บทที่ 1336 แทงใจดำทุกทาง

หลังจากที่กลับมายังสถานตากอากาศ หลี่ฝางและคนอื่นๆ ไม่ได้มีเวลาให้พักผ่อน เพียงเล่าเรื่องราวที่ได้รู้จากเซียนผู้ยิ่งใหญ่ให้กับพวกโหจื่อได้รู้ และเล่าแผนการของตนเอง

โหจื่อและราฟาเอลไม่มีข้อขัดข้องใดๆ อยู่แล้ว แต่ทางด้านไท่ซางกลับเกิดเหตุการณ์ขึ้น

ไท่ซางเขาอยากจะไปหาตัวยาทั้งสามชนิดกับหลี่ฝางอยู่แล้ว แต่หยูหลิงฮุ่ยใกล้จะคลอดแล้ว ในฐานะที่เป็นพ่อของเด็กไท่ซางจำเป็นที่จะต้องอยู่เคียงข้างเธอ

“ไท่ซาง หยูหลิงฮุ่ยจะคลอดแล้ว แกแน่ใจหรือว่าจะไปกับเรา?”

หลี่ฝางจ้องมองหยูหลิงฮุ่ยที่ท้องแก่เต็มที กล่าวถามอย่างกังวล

“โอ๊ย ก็แค่คลอดลูกเท่านั้นไม่ใช่หรือไง? ฉันไม่เชื่อว่าไม่มีฉัน หยูหลิงฮุ่ยเธอจะคลอดไม่ได้”

แม้ทั้งคู่จะอยู่ด้วยกันมาสิบกว่าวัน แต่ไท่ซางก็ยังไม่ได้ดีต่อหยูหลิงฮุ่ย

หลังจากที่หยูหลิงฮุ่ยมาที่สถานตากอากาศ ไท่ซางไม่ค่อยได้กลับบ้าน บางครั้งเขายอมที่จะนอนข้างนอก ก็ไม่ยอมกลับคฤหาสน์ของตนเอง

กระทั่งตอนนี้ไท่ซางก็ไม่ยอมเชื่อว่าเด็กในท้องของหยูหลิงฮุ่ยเป็นลูกของเขา ในขณะเดียวกันไท่ซางก็คิดว่าหยูหลิงฮุ่ยคิดจะใช้ตนเองเป็นบ่อทอง เพราะงั้นเขาจึงไม่สนใจหยูหลิงฮุ่ยและเด็กในท้อง

หยูหลิงฮุยที่อยู่อีกด้านเมื่อได้ยินประโยคของไท่ซาง ร่างของเธอเซไปด้านหลัง ใบหน้าเล็กไร้สีเลือด

น้ำตาไหลเอ่อล้นขอบตา กัดริมฝีปากแน่น ผ่านไปสักพักถึงได้แหงนหน้าขึ้นอย่างเข้มแข็ง

“พี่ใหญ่หลี่ฝาง พี่ให้เขาไปกับพี่เถอะ ฉันอยู่ที่นี่มีพี่วี่เฟยกับน้องหยางฉงอยู่ด้วย แล้วก็พยาบาลตั้งมากมาย ไม่เป็นอะไรหลอก”

ไท่ซางคิดว่าหยูหลิงฮุ่ยจะร้องไห้ฟูมฟาย ไม่คิดเคยว่าเธอจะใจกว้างขนาดนี้ จนเขาไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร

“นี่มัน……” หลี่ฝางจ้องมองหยูหลิงฮุ่ยที่เจ็บปวดและทุกข์ทน รู้สึกลำบากใจ

เพราะคราวนี้ต้องแยกกันทำภารกิจ เพราะงั้นหลี่ฝางจึงคิดว่าจะใช้กำลังคนที่ใช้ได้ทั้งหมด ความสามารถของไท่ซางไม่ถือว่าสูงมาก แต่ในลำดับชื่อของแดนนักรบก็ถือว่าพอไปวัดไปวาได้ มีเขาไปด้วยหลี่ฝางรู้สึกอุ่นใจ

แต่โบราณว่าเอาไว้ ผู้หญิงคลอดลูกก็เท่ากับผ่านประตูนรก หยูหลิงฮุ่ยหวังให้ไท่ซางอยู่กับเคียงข้างเธออยู่แล้ว ในเวลาที่สำคัญแบบนี้เขาเอาตัวไท่ซางไป ไม่ใจร้ายเกินไปหน่อยหรือ

“ไท่ซาง เอางี้แล้วกัน ยังไงอย่างมากอีกครึ่งเดือนหยูหลิงฮุ่ยก็คลอดแล้ว แกอยู่บ้านรอเธอคลอดก่อน แล้วค่อยมาหาเราเป็นไง?”

ไตร่ตรองอยู่นาน ท้ายที่สุดหลี่ฝางก็ตัดสินใจที่จะรอให้หยูหลิงฮุ่ยคลอดก่อนแล้วค่อยให้ไท่ซางมาช่วยตนเอง

นึกถึงตอนที่หยางฉงคลอดในตอนนั้น เขาไม่ได้อยู่เคียงข้างหยางฉง ทำให้หลี่ฝางนึกเสียใจทีหลังเสมอ

เพราะงั้นเขาไม่อยากให้ไท่ซางเหมือนกับตนเอง หลี่ฝางหวังว่าไท่ซางและหยูหลิงฮุ่ยจะรักกัน อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข