนอื่นๆ อยู่ครึ่งค่อนวัน ก่อนที่จะกล่าวอย่างดุดัน

“ในเมื่อเซียนผู้ยิ่งใหญ่ได้พบพวกแกแล้ว ก็รีบไปซะ ชาวเผ่ากู่อย่างพวกเราไม่ต้อนรับคนนอกอย่างพวกแก”

หลี่ฝางไม่คิดเลยว่าเพิ่งก้าวเข้ามาที่เผ่ากู่ ก็ถูกพวกเขาขับไล่ไสส่งเสียแล้ว

ทีแรกเขาคิดว่าไขจี๋เออโอเวอร์ไปเองเสียอีก เห็นแบบนี้แล้ว คนเผ่ากู่พวกนี้ไม่เป็นมิตรกับพวกเขาจริงๆ

“ไปก็ไป แกคิดว่าพวกเราอยากจะอยู่ที่หมู่บ้านเส็งเคร็งนี่นักหรือไง? ไม่มีอะไรสักอย่าง อาบน้ำยังไม่มีน้ำอุ่น อึดอัดจะแย่”

อาจเพราะการปรากฏตัวของเหล่าหลี่ฝางทำให้สองพี่น้องไขจี๋เออมีความกล้าพวกเขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไป ไขจี๋เออชี้หน้าหัวหน้าหมู่บ้านด่ากราด

มีแต่สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าหลายวันมานี้เขาและไขบู๊เกอมีชีวิตอยู่ได้ยังไง คนเผ่ากู่พวกนี้เพราะขาดกับโลกภายนอก แม้แต่ไฟฟ้ายังไม่มี ตอนกลางคืนยังคงใช้โคมไฟเพื่อให้แสงสว่าง สัญญาณก็ไม่มี วันๆ ได้แต่ทำไร่นา ปลูกผัก เลี้ยงหนอน

บ้านที่พวกเขาสองคนอยู่เก่าตนผุพัง ตอนกลางลมเข้ามาในบ้าน ไขจี๋เออและไขบู๊เกอสงสัยว่าพวกเขาอาจทะลุกลับมายังสมัยดึกดำบรรพ์เสียแล้ว

หลังได้ยินประโยคของไขจี๋เออ หัวหน้าหมู่หน้าสีหน้าหม่นหมอง เผ่ากู่รอบด้านต่างก็ผุดลุกขึ้น จ้องมองเหล่าหลี่ฝางอย่างดุดัน

หรือแม้แต่ที่น่ากลัวไปกว่านั้น มีเผ่ากู่หลายคนเดินออกมาจากในบ้าน ห้อมล้อมเหล่าหลี่ฝางเอาไว้สามชั้นอย่างแน่นหนา

ไขจี๋เออที่มีทีท่าห้าวหาญในตอนแรกเมื่อเห็นอย่างงั้น ความห้าวหาญของเขาลดลงกว่าครึ่ง พลันถอยไปด้านข้าง กล่าวกับหลี่ฝางเสียงแผ่ว

“เฮีย นี่มัน จะทำยังไงดี? เผ่ากู่พวกนี้เหมือนว่ายากที่จะรับมือ”

หลี่ฝางอดไม่ได้ที่จะทำตาขวาง ไม่รู้ว่าจะว่าไขจี๋เออยังไงดี คนเผ่ากู่นักเลงก็ต้องมีความสามารถในการนักเลงอยู่แล้ว ตอนที่เขาเข้ามาที่นี่ก็ได้ตรวจสอบความสามารถของเผ่ากู่ก่อนอยู่แล้ว